Home

Nieuws 460 x bekeken 2 reacties

Prijsobservatorium te duur

Den Haag – Nederland kan voordeel hebben van een systeem waarbij productie- en opbrengstprijzen in voedselketens in kaart worden gebracht, maar een observatorium met continue prijsregistratie is te duur en bovendien ontbreken betrouwbare cijfers.

Wanneer het Franse model wordt gekozen, loopt de rekening op tot meer dan 1 miljoen euro. Dat concluderen onderzoekers van LEI Wageningen UR.
In Frankrijk is gekozen voor continue marktmonitoring. Telersprijzen worden naast winkelprijzen afgedrukt in supermarkten. Frankrijk wil met het observatorium spanningen tussen producenten, verwerkers en supermarkten verlagen. Het is volgens de onderzoekers nog niet duidelijk wat het vrij jonge systeem oplevert. Het is in elk geval tijdrovend en kostbaar voor het bedrijfsleven, aldus de rapporteurs.
De rapporteurs rekenen voor dat een vaste staf van vijf volledige arbeidskrachten voor de verzameling en verwerking van cijfers jaarlijks 475.000 euro kost. Het bijhouden van een website door anderhalve volledige arbeidskracht zou 105.000 euro kosten. Een minder intensief Spaans systeem kan wel goedkoper uitvallen, aldus de onderzoekers, maar in de praktijk zijn de Spanjaarden vooral blij met de minder frequente rapporten die een keten ontleden. De wekelijkse rapportages worden door marktpartijen goeddeels genegeerd.
Het LEI schrijft dat in Nederland ten opzichte van Frankrijk, Spanje en de buurlanden minder officiële, representatieve prijzen beschikbaar zijn. Door het opheffen van de productschappen dreigen deze cijfers bovendien helemaal te verdwijnen. Daarbij betreft het prijzen op groothandelsniveau maar ook prijzen af boerderij. Het is praktisch gezien dus lastig in Nederland een observatorium met continue prijsmonitoring op te zetten.
Meer prijstransparantie kan het begrip in de keten vergroten maar een teveel aan transparantie is mogelijk. In een markt die wordt overheerst door slechts een paar partijen kunnen spelers het bekendmaken van prijzen commercieel gebruiken. Hoe actueler de cijfers, hoe groter dit effect kan zijn. In het algemeen is prijstransparantie dus geen oplossing voor ongelijke machtsverhoudingen in de keten, aldus de onderzoekers.
Het LEI voelt meer voor een “light”-versie zoal de Belgische voedselprijzenbarometer. Deze rapportages geven per kwartaal een globaal beeld van hoe prijzen worden doorgegeven in geselecteerde ketens. Een website kost 20.000 euro terwijl een vaste staf voor de analyse van zes ketens 80.000 euro zou kosten.

Laatste reacties

  • joannes

    Laat elke Supermarkt zijn opslag of bruto marge op het product presenteren! Dan wordt veel duidelijk over de retail tak vooral hoe goed ze zijn in hun efficiëtie!

  • dhvanmeerveld

    Al zou het een miljoen zijn, wat dan nog. Als we daardoor een rechtvaardige prijs beuren is die miljoen pinuts voor de hele sector.

Of registreer je om te kunnen reageren.