Redactieblog

627 x bekeken

Wetenschap en boerenerf

Hoogleraar Wesseler vindt dat niet alleen de risico’s, maar ook de voordelen van biotechnologie geteld moeten worden.

Een jaar geleden werd Justus Wesseler benoemd tot hoogleraar Agrarische Economie en Plattelandsbeleid aan de Wageningse universiteit. Wesseler is de opvolger van Arie Oskam, jarenlang het gezicht van de Wageningse landbouweconomen. De universiteit is niet over een nacht ijs gegaan; het heeft vijf jaar geduurd voordat er een opvolger was.

Vroeger was zo'n benoeming groot nieuws in landbouwland. De aanvoerder van de Wageningse landbouweconomen zou zich in die tijd volop tegen boeren en het landbouwbeleid hebben aan bemoeid. De ouderen onder ons herinneren zich Jerry de Hoogh nog, voorganger van Oskam. En ook Oskam zelf was nogal eens in beeld als het over het landbouwbeleid ging, bijvoorbeeld rond de invoering van de superheffing. Wesseler is benoemd zonder dat de landbouwpers er vol van stond. Het lijkt bijna of de Wageningse wetenschap langzaamaan een beetje is losgeraakt van de praktische landbouwvraagstukken.

Bij het afscheid van Oskam, vijf jaar geleden dus, was een spreker aanwezig die de verzamelde landbouweconomen vroeg of ze wel contacten hadden met boeren. Het antwoord was toen al een volmondig 'nee'. In de vraag lag besloten dat zonder contact met boeren geen verstandig landbouweconomisch onderzoek te doen is. Dat is een misvatting, omdat de vraagstukken waar het om gaat veranderd zijn. Ze spelen zich namelijk vooral buiten het boerenerf af, en buiten de landbouwpolitiek.

De nieuw benoemde hoogleraar Wesseler, afkomstig uit Duitsland, lijkt me niet iemand die dagelijks bij boeren over de vloer komt. Dat wil niet zeggen dat hij geen belangrijke bijdragen aan het landbouwdebat kan leveren. Bij zijn intreerede, een paar weken geleden, ging hij vooral in op de introductie van nieuwe biotechnologische vindingen. Met ingewikkelde economische analyses liet hij zien dat je ook te voorzichtig kunt zijn. De regels rond genetische manipulatie en andere biotechnologische ingrepen zorgen ervoor dat die technieken niet of later en tegen hoge kosten worden geïntroduceerd. De crux van zijn onderzoek is dat bij het beoordelen van dit soort technieken feitelijk alleen gekeken wordt naar de mogelijke gevaren, en dat de voordelen niet worden meegeteld. Dat leidt al snel tot overheidsingrijpen van afremmen en tegenhouden. In feite speelt datzelfde mechanisme bij elke vernieuwing waarvan men absolute veiligheid eist, zoals medicijnen en gewasbeschermingsmiddelen. De balans is al snel negatief als alleen de mogelijke risico's, en niet de mogelijke voordelen, gemeten worden. Als Wesseler de komende jaren in staat is dat beter voor het voetlicht te brengen, dan blijft de Wageningse leerstoel belangrijk voor de landbouw. Ook zonder op het erf te komen.

Of registreer je om te kunnen reageren.