Redactieblog

1543 x bekeken

Het Turkse landschap is herkenbaar

Op reis in Turkije. De landbouw in midden-Turkije lijkt op die van de Veenkoloniën.

Begin december was ik in Turkije, niet voor mijn werk, maar voor vakantie. Het plan om op zo’n ongebruikelijk moment naar Turkije te gaan, begon met een folder die bij Boerderij ingevouwen was. Er werd een supergoedkope rondreis door centraal Turkije in aangeboden. Omdat ik wel van de koopjes ben, en na veertig jaar ambtenaarschap omkom in de vakantiedagen, besloten we te boeken. Het bleek een prima aanbod te zijn, een mooie reis door mooie landschappen en antieke steden, met lekker eten en goede hotels.

Konya

Toch lukt het me op zo’n reis niet om afscheid van mijn werk te nemen. De grotwoningen en de vulkanen van Centraal-Anatolië waren interessant, maar de rit ernaartoe ook. Die rit ging van Antalya aan de Middellandse Zeekust door het Taurusgebergte naar Konya. 
Konya is de stad waar het Nederlands elftal de kwalificatie voor het EK verloor. Het is een religieus conservatief gebied met een enorme economische groei. Er staan eindeloos veel nieuwe fabrieken die voor een belangrijk deel op de voedselindustrie gericht zijn. Er staan ook veel trekkers en andere landbouwmachines, machines voor de verwerking van landbouwproducten, noem maar op. Die fabrieken staan daar omdat Konya grenst aan een grote landbouwvlakte. We kwamen er dwars doorheen, 200 kilometer lang met een vierbaans snelweg.

Columnist Dirk Strijker. <br />Foto: Jan Willem van Vliet
Columnist Dirk Strijker.
Foto: Jan Willem van Vliet

Grimmes en Vervaets

De vlakte van Konya omvat bijna 20% van de oppervlakte landbouwgrond van Turkije. Het is er akkerbouw wat de klok slaat. De Grimmes en Vervaets stonden in het gelid. Het is een gebied waar grootschalig graan, aardappelen en suikerbieten worden verbouwd.
Het is er vlak als de Veenkoloniën, sterker nog, ik waande me in de Veenkoloniën. Het water komt met irrigatiekanalen van de bergen eromheen, dat hebben ze in de Veenkoloniën dan weer niet. Na Polen en Roemenië zou dat gebied wel eens de volgende bestemming voor Nederlandse ondernemende landbouwbedrijven kunnen zijn.

Groei in Turkije

Ons beeld van Turkije is vaak dat van achterlijkheid, maar dat is een misverstand. Het westen en het midden van het land zijn economisch redelijk modern. De economische groei is er al een aantal jaren van Chinese proporties, hoewel die vanwege de ruzie tussen Poetin en Erdogan nu wel zal afnemen.

Vanwege die ruzie en vanwege de vluchtelingen trekt Turkije weer meer naar de Europese Unie.
Toch is een EU-lidmaatschap nog ver weg. Niet alleen vanwege religie en mensenrechten, maar ook omdat er bijna 4 miljoen boerenbedrijfjes zijn. De vlakte van Konya is weliswaar grootschalig, maar in de rest van Turkije zijn eindeloos veel mini-bedrijven. Voor het Europees landbouwbeleid is zo’n groot aantal lastig te verteren.

Lees ook van Dirk Strijker: Gaat grondprijs stijgen of dalen?

Of registreer je om te kunnen reageren.