146 x bekeken

Pluimveehouder moet zijn stem laten horen over antibioticagebruik

Pluimveehouders moeten naar buiten treden en niet langer anderen een eenzijdig en onvolledig beeld laten scheppen over hoe de sector werkt. Dat schrijft Willeke Binnendijk naar aanleiding van de berichten over antiobitica-resistentie.

Eet u nog kip zonder bijsmaak? De afgelopen tijd was er veel ophef over de ESBL-bacterie. In diverse media verschenen berichten dat een groot deel van de kip in Nederlandse winkels besmet is met deze bacterie. Het eten van kip veroorzaakt daardoor zeer waarschijnlijk antibiotica-resistentie bij mensen, aldus de berichtgeving.

De ene na de andere deskundige kwam aan het woord: van het RIVM en de Voedsel- en Waren Autoriteit tot hoogleraren en de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde. Opvallend genoeg, ontbreekt in veel berichtgeving een hoofdrolspeler uit dit verhaal: de pluimveesector zelf.

Zeker, er wordt wel veel óver hen gesproken, door andere belanghebbenden. In een NRC-artikel zegt een hoogleraar dat de sector zelf bezig is met richtlijnen, maar dat dit ’wel traag’ gaat. Hoe komen de pluimveehouders via dit indirecte perspectief in de media over? Als een club boeren die maar langzaam in beweging komt en er geen probleem mee heeft om dieren in te spuiten met antibiotica als goedkoop middel om de beesten zolang ’gezond’ te houden, totdat ze de beste prijs voor de slacht kunnen opstrijken.

Bij het grote publiek wordt zo de perceptie gevoed dat pluimveehouders de gezondheid van dier en mens aan hun modderige laars lappen, niet openstaan om actief samen met andere partijen te zoeken naar een oplossing, en dat het hen puur om financieel gewin te doen is. Is dat beeld terecht? Mijn ervaring is een heel andere. Zelf opgegroeid in het Groene Hart tussen de weilanden, weet ik dat boeren en veehouders in het algemeen juist veel van hun dieren en van hun vak houden. Een ziek dier gaat een echte boer aan het hart. Misschien zal hij dit niet snel laten merken, want boeren zijn geen praters. Vooral harde werkers.

Toch is het in dit geval nodig om wel een goed gesprek aan te gaan. Andere partijen zijn er namelijk als de kippen bij om de stilte van de pluimveehouders te vullen. Op een manier die op z’n minst onvolledig en eenzijdig is.

Kunnen de pluimveehouders daar niet gewoon hun schouders over ophalen en noest doorwerken? Beter van niet, want die scheve beeldvorming kan er vervolgens toe leiden dat pluimveehouders de sympathie en het vertrouwen van de consument verliezen, wat uiteindelijk hun business schaadt.
Afgaand op de website van de Nederlandse Vakbond Pluimveehouders, de belangenbehartiger van de sector, staat men juist wel voor open voor dialoog. ”De NVP wil graag belangstellenden nader informeren”, lees ik. Toch is hun stem in de media weinig gehoord. De wil is er kennelijk, ontbreekt de weg?

Pluimveesector, geef openheid en context, leg uit welke maatregelen jullie treffen, waarom en hoe jullie antibiotica gebruiken, wat eventuele alternatieven en hun consequenties zijn. Zet jullie geloofwaardigheid bij het grote publiek niet op het spel en werk proactief aan het behoud van vertrouwen.

Breng je verhaal op orde en laat van je horen, het gaat tenslotte om de toekomst van jullie bedrijven! En van ’onze’ kip.

Willeke Binnendijk is adviseur bij Fleishman-Hillard, bureau voor strategische communicatie

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.