Pluimveehouderij

Achtergrond 4394 x bekeken 10 reacties

Amerikaanse kippenhouders aan de ketting

Hoe vrij zijn Amerikaanse pluimveehouders die onder contract vleeskuikens mesten voor Tyson en Pilgrim's Pride? Zijn ze geketend en monddood gemaakt? Het welzijn van boeren – nee, dit keer níet dat van kippen – gaat de laatste tijd over tafel bij de grote Amerikaanse media.

Gemeten naar productie gaat het uitstekend met de Amerikaanse vleeskuikensector. In een kwart eeuw is de productie verdubbeld tot 160 miljoen dieren per week. Maar als we zanger Willie Nelson en de Britse komiek John Oliver moeten geloven, hebben de boerenfamilies knap weinig in te brengen.

Onder de armoedegrens

Veel pluimveehouders leven rond of onder de armoedegrens. Waar een boer zo'n 34 dollarcent krijgt per vleeskuiken, steken verwerkers als Tyson, Perdue, Pilgrim's Pride en Koch Foods 3,23 dollar in hun zak. De verwerker is eigenaar van de kip, de boer slechts verzorger. Deze vier verwerkers hebben samen een marktaandeel van 57 procent. Erger: ze dulden geen tegenspraak.

Gedwongen om te investeren

Boeren worden gedwongen steeds te investeren rond hun stallen, terwijl dat bij aanvang nooit is verteld. Diep in de schulden hebben de meeste contractanten geen andere keus. Onder boeren "bestaat een cultuur van angst'', schrijft Nelson samen met het Democratische Congreslid Marcy Kaptur in de Washington Post. Wie durft te klagen over oneerlijke omstandigheden wordt gestraft met mindere kwaliteit voer en kuikens.

Boeren worden gemangeld

John Oliver deed er in zijn HBO-show Last Week Tonight nog een schepje bovenop. Hij toonde Amerikaanse tv-kijkers stukjes documentaire uit 'Share Croppers' en 'Under Contract' waarin boeren vertellen hoe ze zijn gemangeld. En hij gaf de National Chicken Council onderuit de zak nadat een woordvoerder de armoede wegwuift: "Armoedegrens? Ach, welke grens bedoelt u? Er is verschil tussen de armoedegrens in New York en in Mississippi of Alabama.''

Volgens de National Chicken Council zet Oliver een veel te gekleurd beeld neer. Grote integraties zouden zich wel degelijk inzetten voor gezamenlijk succes voor boer en verwerker. ,,Driekwart van de boeren is tevreden met hun verwerker'', haalt de Council een recente studie aan.

Klagers mag de mond niet worden gesnoerd

De ophef heeft in elk geval tot één succesje geleid. In wetgeving voor het Amerikaanse landbouwministerie USDA is voor het eerst opgenomen dat de overheid boeren zal beschermen die over hun situatie willen spreken. Kortom: klagers mag niet langer de mond worden gesnoerd. De verwerkende industrie had die verordening jarenlang weten tegen te houden.

Laatste reacties

  • agratax2

    Via TIPP wil onze regering deze praktijken zo snel mogelijk Europa binnen halen of op zijn minst dit met Chloor besmette vlees Europa binnen halen. Beter gezegt vlees dat ernstig vervuild is met met sociale en economische onderdrukking. Laat ik zeggen Slavernij moderne stijl.Slavernij die wij reeds lang hebben afgezworen met de mond, helaas niet in de praktijk.  Nu gaat het onder de noemer 'Vrije Verkeer Goederen en Mensen / Diensten'. We bedoelen onderbetaalde arbeid waar ook ter wereld.

  • Zuperboer

    Als het om dieren(leed) gaat n.a.v. een gemanipuleerd filmpje met vage opnamen worden er onmiddellijk kamervragen gesteld. Ik ben benieuwd hoe snel dit leed ter discussie wordt gesteld in de diverse Europese landsplarlementen. Ik denk dat ik het wel kan raden ........

  • agratax2

    Na luisteren van de testemonials van de boeren is duidelijk wat er met de Amerikaanse boerenstand  aan de hand is. Als we de geschiedenis terug draaien, zullen we zien dat wat in Amerika gebeurd na verloop van tijd bij ons normaal is. Of het nu grotere auto's zijn of melkveehouderij zonder grond we hebben dit allemaal gezien. Nu denken we nog optimistisch de hier voorgeschotelde 'zielige' boeen zullen wel uitzondering zijn en hier zal het nooit zover komen en we klappen op de vergadering waar de volgende Fusie wordt aangekondigd. Hoe groter de verwerker hoe meer macht hij krijgt over zijn leveranciers. Laten we eerlijk zijn, als deze boeren uitzondering waren hadden de grote programma makers hier geen tijd ingestopt.

  • pinkeltje


    Welkom in de wereld van beursgenoteerde ondernemingen. Zo'n zelfde verhaal kun je ook houden voor dealers van de grote automerken en de grote mechanisatiebedrijven. Franchisers van grote winkelketens hetzelfde verhaal. Anderzijds, tot op zekere hoogte doe je het jezelf aan. Je wilt toch graag bij de grote jongens horen? Zaken doen kun je alleen wanneer partners een beetje aan elkaar gewaagd zijn. Is het verschil te groot dan heb je als kleinste partij gewoon niks te vertellen.

  • el

    Pilgrims is na faillissement een jaar of 5 geleden,verkocht aan het Braziliaanse JBS daar is het ook niet beter van geworden!

  • piethermus1

    Machtsconcentraties zijn per definitie een gruwel voor een gezonde maatschappij. Een maatschappij is gebaat bij een grote middengroep, welke zelfstandig is. Dat is het cement voor een goede evenwichtige samenleving. Een redelijk grote groep van middenstanders en boeren, dus kleine zelfstanidgen, niet arm en niet rijk, zorgen daar voor. Dat is ook het succes van een vrije westerse samenleving. Machtscconcentraties van retailers, fabrikanten en ander machtigen werpen ons dus terug in de tijd naar het feodalisme, de onderdrukking van de heer van adel over de horige, de geknechte boer of burger,de amper benoemde blanke slavernij van de middeleeuwen. Als dat gebeurt, moet men tegen zulk een tirannie in opstand komen. Dat is zelfs een burgerplicht!

  • info36

    Je hebt gelijk Piet, alleen hebben we onze premier niet mee want dat is een neo-liberaal van het ergste soort.

  • Cokie

    Welkom in de keten, daar moet het toch naartoe volgens al die wijsgeleerden.

  • pinkeltje


    Een westerse variant van de vroegere USSR?

  • HesselBouma


    Laten we blij zijn met tien onafhankelijke slachterijen in Nederland en Belgïe. Ander hadden we hier hetzelfde als in de rest van de wereld.

Laad alle reacties (6)

Of registreer je om te kunnen reageren.