Commentaar

1702 x bekeken 8 reacties

Doorpakken met nieuw pachtstelsel

De besprekingen over een nieuw pachtstelsel zitten in het slop. Partijen staan lijnrecht tegenover elkaar. Aan de ene kant begrijpelijk. De belangen van verpachters en die van pachters zijn tegengesteld. Maar er zijn ook gemeenschappelijke belangen.

Beide willen verandering. En beide willen niet dat politiek Den Haag de knoop doorhakt. Want dan kan er zomaar iets raars uit de bus rollen, leert de ervaring. Het pachtdossier is volgens betrokkenen zo ingewikkeld dat geen politicus in staat is om het echt te doorgronden, laat staan een wijs besluit te nemen.

Voor een goed besluit met draagvlak bij betrokkenen is consensus nodig. Dus er zit maar één ding op: serieus in bespreking gaan én concessies doen. Het moeilijkste punt in de voorliggende plannen is niet het toekomstige pachtstelsel zelf, maar de overgangsperiode daar naartoe. Wat te doen met bestaande reguliere pachtcontracten en daarbij behorende privileges?

Zo snel mogelijk iedereen in het nieuwe stelsel!, roepen verpachters. Zij zien daar voordeel in, want zo kunnen ze sneller de gestegen prijzen verzilveren. Maar zij willen te snel. Zes jaar, twaalf jaar, het lijkt best lang, maar is te kort voor boeren die afhankelijk zijn van pacht.

Dus roepen de pachters: niet aankomen! Tijdens de wedstrijd niet de spelregels veranderen! Daar zit wat in, maar ook deze vlieger gaat niet altijd op. Een voetbalwedstrijd houdt na 90 minuten op. Een op de volgende generatie overdraagbaar pachtcontract is zonder eind. Dat heilige huisje is niet houdbaar. Pachters moeten dat onder ogen zien.

Laatste reacties

  • Zuperboer

    Er zit nog een nuance aan dit verhaal. Heel veel verpachters hebben in het verleden de gronden op oneigenlijke gronden of op zijn minst dubieuze gronden naar zich toe gehaald (kerken en andere grootgrondbezitters hebben dit in een Robin Hood scenario bij de bevolking die leed aan armoede, honger en angst voor de hogere machten, ontfutseld). Dat is de reden geweest dat heel veel van dit soort grootgrondbezitters relatief tam zijn gebleven generaties lang. De huidige generatie van bling, glitter en verzilveren van aandelen kan zich echter niet langer bedwingen. Dit geldt lang niet voor alle verpachters maar is wel een nuance die in de tijd besloten ligt.

  • maatje 1904


    eens in de goede oude tijd was het eenpachter rijk leven en arm sterven nu gaat het er naar toe arm leven en arm sterven in deze ikke ikke maatschappij.

  • info36


    Zeer goede commentaren hierboven.

    Ik kan het niet beter verwoorden.

    De auteur snapt er minder van!

  • j.verstraten1


    Pachters moeten zich eens voorstellen wat zij zouden doen als hun grond geen pacht maar eigendom zou zijn.  Voor de lange termijn heeft Johan gelijk. Voor de korte termijn is het logisch dat een pachter zijn huidig recht zo lang mogelijk wil oprekken.

  • JPWarnaer

    Kan ik hierbij mijn abonnement opzeggen. Een 'vakblad' waarvan de chef redactie een contract dat wettelijk goedgekeurd is, vergelijkt met een voetbalwedstrijd en daarmee de looptijd, is het geld niet waard.

  • agro1


    voor de goede orde: ben eigenaar-gebruiker met genoeg pacht om beide kanten te bezien. pachter en eigenaar moeten beide van hetzelfde leven, dus 'de buit verdelen'. beide zullen dus niet de volle opbrengst zelf hebben. de belangen zijn niet tegengesteld, want de pachter moet, om een bestaan te hebben, een zekere marge kunnen halen. de eigenaar heeft ook grondlasten en recht op een vergoeding voor het beschikbaar stellen van het kapitaalgoed. beide partijen hebben een zorgplicht naar elkaar toe en belang bij een stabiele relatie. als het gepachte 'uitgemergeld' wordt, door de pachter, pleegt deze wanprestatie. als de pachter door de eigenaar 'uitgemergeld' wordt, KAN deze het gepachte niet in goede staat houden en snijdt de verpachter zich in de vingers; kapitaalgoed minder waard bij verder verpachten of bij verkoop. ook is bekend, dat steeds 'verse pachters' moord is voor de grond. en juist dit is, waar der Staat, als grootste verpachter van ned. op topsnelheid op af koerst. is dit beleid, of is daarover nagedacht???  beleid, dus. altijd geruststellend, een regering die vooruitziet.

  • hakker

    mijnheer oppewal ik deel uw mening niet en vind het ook geen goede metafoor. Dit heilige huisje is de crux voor duurzaam bodembeheer.

  • koestal

    pacht is een goede manier van financiering,is goed voor beide partijen

Laad alle reacties (4)

Of registreer je om te kunnen reageren.