Pluimveehouderij

Achtergrond 155 x bekeken 2 reacties

Nieuwe regelgeving uitstoot heeft koude sanering als gevolg

Luchtwassers. Met dat toverwoord denkt de overheid uitstoot van fijnstof in de pluimveehouderij te kunnen voorkomen.

Dat is echter maar een schijnoplossing, betoogt Harry Ketels van de Nederlandse Vakbond Pluimveehouders (NVP). Luchtwassers werken bij weinig bedrijven en zijn voor veel boeren te duur. Fijnstof, een probleem? Luchtwassers zijn de oplossing, roept milieuminister Cramer. Ammoniak? Luchtwassers, roept ze weer. Dus als we deze dingen in de intensieve veehouderij installeren hebben we voor het grootste gedeelte het probleem opgelost. Dit is de uitgangspositie van het beleid van VROM en is de basis voor de regelgeving waar we mee te maken hebben.

Natuurlijk is dit wat kort door de bocht geformuleerd. Maar ik probeer hiermee aan te geven hoe frusterend het is hoe deze minister zich verschuilt achter dit fenomeen als de algehele oplossing en dat hanteert als een vrijbrief voor haar gevoerde beleid. In mijn ogen loopt deze maatregel niet in de pas met het werkprogramma Schoon en zuinig, waar energiebesparing een belangrijk onderdeel van is.

Voor ons als NVP is dit dan ook, naast de irreële doelstellingen van het programma, een argument om dit niet te ondertekenen. Hoe zit het in de pluimveehouderij, waar in maar enkele stalsystemen luchtwassers technisch een oplossing kunnen zijn? Wat gebeurt er? Onder druk van regelgeving door bevoegd gezag zijn te veel luchtwassers geplaatst die niet alleen duur waren in aanschaf maar ook duur in gebruik zijn. Die reduceren op papier geur en ammoniak en werden daardoor maar geplaatst om verder te kunnen met bouwplannen.

Mede onder invloed van het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (NSL) en het binnenhalen van derogatie voor het behalen van de doelstellingen betreffende de concentratie fijnstof is er een programma opgezet voor gecombineerde luchtwassers.
Alle bedrijven moeten per 1 januari emissiearm produceren. Bedrijven met bestaande stallen kunnen uitstel krijgen tot 2013. Iedereen die hiervan gebruik wil maken, moet voor 1 januari een Bedrijfs Ontwikkelings Plan (BOP) inleveren bij zijn gemeente.

Ook bij de ruimte die de minister ons hier gaf was het toverwoord 'luchtwassers'. Maar wat hebben we hieraan als we lopende de invulling van dit Actieplan met de neus op de feiten gedrukt worden dat dit maar voor een beperkt percentage een oplossing is? Dit staat nog los van de vraag of deze extra kosten ook op te brengen zijn. De beperkte mate waarin gebruik wordt gemaakt van de subsiediemogelijkheid voor gecombineerde wassers zegt veel.

We zullen niet om de doelstellingen van het NSL en Besluit Huisvesting heen kunnen, maar dan zullen we de tijd en de ruimte moeten krijgen om hier een technisch en financieel verantwoorde wijze invulling aan te geven. De ongecontroleerde wijze waarop regelgeving en uitvoering hiermee omgaan en hoe bij een groot gedeelte van die uitvoerende mensen in hun optiek luchtwassers de ultieme oplossing zijn, is een moeilijke hobbel. Zoals de zaken en nu voor staan, zal er voor een behoorlijk aantal bedrijven een koude sanering voor de deur staan, doodgewoon omdat we niet de tijd krijgen in te spelen op de huidige regelgeving.

Het is nog niet zo lang geleden dat we werden opgeschrikt door de prognose van mogelijk 1.600 pluimveebedrijven die te veel fijnstof zouden uitstoten. Luchtwassers moesten er komen. Voor die bedrijven waar ze niet geplaatst kunnen worden moesten er alternatieven komen. Die zijn er nog niet, althans geen goede, praktijkklare, werkbare oplossingen.

Wat is ervan over? Een zware overschatting. Het aantal bedrijven is gedaald naar circa honderd. Maar er is wel iets losgemaakt en bevoegd gezag legt ons wel extra eisen op. Nu krijgen we Besluit Huisvesting Ammoniak er nog achteraan en krijgt een hele groep bedrijven te maken met problemen die nog niet effectief betaalbaar opgelost kunnen worden. En toch moet er iets gebeuren en moeten er keuzes gemaakt worden.

Had men vroegtijdig het probleem onderkend in plaats van maar geroepen dat er een oplossing zou zijn, dan was er iets beter over nagedacht en waren veel problemen voorkomen.

Administrator

Laatste reacties

  • no-profile-image

    dirk

    Keiharde koude sanering is de doelstelling van overheid en milieu groeperingen.30 jaar pesten met allerlei leugens over en tegen de sector heeft nog niet genoeg boeren uitgeroeid zodat er met steeds zwaarder geschut geschoten zal worden.Ik heb meedelijden met alle goedwillende agrarische gezinnen die zich dag en nacht kapotwerken om Nederland bijna gratis van voedsel te voorzien.Hoe heeft het zo ver moeten komen!Verziekt totaal verziekt is de maatschappij!Omdat niemand nog een echt beroep wil en alleen maar achter een bureau wil zitten.Wanneer knapt er echt iets???

  • no-profile-image

    Harm

    Onderzoek heeft al aangetoond dat veel fijnstof afkomstig is uit de dierhouderij. Onderzoek heeft ook aangetoond dat het voor de gezondheid schadelijke fijnstof voornamelijk uit het verkeer en de industrie komt. Fijnstofdeeltjes uit de dierhouderij zijn anders van samenstelling.
    Maar daar stapt men graag overheen wanneer er een stok is om te slaan.
    Luchtwas technieken zijn duur, maar hebben het meeste effect. De opbrengst prijzen van de vleeskuikens zijn de laatste weken met 4 cent gedaald. Op jaarbasis is dat voor een pluimveebedrijf bijna een inkomen verschil.
    Tov de winkelprijzen is die 4 cent slechts 1% van de verkoopprijs. Voor € 4,- liggen de kipfileetjes al weken in de winkel. Met een 3% hogere verkoopprijs verdient de hele schakel voldoende om te renderen. Voor de pluiveehouder een inkomen om de benodigde aanpassingen aan de huisvesting te doen.
    De overheid wil wel graag dat wij van alles oplossen, maar zorgen voor een beetje meer inkomen is er niet bij. Dus ook hier is het duidelijk wat men met de boeren wil.

Of registreer je om te kunnen reageren.