Home

Nieuws 1815 x bekeken 16 reacties

Waterschappen ontevreden over concept Omgevingwet

Den Haag - De Unie van Waterschappen (UvW) is niet tevreden over de concept Omgevingwet van minister van Infrastructuur en Milieu Melanie Schultz van Haegen.

De waterschappen zijn vooral bezorgd over het feit dat de rol van waterschappen als bevoegd gezag over waterveiligheid, -kwantiteit en -kwaliteit niet is vastgelegd. Dit is volgens de UvW wel nodig in het belang van doelmatig waterbeheer.

De Unie van Waterschappen is positief over de wijze waarop de wetten en regels rond de fysieke leefomgeving in de Omgevingswet een overzichtelijk en leesbaar geheel zijn geworden. De Omgevingswet biedt volgens de waterschappen een goede kans om administratieve lasten voor burgers en bedrijven te reduceren en om het vergunningtraject te vereenvoudigen.

Laatste reacties

  • BoB de Bakker

    De waterschappen hebben het laatste decenia een veel te grote broek aangetrokken. Laat de waterschappen gewoon weer een uitvoerende rol gaan spelen, beleidsmatig kunnen de gemeentes en provincies het wel af.

  • abtje

    Precies BoB de Bakker, helemaal juist. Ze mogen ook wel eens bezuinigen op hun huisvesting en het personeel bestand.
    Het is een log en doelloos geheel geworden. Ze hoeven ook nergens op de centen te letten. Ze doen maar en als de begroting niet sluitend is verhogen ze gewoon de lasten voor de boeren en burgers.

  • Henk Tennekes

    @BobdeBakker. De overheid heeft volledig gefaald bij neonicotinoiden problematiek in het oppervlaktewater. Het zijn de waterschappen geweest die iedere keer weer aan de bel getrokken hebben. Naar mijn oordeel is uw vertrouwen in overheidsinstanties veel te groot.

  • abtje

    @Henk, Waar komt dat oppervlakte water vandaan? Komt het allemaal uit de Hollandse lucht vallen of komt er heel misschien ook een klein beetje uit het buitenland?
    Is Nederland niet letterlijk het afvoerputje van Europa? Kiepen bijvoorbeeld de Fransen niet een heel klein beetje troep in het water? Komt dat niet allemaal hierlangs? Wij drinken dat water weer?
    Dus heel erg misschien gebruikten de Fransen dit spul een heel klein beetje en komt de meut hierheen via via? Dan kan het hier verboden zijn en toch binnenkomen.Kunnen jij en je collega's bleren dat de boeren het weer stiekum gebruiken, want het zit nog steeds in het water. DUH...

  • Henk Tennekes

    @abtje. Anderen de schuld in de schoenen te schuiven lost het probleem niet op. We hebben een gigantisch probleem met neonicotinoiden in het oppervlaktewater. Dat kan alleen worden opgelost door drastische beperkingen in het gebruik van deze stoffen. Verder zou het prettig zijn als je kunt afzien van schofferend taalgebruik. Daar schiet niemand iets mee op.

  • abtje

    @Henk Ik geef niemand de schuld, maar je mag wel eens langs je oogkleppen kijken. Het geheel is van hel veel factoren afhankelijk. En er dan een enkele uit te halen en die als vizier te gebruiken is niet reeel.
    Neonicotinoiden ZIJN een probleem, is geen enkele twijfel over, dat klopt.Het is de manier waarop dat doorgedramt word wat zeer storend werkt.

  • abtje

    @Henk, weet jij toevallig de halfwaardetijd van die rotzooi?

  • bankivahoen

    830 dagen abtje@.

  • agratax2

    bankivahoen. Weet je toevallig ook de afbraak producten van neonicotinoiden en hoe veilig die zijn voor het milieu?

  • abtje

    Oh, da's korter dan DDT :-)
    Het oppervlakte water spoelt door, met een verbod komt er geen nieuwe laag bovenop. Dus met enkele jaren moet het leed geleden zijn.
    Kan iedereen weer in zijn donder gestoken worden door de bijen:-)

  • Henk Tennekes

    @abtje. De IUPAC geeft voor clothianidin halfwaardetijden in de bodem aan van 13-1386 dagen, maar in een Amerikaanse proef met kleigrond, die in een EPA rapport van 2005 werd beschreven, werd de halfwaardetijd van clothianidin geschat op 6.932 dagen. In het water zijn neonicotinoiden zoals imidacloprid snel afbreekbaar door fotolyse, maar daar waar geen of onvoldoende lichtinval is zijn neonicotinoiden relatief persistent. We noemen de stoffen weliswaar neonicotinoiden, maar eigenlijk zijn het ook organochloor verbindingen, die qua afbreekbaarheid verdacht veel lijken op DDT & Co. Dat is ook de reden waarom ik me zulke zorgen maak over de oppervlaktewater verontreiniging met neonicotinoiden omdat je er van uit kunt gaan dat water organismen chronisch worden blootgesteld aan dit spul. Als je dan weet dat de dodelijke werking van neonicotinoiden op ongewervelden enorm wordt versterkt door de blootstellingstijd, begrijp je waarschijnlijk ook waarom de noodklok werd geluid. We zijn bezig alle ongewervelden uit te roeien.

