Redactieblog

1467 x bekeken 3 reacties

Amerikaanse boer flexibeler

Hans is al een tijdje bezig zijn bedrijf in Amerika te verkopen. Tot genoegen van Hanna, die het maar niks vindt dat hij steeds een paar weken weg is.

"Hij leeft bij de gratie van zijn vader en moeder", zegt ze."Het is dat wij er nog niet mee willen stoppen, anders had hij een probleem. Net als al die andere jonge boeren, die menen naast hun bedrijf ook nog een baan te kunnen hebben. Dat gaat goed zolang de ouders er zijn. Als dat verandert moet er gekozen worden. Er zijn er niet veel die een baan en een bedrijf goed kunnen combineren. Het één gaat ten koste van het andere en vaak van allebei. Dat vreet geld. Meestal op de boerderij, omdat niemand zegt dat het daar fout gaat. Bij een baan heb je nog een baas, die je tot orde roept."

Ik ben ook blij dat Hans afscheid neemt van Amerika. Kennelijk heeft hij het met vrouw en kinderen hier naar de zin. Het is voor mij prettig omdat hij de hele formulierentroep afhandelt. Want dat vind ik een steeds zwaardere last op het bedrijf.

"Mij valt op dat ze in Amerika gemakkelijk afscheid nemen van hun bedrijf,"merkt Hanna op."Ik heb bij Hans geen enkel spoor van emotie gemerkt. Hij vindt dat het bedrijf in Amerika toch op te grote afstand ligt. Bovendien is de melkprijs sterk gekelderd en met alleen vreemd personeel tikt dat meteen aan."

Wat dat betreft verschilt Amerika weinig met ons land. Over 2014 was er een hoog inkomen en voor 2015 lijkt het veel minder. Via de termijnmarkt heeft Hans wel een melkprijs vastgelegd, maar dat loopt binnenkort weer af.

Ook is het verkopen van een bedrijf in Amerika gemakkelijker. Hij heeft alleen de gebouwen en een paar hectare land. Verder pacht hij grond en koopt veel ruwvoer.

Op mijn opmerking dat hij te laat is met de verkoop, omdat de boerderij vorig jaar meer had opgebracht door de hoge melkprijs, haalt hij de schouders op: "Ik krijg meer dan toen ik hem kocht. Ik maak een dikke winst".

Echt Amerikaans. Wanneer wij het voor minder moeten verkopen, dan we vorig jaar konden krijgen, zouden wij het sikkeneurig als verlies ervaren.

Laatste reacties

  • W Geverink

    In Nederland is er een hoop emotie bij betrokken. Sommige bedrijven zijn al generaties lang in de familie. Er is druk op de opvolger om het 'levenswerk' voort te zetten en de meesten willen liever niet degene zijn die het bedrijf beeindigd/verkoopt.

  • Mozes

    De emotie begint in Nederland ook te veranderen. Je ziet dat men hier ook steeds gemakkelijker afscheid neemt van een boerderij of er voor kiest de boerderij niet over te nemen. Zo lichtzinnig als in Amerika zal het wel niet worden maar wel een heel stuk losser dan het was. En dat is alleen maar goed. 

  • koestal

    In Californie verdroogt alles ,hoe flexibel moet je dan zijn  ?

Of registreer je om te kunnen reageren.