Boerenblog

1637 x bekeken laatste update:6 sep 2016

'Prachtige voortuinen op het platteland'

De meeste boerderijen en landelijk gelegen woningen hebben keurig aangeharkte voortuinen. Een gazon zo netjes alsof je er op kunt golfen.

Het is nu de tijd van die prachtige floxen die parmantig in de meest bijzondere kleuren de tuinen versieren. Appeltjes, peertjes en pruimen beginnen goed groot te worden en hier en daar zien we een oude bokkenkar of houten kruiwagen gevuld met geraniums. De Nederlandse voortuinen kunnen we allemaal wel uittekenen. Het lijkt wel een cultuurding, waar je ook bent, het lijkt allemaal op elkaar.

Stoer bankje met stokrozen ernaast

In de stad heerst er ook een soort ongeschreven regel, zeker als de huizen direct aan de stoep grenzen. Allemaal hebben ze een stoer bankje voor het huis. En een of meerdere stoeptegels zijn gelicht en uit die grond groeien stokrozen. De een nog mooier dan de ander. En omdat het gezellig is in de straat zitten mensen in de stad gewoon op die bankjes. Met bakje koffie of een maaltijd op schoot. De kat ernaast en genieten maar van alles wat voorbij loopt of fietst. Een praatje met de buren, vuilnisman of de postbode, gezelligheid kent dan even geen tijd.

Stads tafereel is ondénkbaar in buitengebied

Hoe anders is het op het platteland. Met wie ik ook spreek, dit stadse tafereel lijkt ondénkbaar in het buitengebied. Maar hoeveel mensen besteden hier wel weet ik hoeveel tijd aan het perfect onderhouden van de voortuin? Om vervolgens massaal áchter het huis te gaan zitten. Of achter een schutting, coniferen, beuken of meidoorn heg of schuurtje? Want o wee als mensen je in de voortuin zien zitten.

Hard werken in de tuin, maar er niet van genieten

Het is echt een gegeven waar ik na 8 jaar boerenleven nog altijd niet bij kan. Hoe erg is het toch om af en toe je hand op te steken naar langsrijdende fietsers of trekkers of auto’s. Waarom mogen mensen ‘ons’ niet zien zitten luieren? En oké, als het dan is omdat je je niet prettig voelt, dat kan natuurlijk. Eigenlijk doet mijn mening er natuurlijk helemaal niet toe. Maar toch blijf ik zitten met die vragen. Waarom al die vrije tijd en energie steken in een prachtige voortuin, zodat alleen de vluchtige voorbijganger er van kan genieten?

Het is echt genieten, al die prachtige tuinen in het buitengebied. Het is jammer dat de mensen die veel moeite doen voor hun tuin, er zelf niet op een prachtige zomermiddag van gaan zitten genieten.</p>
<p><em>Foto: Joris Telders</em>
Het is echt genieten, al die prachtige tuinen in het buitengebied. Het is jammer dat de mensen die veel moeite doen voor hun tuin, er zelf niet op een prachtige zomermiddag van gaan zitten genieten.

Foto: Joris Telders

Blij met mijn onderhoudsarme voortuin

Ik schud mijn hoofd en ben blij met onze voortuin die bestaat uit de onderhoudsarme componenten: gras, paar fruitbomen en een beukenhaag. Gras maaien met de zitmaaier en de fruitbomen en de heg hoeven we maar één keer per jaar snoeien. Geen denken aan dat wij borders gaan inrichten en gaan onderhouden in onze vrije tijd en er dan niet zelf van kan genieten.

'Wij gaan geen borders inrichten en onderhouden in onze vrije tijd en er dan zelf niet van genieten'

Henk en ik hebben al moeite met de drie (wilde) borders in onze eigen 'zij'-tuin. We hebben geen achter- maar juist een megagrote voortuin. En tot de tijd dat wij daar geen uitzicht op hebben en een paar heerlijke loungezitjes en relaxplekken, laten we dat ook zo. Begrijp me niet verkeerd, ik geniet echt van die prachtige voortuinen, maar vind het gewoon zo jammer dat de mensen die daar dus veel moeite voor doen er zelf niet op een prachtige zomermiddag van gaan zitten genieten!

Of registreer je om te kunnen reageren.