  • abtje

    @Henk Dank je voor je antwoord. Begrijp je nu ook wat ik al die tijd probeer aan te geven over die onderzoekers? Stel een relatief simpele vraag en je krijgt een antwoord totaal afhankelijk van wat de beantwoorder er voor onderzoek tegenaan gooit.
    En dan hebben we het nu nog maar alleen over de stoute nico's. Kan je je voorstellen hoe het als voedselproducent voor humane consumptie is om dan dit te combineren met alle andere onderzoeken en antwoorden en vragen?
    Dan nog een keer in combi met waterschappen, gemeentes, AIVDers en al dat andere schorem wat vindt dat hun kleine stukje wel veel belangrijker is dan de rest.
    Kom je daarnaast ook nog een keer in aanraking met adviseurs en leveranciers met een gekleurde bril en dan mag de boer het uitzoeken, gaat het goed, is het heel normaal, gaat het mis dan ben je een crimineel die het nooit goed gedaan heeft.
    Welkom in de boerenwereld.

  • Henk Tennekes

    @abtje. Er is een oplossing. Gebruik die rotzooi gewoon niet meer. Probeer met zo min mogelijk bestrijdingsmiddelen te werken. We hebben na de Tweede Wereldoorlog een begrijpelijke ontwikkeling naar schaalvergroting gehad (omdat voedselschaarste heerste), die met het gebruik van veel bestrijdingsmiddelen gepaard ging. We komen nu tot het inzicht dat die weg naar de afgrond leidt. Ik begrijp jouw frustratie, en snap ook best dat je me soms wel achter het behang zou willen plakken, maar geloof me, het roer moet echt om. Er is nu geen voedselschaarste meer, en we moeten inzetten op kwaliteit i.p.v. kwantiteit. Ga eens een keer kijken op de hof van Twello, en zie hoe een florerend boerenbedrijf kan worden opgebouwd met een minimum aan bestrijdingsmiddelen. Succes.

  • bankivahoen

    Ik moet het antwoord op je vraag schuldig blijven agratax@. Ben geen expert op dit gebied,weet alleen dat bijenhouders hier in de buurt zich steeds meer zorgen maken over hun volken en ook dit middel vaak vernoemen.

  • abtje

    @Henk Frustratie is het niet, meer zoiets van weer zo'n leuterende wereldverbeteraar die de klepel niet kan vinden ( niet naar jou persoonlijk toe Henk). En gewasbeschermingsmiddel is net als antibiotica en andere middelen geen gewoongoed, maar puur een noodzakelijk kwaad wat je soms genoodzaakt bent te gebruiken.
    En die voedselschaarste komt vanzelf wel, reken daar maar wel op.
    Hof van Twello zegt me niks, boeit ook niet, zoek jij maar eens een bedrijf wat wel maximale middelen inzet voor de lol.
    Kan je toch zien dat jouw visie ook niet helemaal strookt met de praktijk van normale boeren:-) Die bedrijven die jij in gedachten hebt en hoe ik mijn bedrijf runt botsen enigzins zwaar. Laat ik het zo maar omschrijven.

  • minasblunders1

    Abtje heeft wel een punt waar het de ondeugdelijkheid van onderzoeken en de daaruit voortvloeiende conclusies betreft. Best mogelijk dat dit onderzoek wél deugt, maar we zijn al zoveel jaren geconfronteerd met een hoop onzin dat mensen de informatie met de nodige achterdocht lezen/horen. Dit is het gevaar van de onverschilligheid waarmee er wordt omgegaan met 'wetenschap'. Persoonlijk geloof ik sinds de mestwet helemaal niets meer van wat er uit die hoek komt. Dat zulke onzin 15 jaar in stand wordt gehouden zegt mij genoeg over het niveau van 'wetenschappers'. Dit heeft zeker gevolgen voor de geloofwaardigheid van de 'wetenschap'. Vandaar dat mensen over het algemeen negatief reageren.

Laad alle reacties (12)

Of registreer je om te kunnen reageren.