Home

Foto & video 2069 x bekeken 2 reacties

Pastinaak rooien onder barre omstandigheden

Jan en Hans Rozendaal hebben dit jaar voor het eerst pastinaak geteeld op hun biologische vollegrondsgroentebedrijf. De teelt ging goed, maar de oogst viel nog niet mee.

Foto

  • De biologische groentekwekers Jan (35) en Hans (33) Rozendaal in het Zuid-Hollandse Strijen hebben dit jaar voor het eerst pastinaak gezaaid. Het was een klein hoekje van 30 are. De broers zetten hun producten via de webwinkel biologischgoed. nl en supermarktleverancier Willem & Drees en vanuit beide afzetkanalen bleek vraag naar dit product. Bovendien waren de broers zelf ook op zoek naar een nieuwe teelt op hun 22 hectare tellend bedrijf. Nu telen ze onder andere courgettes, rode en witte kool, prei, knol- en bleekselderij.

    Foto's: Peter Roek, tekst: René Stevens.

  • De pastinaak kan globaal van november tot en met eind maart gerooid worden. De broers hadden met de hand de helft al gedaan. Om het product tijdig uit de grond te hebben heeft loonwerker Van Driel uit Goudswaard met een aangepaste aardappelrooier de laatste hoek gerooid.

  • De aardappelrooier is uitgerust met een bek om (industrie)peen te rooien. De productie bedraagt ongeveer 30 tot 35 ton per hectare. Aangezien al een deel weg was, wordt vandaag ongeveer 5 ton gerooid. Eigenlijk hadden de broers een week eerder willen rooien, maar toen was de grond bevroren. De draagkracht van de grond (20 % afslibbaar) is nu niet bijzonder, maar Hans verwacht dat met een beetje vorst in de grond het rooien wel lukt.

  • Vanuit de cabine wordt het rooiproces secuur gevolgd. Een taster naast de rug maakt dat de machine netjes recht blijft rijden.

  • Delen van het perceel zijn al met een lichter losgemaakt omdat de broers eerst alles met de hand wilden rooien. Normaal is de pastinaak helemaal bedekt met grond. Er is al een beetje schot te zien. Dat is volgens Hans opvallend: het product groeit bijna altijd door.

  • De loofklapper van de aardappelrooier is nu niet nodig; het loof is al verrot, verteerd en bevroren. Het ijzeren wiel in het midden van de foto loopt tussen de ruggen en bepaalt de rooidiepte. Daaronder zitten torpedo’s die de pastinaak uit de grond tillen.

  • De bunker vol met pastinaak wordt regelmatig leeggedraaid in de kieper. De kieper blijft veilig op het droge deel van de akker staan.

  • Ondanks de intensieve reiniging blijft de pastinaak opvallend heel. De wortel kan wel tot 40 centimeter lang groeien. In het segment waarin de broers hun product verkopen is het belangrijk dat het product onbeschadigd bij de consument komt.

  • Vers gerooide pastinaak. Na het rooien wordt een deel gewassen en voor verkoop klaargemaakt. De broers rekenen op een handelsprijs van 90 cent per kilo. Een deel van de pastinaak gaat de koelcel in en wordt later in het winterseizoen klaargemaakt. Pastinaak is, net als schorseneren, een oude groente die weer in de belangstelling staat. Maar het is vooral voor de winterkost, dus eind maart willen de ondernemers alles weghebben.

  • De ene kant van het perdeel was redelijk droog, maar de andere kant was natter dan verwacht. Ondanks dat Hans met zijn trekker op het harde deel blijft staan, zakt de kieper helemaal weg. Een trekker ervoor en het probleem is zo opgelost.

  • Een dik uur later en het rooien is alweer klaar. Op een paar bedden na, waar het echt te nat was, is alles gerooid. De ergste klei en gewasresten worden van de machine gehaald. Op het loonbedrijf wacht die nog een betere schoonmaakbeurt. De broers zijn tevreden over de teelt en het product. Volgend jaar willen ze zeker een hectare pastinaak zetten.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Gerbrich

    Hier in Engeland wordt pastinaak veel gegeten. Het is een erg lekkere wintergroente die het best in de oven geroosterd kan worden. Mooi dat het in Nederland nu ook aan populariteit wint.
    Deze pastinaken lijken me wel wat aan de dikke kant. Je krijgt dan vaak dat ze binnenin verhouten. Wij eten bij voorkeur de wat kleinere, dunnere.

  • no-profile-image

    Jan Warmenhuizen

    Gerbrich, Engelse eten altijd wat kleinere en dunnere en die bennen dan ook vaak nog verzoethout! Kwestie van smaak en gevoel. Strijen leg trouwens vlak bij Goudswaard en daar kweekt Cees Veerman al jarenlang in alle stilte tien bunder pastinaak die hij eigenhandig met de pastinakenriek rooit. Bij volle maan. Voor de Greenery! Dat staat te lezen in het boek van Spotvogel: 'De Pestvogels van Veerman'

Of registreer je om te kunnen reageren.