4718 x bekeken 4 reactieslaatste update:28 aug 2015

Strijdlustig in gesprek met de bank

Heidy Verhoef
Vanwege een eerdere column wil de bank een gesprek. We gaan strijdlustig, met weinig verwachtingen, op pad.

De bank. Ze wilden een gesprek naar aanleiding van een column in Boerderij. Een tikkeltje cynisch, met weinig verwachtingen gingen we er naar toe. Maar ook strijdlustig. Door de verkoop van ons bedrijf zijn we uit hun macht. Wat hebben wij te verliezen?

Het gesprek verliep op zich goed. De algemeen directeur luisterde, gaf erkenning en toonde zich oprecht geschokt door enkele van de blunders die we benoemden. Er zat nog een manager bij, van wie ik hoop dat ze de essentie van onze boodschap begreep.

Vrijheid

Thuis herkauwde ik het gesprek nog eens en kwam een aantal dingen bij me boven drijven. Wij spraken vrijuit. We hadden besloten dat ook te doen. Wat hebben wij eraan om iemand een hand boven zijn hoofd te houden?

Met een schok realiseerde ik me hoeveel vrijheid wij hebben gekregen door de stappen die we hebben genomen. Een halfjaar geleden had ik dit niet gedurfd. Toen moest ik voorzichtig zijn, want het was belangrijk om bepaalde mensen te vriend te houden. Ze vooral niet tegen ons in het harnas te jagen. We waren afhankelijk, we voelden ons gekleineerd, we waren kwetsbaar en soms wanhopig. En met ons heel veel andere boeren.

Columnist Heidy Verhoef. Foto: Koos Groenewold

Overlevingsmodus

Of we dat voldoende hebben kunnen overbrengen, is voor mij de vraag. Daarvoor moet je het zelf hebben meegemaakt. Wat het inhoudt, besef je pas wanneer je ervan bent bevrijd. Voor die tijd sta je in de overlevingsmodus. Je hebt geen keuze. Je staat met je rug tegen de muur. “Verder terug kun je niet”, zei iemand die ik ken. Wat banken ook zeggen of wat ze ook doen, je moet het je maar laten aanleunen. Jij bent een makkelijk mikpunt, want zij hebben de macht.

Regelgeving

Banken kunnen naar eigen goeddunken dingen over je besluiten, renteopslagen hanteren en hun macht laten gelden. Zij zullen minzaam zeggen dat het voor je eigen bestwil is en zich verschuilen achter regelgeving. Wat kun je ertegen doen?

Ik ben bang dat het niet enkele individuen zijn die de klantbediening verprutsen. Ik vrees dat het in het systeem zit. Dat baart me grote zorgen.

"Banken kunnen naar eigen goeddunken dingen over je besluiten"

Excuses

Dat de algemeen directeur begrijpend knikt en zich plaatsvervangend schaamt is prettig. Alleen: heeft hij voldoende zeggingskracht en mogelijkheden om het over te dragen naar zijn personeel? De directeur bedrijven belde een week na ons gesprek met excuses. Dat is netjes. Ik vroeg meteen naar de honderd euro die wij nog zouden krijgen. Onze indruk was dat dat geld zo spoedig mogelijk zou worden overgemaakt.

Een week later hadden we het nog niet op de rekening staan. Kort daarna werd ik gebeld door de blunderende assistent-accountmanager. “Het geld is overgemaakt”, zei hij. Het bleef even stil. “Volgen er nog excuses?”, vroeg ik. “Eh, nee”, zei hij. Teleurgesteld hing ik op. Voor dat moment wist ik genoeg.

Laatste reacties

  • piethermus1

    Blijkbaar zijn er in ons land mensen die ons boeren graag willen laten kruipen voor hen. Het volk wat dat vandaag de dag doet zijn gemeenteambtenaren, gemeente bestuurders, bankmanagers, vertegenwoordigers van bedrijven e.d. Kortom we worden gekleineerd door loontrekkers, die zelf minder vermogen hebben dan de meesten van ons. Waarschijnlijk zit velen van hen dat dwars. Blijkbaar maakt dat iets hen los, een soort van vreemd sentiment t.a.v. ons die wat hebben en kunnen. Wat gunt men of misgunt men ons vandaag de dag nog? We worden slaaf gemaakt van onze eigen bedrijven, omdat er een groot aantal van de genoemde loontrekkers ons onze plek niet gunt. De maatschappij is ook t.a.v. ons vervallen in een vrij algeheel aanwezige maatschapperlijke verhuftering. Sinds God voor velen niet meer bestaat, hebben die velen zichzelf tot God gemaakt en denken alles maar mogen en kunnen.
    Heb ikk het mis? Of zit er een kern van waarheid in hetgeen ik denk?

  • Can

    Dit verhaal doet mij denken aan mijn ouders , hoe hun met meneer de bank directeur om gingen
    ik dacht dat dit allang voorbij was
    bank is een nood zakelijk iets voor de meeste bedrijven 
    als de contact persoon bij de bank verandert ,en het klikt niet met hem of haar ,zoek een andere bank zo snel mogelijk .
    deze vertegenwoordigt jou bij het hoofd kantoor , goed of slecht.
    ik kijk mijn account manager recht in de ogen ,en dat verwacht ik van hem terug ,wij staan op gelijk niveau.

  • agro1

    de bank, die een plu geeft bij zonneschijn en deze terug wil bij regen is geen sprookje, die plu ben jij boven hun hoofd. wij zijn ontevreden, totdat jij het bent.

  • drikhend

    Bij de banken gaat het uiteindelijk allemaal om snel veel winst te maken . Bij afsluiten van zaken en bij advies gesprekken worden fikse bedragen in rekening gebracht . Dan zijn er nog de kosten voor beheren van producten zoals hypotheek,rekeningen,enz. Als dit allemaal loopt ben je niet meer zo afhankelijk van de bankmedewerkers en hoef  je al deze dure gesprekken niet meer . Maar dat betekent dat je voor de medewerker ook minder intressant wordt want als hij of zij minder gesprekken voert komt er minder geld binnen en de kans nieuwe zaken af te sluiten is bij zulke klanten ook kleiner en dus minder kans op provisie . En dus bij werkgever minder scoren en minder snel promotie . Dan kan of kunnen belangen wel eens tegenstrijdig zijn . En hier uit kun je dan stellen dat het belonen op prestatie niet in het belang van de klant is . En dus strijdig met opjectief behandelen . En dan speelt belang van de klant niet de hoofdrol zoals eigenlijk moet zijn. Maar dan bepaalt de bank en de klant betaald gelag in goede tijden en in slechte tijden . 

Of registreer je om te kunnen reageren.