Home

Nieuws 320 x bekeken 1 reactie

'Landgrabbing' neemt toe

Washington – Tussen 2000 en 2010 is in ontwikkelingslanden 70,2 miljoen hectare landbouwgrond verkocht of verleased aan private en publieke investeerders.

Het aantal deals blijft toenemen omdat investeerders door de crisis zoeken naar zekere beleggingen. Dat concludeert het Worldwatch Instituut op basis van data verzameld door een netwerk van 45 onderzoeksinstellingen.

Investeerders kochten 34,4 miljoen hectare land in Afrika. Na Afrika was Azië met 27,1 miljoen hectare verhandelde landbouwgrond het meest in trek. Vooral in Zuidoost-Aziatische landen wordt volop geïnvesteerd in de palmoliesector. Investeerders kochten 6, miljoen hectare in Latijns-Amerika. Brazilië, India en China gelden als grootste investeringsbron, gevolgd door Indonesië, Maleisië, Zuid-Korea en Saoedi-Arabië.

Van de 658 geregistreerde landaankopen, werden 442 deals uitgevoerd door private partijen. Soms, bijvoorbeeld in het geval van Chinese banken, speelt de staat op de achtergrond een belangrijke rol. Het Worldwatch Instituut spreekt van 'landgrabbing', vrij vertaald landjepik. Volgens het instituut worden aankopen vaak beklonken met corrupte lokale overheden zonder achting voor lokale kleine boeren.

De productie vindt plaats in landen waar honger heerst, maar wordt vaak direct uitgevoerd naar het land van de investerende partij. Het instituut stelt dat de Wereldbank vaak betrokken is bij de projecten. De Wereldbank adviseerde de vaak Afrikaanse landen in het verleden zich te richten op industrialisatie. Het fenomeen waarbij een agrarische economie steeds meer wordt vervangen door de maakindustrie had in delen van Oost-Azië inkomens omhoog gebracht en landen geholpen een kenniseconomie met veel toegevoegde waarde te ontwikkelen.

Nu zet de Wereldbank juist in op investeringen in de landbouw in sociaal, politiek en economisch kwetsbare gebieden in Afrika en Latijns-Amerika.

Eén reactie

  • agratax2

    Dit ruikt naar kolonialiseren. Hebben de Europese landen 60 jaar geleden de koloniën hun vrijheid terug gegeven en daarna deze landen van start kapitaal voorzien en hulpgelden. komen de opkomende economieën om de landen via duistere koop en pacht contracten verder leeg te roven. Of zijn ze geheel ter goeder trouw en betalen ze locale mensen voor de geleden schade nu hun gronden onteigend zijn? Dit laten onze regeringen over hun kant gaan, met als gevolg dat er elk jaar meer noodhulp nodig zal zijn om het verlies aan voedsel productie te compenseren.

Of registreer je om te kunnen reageren.