Home

Nieuws 140 x bekeken 3 reacties

Serengeti voorbeeld voor Oostvaardersplassen

Groningen - Grazers in de Serengeti laten hun verblijfsplek afhangen van de kans om zelf ten prooi te vallen aan roofdieren en het voedselaanbod.

Dat concludeert zoöloog Grant Hopcraft, die deze week promoveert aan de Rijksuniversiteit in Groningen. Volgens Hopcraft kan de kennis over het gedrag van grazers in de Serengeti ook gebruikt worden om te zien wat de beste beleidskeuzes zijn voor grote grazers in bij voorbeeld de Oostvaardersplassen.
Hopcraft analyseerde data van de afgelopen 25 jaar over de specifieke plaatsen waar grote en kleine grazers zich in de savanne ophielden. Hij volgde een groep zebra’s en gnoes met behulp van GPS zenders. Hopcraft zag dat de grazers zowel op korte termijn (per dag) als op langere termijn (per seizoen) een afweging maken tussen de kans op genoeg voedsel en de kans om zelf opgegeten te worden.

Kleine grazers zoals gazelles zijn erg beperkt in hun verspreidingsgebied, concludeert Hopcraft. Ze zijn een gemakkelijke prooi en zoeken daarom plaatsen op waar weinig natuurlijke vijanden zijn. Bovendien zijn kleine grazers aangewezen op de schaarse stukken gras met een hoog eiwitgehalte. “Kleine grazers stellen hoge voedseleisen, omdat deze dieren geen uitgebreid verteringssysteem hebben,” legt Hopcraft uit. ‘Om genoeg energie binnen te krijgen moeten ze wel op de meest voedzame stukken land grazen.’

Bij grote grazers als buffels spelen natuurlijke vijanden en voedselkwaliteit daarentegen geen grote rol, maar bepaalt de hoeveelheid aanwezig voedsel de verspreiding. “Grote grazers hebben nauwelijks vijanden, ze worden alleen gegeten door leeuwen. En als grote herkauwer kunnen ze bovendien voedsel met een lage voedingswaarde verteren. Voor deze dieren is voedselkwantiteit het belangrijkste,” zegt Hopcraft.

Kennis over de manier waarop grazers zich binnen een natuurgebied verplaatsen is niet alleen bruikbaar voor de Serengeti, maar ook voor andere natuurgebieden zoals de Oostvaardersplassen. “In de Oostvaardersplassen zie je met konikpaarden, herten en runderen namelijk een vergelijkbare mix van herbivoren als in de Serengeti. Het is dus heel interessant om beide gebieden met elkaar te vergelijken,’ zegt Hopcraft. ‘De Oostvaardersplassen vormen bovendien een uniek ecosysteem in de wereld. Per vierkante meter leven er daar veel meer dieren dan in de Serengeti.”

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Op deze conclusie had elke veehouder kunnen afstuderen. Zo van: Als het regent gaan de koeien met hun kont in de wind staan. De OVP verhoudt zich naast de Serengeti als een haring tot een walvis. De laatste bevinding van Hopcraft geeft al aan dat OVP meer verwantschap vertoont met intensieve veehouderij dan met de Serengeti. Waarvan akte.

  • no-profile-image

    Alleen al de vergelijking tussen Serengeti en OVP getuigt van een triestmakend gebrek aan realiteitsbesef bij de promovendus. Wie een gortdroog savannelandschap van 30.000km2 gaat vergelijken met een omrasterd moerasgebied van amper 5600 ha dat grotendeels uit open water en onbegraasbaar rietmoeras bestaat en ver beneden zeeniveau ligt, hoort geen doctorsbul maar een dwangbuis aangemeten te krijgen! Nét zoals degenen die van dit, oorspronkelijk unieke, zoetwatermoeras een totaal verworden veehouderij hebben gemaakt. OVP is een schandvlek voor ons nationale natuurbehoud en vormt bovendien een smet op het blazoen van al degenen die met respect en liefde tegenover zowel de natuur als de daarin levende of gehouden dieren staan. Men moet zich diep schamen om zoiets als 'natuurbeheer' te verkopen.

  • no-profile-image

    Helemaal mee eens Herkauwer. En deze gast is niet eens van Wageningen.

Of registreer je om te kunnen reageren.