Home

Foto & video 7582 x bekeken

Negen kippers getest

Op het proefbedrijf voor de akkerbouw PPO in Lelystad voelde Boerderij eind april kipwagens aan de tand van negen fabrikanten (Birmont, BeBoMa, Beco, Krampe, Miedema, Mullié, Gillibert, Vaia). Alle wagens hadden een bakinhoud van circa 20 kuub. Onder meer het rijgedrag is beproefd, en hoe handig de wagens laden en lossen. Een vierkoppige jury keek kritisch naar de constructie. De test in woord en beeld.

Foto

  • Alle kipwagens zijn voor de rijproef volgeladen met schone aardappelen. Vervolgens is de belasting van alle assen vastgesteld met een weegbrug en weegcellen. In de meeste wagens ging circa 15 ton aardappelen. De hoogste wiellasten noteerde Gillibert met circa 5,3 ton per wiel. De laagste Mullié (4,1 ton).

  • De geveerde kipwagen van Krampe rijdt met 25 kilometer per uur over een stuk asfalt met diepe gaten. Het verschil in veercomfort tussen de negen wagens met geveerde en ongeveerde onderstellen bleek zowat nihil, voor zover waarneembaar door een trekkerchauffeur. De kleine nuanceverschillen die er wel waren, werden vooral veroorzaakt door een andere gewichtsverdeling over de assen, zoals de volgende foto’s tonen.

  • De assen van de Gillibert zitten praktisch onder het midden van de bak, waardoor van het totaalgewicht verhoudingsgewijs weinig (13 procent) op de achteras van de trekker rust. Dit leidt tot minder verticaal gerichte stootbewegingen in de trekhaak na het nemen van diepe kuilen. Het geringe gewicht in de trekhaak is nadelig voor de trekkracht in het veld.

  • Bij Theo Tel zitten de assen juist ver achter onder het chassis, waardoor 20 procent van het totaalgewicht op de achteras van de trekker rust. Dit veroorzaakt iets meer deinbewegingen bij grote hobbels.

  • Alle wagens zijn tweemaal onderworpen aan een elandtest. De uitwijkmanoeuvre werd eerst bij 20 kilometer uur uitgevoerd en vervolgens – als de chauffeur het aandurfde - bij 25 kilometer per uur. Bij Miedema bleef het bij 20 kilometer per uur.

  • De vering van Miedema wijkt af van alle andere wagens. Miedema heeft opvallend dunne pakketten bladveren die worden ondersteund met hydraulische stabilisatiecilinders.

  • De remtest. Met 25 kilometer per uur een noodstop maken met volle kipwagen. Alle remmen aan de kipwagens werkten goed mee. De minst overtuigende had BeBoMa, met een remweg van 11,5 meter. De overige combinaties stonden na circa 8 meter stil.

  • Ook bij het lossen boven de stortbak komen verschillen tussen kipwagens boven tafel. De bak van Theo Tel kon niet diep genoeg in de stortbak komen, waardoor hij aardappelen morste.

  • De ronde buis is een zware bumper onder de kipbak van Krampe. Die maakte het bijna onmogelijk om de wagen goed boven de stortbak te krijgen. De bumper is in Duitsland verplicht om te voorkomen dat auto’s bekneld raken bij een aanrijding. Het is, althans voor akkerbouwers, niet te hopen dat deze voorziening in Nederland verplicht wordt.

  • De Gillibert-kipper tijdens het achteruit manoeuvreren voor de stortbak. De wagen heeft meeloopassen. Die moeten tijdens het achteruit rijden worden geblokkeerd, anders sturen de wielen alle kanten op. Dus op krappe erven heb je aan een meeloopas niet veel.

  • De meeloopassen worden met clinders geblokkeerd via een hydrauliekventiel. Hier komen grote krachten op. De cilinders aan de assen van BeBoMa konden de wielen soms niet goed vasthouden.

  • De Miedema heeft een geavanceerde elektro-hydraulisch gestuurde as. Hiervoor moet een stuurhoeksensor midden boven de trekhaak worden gemonteerd. De houder boven de dissel werd een keer per ongeluk krom geduwd door de trekstangen. Ook vergt het systeem veel hydrauliekslangen. Het werkt wel mooi op het erf en in het veld. Op de weg zou het veiliger zijn als het computergestuurde systeem zichzelf uitschakelt.

  • De meeste kipwagens hebben een handoliepomp voor de steunpoot. Bij Brimont zit hij hoog opzij aan het chassis, waardoor je lekker rechtop kunt staan tijdens het krikken.

  • Veel kipwagens in deze klassen zijn verkrijgbaar met een aftakaspomp, zoals hier bij Vaia. De aftakas geeft weinig overlast tijdens het rijden en aankoppelen (wel op de trekstangen van de hef letten). De voordelen: snel heffen en zakken van de bak, geen olievermenging, geen kans op drooglopen van de powershift-transmissie.

  • Van de kleine graanschuif aan de Vaia wordt je niet vrolijk. De bediening van de klep gaat moeizaam met de korte, platte hendel.

  • Zo hoort het, Miedema! Een mooie grote schuif met rubberen tuit en een flinke hendel.

  • ‘Aha, bij deze scharnieren zijn de pennen niet geborgd tegen meedraaien’, zo merkt de vierkoppige jury van onafhankelijke constructeurs op tijdens de inspectie van de Vaia. Zij bekeken of de kipwagens solide en netjes zijn geconstrueerd.

  • Blik onder de laadbak

  • De Beco-kipper wordt gevuld met 13 ton aarde voor de trekkrachtmetingen. De metingen moeten onder meer uitwijzen of er verschillen zijn in gestuurde en ongestuurde kipwagens.

  • De trekkrachtmeter wordt tussen een zware sleeptrekker en de trekker voor de kipwagen gekoppeld.

  • De combinatie rijdt over een egaal vers geploegde zavelgrond. De trekker voor de kipper stuurt in zijn neutraal mee. De sleeptrekker stuurt telkens tot aan een aanslag aan de stuurcilinder, waardoor hij telkens exact dezelfde haakse bocht maakt.

  • In de sleeptrekker registreert een computer de benodigde trekkracht in tonnen. De meter werkt zo nauwkeurig dat zelfs de kleine hobbeltjes van de ploegvoren in de grafieken zijn te zien. In het veld blijken de trekkrachtverschillen in een bocht nihil tussen de wagens, op beton juist erg groot.

Of registreer je om te kunnen reageren.