Commentaar

1624 x bekeken 8 reactieslaatste update:22 jul 2015

Boer of kiloknaller?

Op de website van Boerderij woedt een mooie discussie naar aanleiding van de gedurfde column van jonge Achterhoekse varkenshouder Erwin van de Wolfshaar.

Hij betoogt, dwars tegen de goegemeente in, dat er niks mis is met kiloknallers, integendeel! Ze zorgen voor extra omzet en verhoogde verkoop. Omdat er toch geen direct verband is tussen winkelprijs en inkoopprijs, valt het met de schadelijkheid voor de boer wel mee, is kortweg zijn betoog.

Een lezer werpt tegen dat je het op de lange duur niet goed is voor je marktpositie als je eenmaal een sticker 'goedkoop' op je voorhoofd hebt. Een Lada verkoop je never nooit voor de prijs van een Mercedes, stelt hij vast.

Het gaat dus om status. Hoe hoger de status, hoe gewilder en dus hoe kostbaarder. Dat geldt niet alleen voor producten, ook voor beroepen. WUR-baas Louise Fresco vindt het nodig dat de status van het boerenvak wordt opgekrikt, anders zijn er in de toekomst te weinig mensen die daar voor kiezen. Met als gevolg problemen met de voedselvoorziening voor de twee miljard nieuwe wereldbewoners die er bij komen.

Vraag is: hoe doe je dat? Fresco noemt als instrumenten: meer technologie en minder zwaar werk. Niet genoemd, maar minstens zo belangrijk: een goed inkomen. En daar schort het momenteel nogal eens aan, gezien de crisisstemming in veel EU-landen. De grieven van met name Franse boeren zijn tegen de overheid en tegen de supermarkten gericht, omdat die hen het vel over de oren halen - dankzij of misschien wel ondanks de kiloknallers. Dit is wel zeker: zo'n crisis doet de status van het vak zeker geen goed.

Laatste reacties

  • Mozes

    En als de boeren dan de straat opgaan en de hand ophouden bij de overheid gaat de status nog verder naar beneden. 

  • Fermer

    Een goed inkomen, @Mozes, dat wordt in de column gevraagd. Niet de hand ophouden bij de overheid, maar een eerlijke kans op de markt, dat vraagt de Franse boer. Gelijke regelgeving qua productie en aangeboden producten in de supers. Hoe zal je status straks als failliete boer zijn?

  • veldzicht

    Met alleen maar klagen schiet je ook niets op en verlaag je je tot bedelaar en
    helpt al zeker niet je status te verhogen,in tegenstelling tot wat hier vaak wordt beweerd geloof ik dat de consument best bereid is een eerlijke prijs te betalen als ze maar zeker weten dat het bij de producent (boer) terecht komt als hij daar recht op heeft,het zou toch mogelijk moeten zijn om daar goede afspraken over te maken met de supers. Als er iemand met de collecte bus langs komt voor een goed doel en ik twijfel er aan of het goed terecht komt gooi ik er ook maar een euro,tje in in plaats van een briefje van 5 en zo denkt de consument in de winkel ook.

  • wmeulemanjr1

    Het gaat niet om status. Het gaat erom dat  iedereen in de keten wat mag verdienen. Ook de producent. Wat koop je overigens voor status?

  • Meralco

    Uit Frans onderzoek blijkt dat de supermarkten uiteindelijk niet profiteren van de aanbiedingen. Tevens worden de klanten als het ware getraind in het koopjes jagen. Het doel van de aanbiedingen, namelijk het verhogen van de omzet en klanten binding  wordt niet bereikt. Wel dreigt er verschaling van het aanbod en op termijn teruggang van de kwaliteit van de producten.

  • Burnetti

    Doordat de veehouder 1 of 2 producten maakt is hij enorm gevoelig voor en afhankelijk van de prijs die hij voor dit product krijgt.
    De term kiloknaller is door de supers bedacht. Hiermee krijgt vlees een goedkoop stempel. Veehouders hebben moeite met dit imago. Woorden als trots komen in de column sterk naar voren.
    Jamproducent hoor je niet over de laagsteprijs garantie op Bonne Maman.

    De prijsafhankelijkheid is versterkt door de monoproductie en afschaffing van het gemengd bedrijf.
    bedrijven als Nieuw Gemengd Bedrijf gaan met deze afhankelijkheid heel anders om door de Cradle to Crib methode. Ze produceren niet langer voor een lokale markt maar bewust grootschalig voor de export. De kiloknaller doet ze niets omdat dit over anderen gaat.

    mijn voorspelling: in 10 jaar hebben we veel van dit soort niet grondgebonden bedrijven in Nederland en is de vrijgekomen voeerruimte van failliete varkenshouders door hen overgenomen.

  • toon stevens


    elke producent promoot zijn produkt ,auto,s fietsen dranken kleding

    de boeren laten dit aan het grootwinkelbedrijf over

    wij moeten meer zelf met de consument in gesprek gaan hoe het eigenlijk zit

    klagen schiet echt niet op

  • Burnetti

    Beste Toon: het verbond van Den Bosch was een mooi kantelpunt geweest. Maar het is door de vertegenwoordigers van agriers niet gebruikt.
    Nog steeds bestaat in de primaire sector dezelfde weerstand als daarvoor.
    'Teveel overheidsbemoeienis, burgers klagen, consumenten willen alleen goedkoop, onderzoeken deugen niet, allemaal emotie, geen wetenschappelijk bewijs, te lage prijzen, angst om de derogatie te verliezen en ga zo maar door.

    laatste weken lees ik op Boerderij interessante bespiegelingen die 4 decennia terug lopen.
    Pas nu ontstaat bezinning. 2020 gaan we niet halen met al het vlees duurzaam. Er komt wel langzame beweging in. Jammer dat dit pas door overheidsingrijpen en mondiale marktwerking gebeurd.
    De intenties zijn met het verbond uitgesproken, maar het hoe en waarom mistten nog.
    Nederland is een grote producent maar we hebben mondiaal weinig marktinvloed.

Laad alle reacties (4)

Of registreer je om te kunnen reageren.