Redactieblog

1037 x bekeken 9 reacties

Nultolerantie

Veranderen van de regels voor nultolerantie is minder gemakkelijk dan het lijkt.

In het nieuwe jaar lijkt zich een discussie te ontwikkelen over zogenoemde nultoleranties. Nultolerantie betekent dat in een product een bepaald stofje helemaal niet aanwezig mag zijn. Zoiets als de actie die moet zorgen dat kinderen niet gaan roken en drinken, de NIX18-actie. De kern is dat 'helemaal niets' beter uit te leggen is – en beter te handhaven – dan 'een beetje'.
De discussie is op de wagen gekomen vanwege de vondst van het stofje AOZ in kalveren. Er is ooit vastgelegd dat geen AOZ in kalveren mag zitten. Het waarom zal ik u besparen, vooral ook omdat ik er helemaal geen verstand van heb. Toch is de discussie interessant. De nultolerantie voor AOZ is afgesproken in een tijd dat de meetmethode nog een beetje grof was. Een heel kleine hoeveelheid AOZ was daarmee niet aan te tonen. Inmiddels zijn de meetmethodes sterk verbeterd en nu is een minieme hoeveelheid wel aan te tonen. Misschien dat AOZ ook in heel kleine hoeveelheden niet te accepteren is, maar er zijn gevallen waarin zo'n heel kleine hoeveelheid er niet toe doet. Vroeger zou die hoeveelheid niet worden opgemerkt, maar nu wel. En de norm ligt vast in wetten en regels, en ziedaar het probleem.
De eerste gedachte is om de norm dan maar aan te passen, maar zo gemakkelijk is dat niet. Het gaat vaak om internationaal vastgelegde afspraken, en die zijn niet maar zo te veranderen. Dat heeft soms een beetje met bureaucratie te maken, en veel meer met iets anders. Niet iedereen heeft namelijk belang bij zo'n aanpassing. In het algemeen gaat het dan om 'concurrenten'. Sectoren die op de vleesmarkt met kalfsvlees concurreren zullen het best vinden dat de kalverhouderij een extra probleem heeft. En clubs die tegen kalfsvleesproductie zijn zullen het ook best vinden. En producenten die een heel andere productiewijze hanteren waardoor bij hen zo'n stofje niet gevonden kan worden, die hebben evenmin belang bij een aanpassing. Landen die nauwelijks kalfsvlees produceren, en wel concurrerende vleessoorten, of die een andere productiewijze hebben, zullen een aanpassing van de norm proberen tegen te houden. Kortom, aanpassen is niet zo gemakkelijk als het lijkt en dat is niet de schuld van ambtenaren.
Maar stel dat zo'n aanpassing politiek wel mogelijk is, waar moet de norm dan liggen. De logische aanpak is te kiezen voor de hoeveelheid die vroeger net niet meer te meten was. Maar omdat normen meestal betrekking hebben op volksgezondheid, is ook dat minder simpel dan het lijkt. Want is die technisch vastgestelde norm wel veilig? Ook voor baby's en bejaarden? Ook samen met alcohol of medicijnen? Ga er maar aan staan. Meten is weten, maar te veel weten is ook niet alles.

Laatste reacties

  • Mozes

    Verhelderende uiteenzetting.

  • Fermer

    De laatste alinea geeft aan dat de nultolerantie wel van wezenlijk belang is, en dat het haalbaar is staat erboven vermeld.

  • poldes

    hoe gaat de wetgever in de toekomst met o-tolerantie en een klein beetje om?
    Wanneer is men in overtreding?
    als 0-tolerantie vanwege kennis der producten niet meer toepasbar is;
    dan moet een klein beetje toch de maatstaf zijn.
    Laat het met wet en recht in 2015 voor iedereen leefbaar blijven.
    ook met kennis en inzicht en nuchter boerenverstand.

  • klaas.van.der.horst1

    Uitsluiten van gerommel is van wezenlijk belang, net als voedselveiligheid, maar een absolute nultolerantie lijkt mij een utopie, of een soort paradijselijke situatie. Ik snap alle bezwaren die Dirk noemt. Het is niet eenvoudig om het idee van een nultolerantie te laten varen, maar vasthouden aan de huidige situatie brengt ons denkelijk bij een omgekeerde discussie als die woedt over de aanduiding 'vers'. Vers is voor de burger hooguit enkele dagen oud, maar in de vleeswereld is ver ook ontdooid product van meer dan 3 maanden oud. Vasthouden aan nul maakt dat, of alles straks vervuild is, of dat we toch op een gegeven moment een oogje toe moeten doen.

  • Fermer

    Vers is vers. Slechts de handel heeft belang bij een foutieve naamgeving: ontdooid 3 mnd.+ oud vlees mag ook vers genoemd worden. Draai dit terug, noem ingevroren (geweest) vlees ingevroren vlees. Laat dus ook de nultolerantie gelden voor producten waarin niets zit, en maak daarnaast een productielijn met enig verontreinigd als titel. Zo ook met genetisch gemanipuleerde grondstoffen en producten van met hormonen behandelde dieren. Alle toelaatbaarheid van toevoegingen en/of afwijkingen aan echt schone, natuurlijke kwaliteitsproductie geeft de handel meer kans op malversaties en opmengen van mindere kwaliteitsproducten en dit voor goed te verkopen. Bij uitwassen zal slechts de primaire producent de rekening gepresenteerd krijgen. Zet de juiste naam erop, en laat de consument kiezen. @Klaas, waarom neem je het op voor de handel, terwijl je als landbouwjournalist hoort te weten dat alle mogelijkheden tot afwijkingen van natuurlijke, schone productie slechts in het belang van die handel zijn. De boeren, jou leden, die financieel niets aan extra tolerantie hebben en een mogelijkheid tot meerproductie, zoals GMO en hormoonbehandelingen, slechts de opbrengstprijs zal bederven en de afhankelijkheid en de kosten zal verhogen.

  • alco1

    Ga terug naar de meet methoden die een beetje 'Grof' waren. Daar is ook de 'nultolerantie wet' naar gemaakt.

  • Mozes

    @emmerei, in een andere discussie over dit onderwerp heb ik al gewezen op de onmogelijkheid van nul-tolerantie wat betreft radioactiviteit.
    Radioactiviteit komt in geringe mate gewoon in de natuur voor. Voedsel produceren zonder enige radioactiviteit is niet eens mogelijk. En ook al zou het mogelijk zijn, welk nut heeft het als het overal om je heen aanwezig is?
    Voor veel stoffen die als schadelijk worden gezien geldt eveneens dat deze in geringe hoeveelheid in de natuur voorkomen. Een nul-tolerantie brengt enorme kosten met zich mee en dient geen enkel doel.

    Jij gaat in jou reactie uit van stoffen die bewust toegevoegd worden. In de discussie over nul-tolerantie gaat het over stoffen die van nature in de omgeving aanwezig kunnen zijn. Dat is dus een andere discussie.

  • alco1

    Het lijkt wel of @emmerei de anti's 'voedsel' wil geven.

  • Fermer

    @alco, wie zijn in jou ogen dan die 'anti's', anti wat? En mijn 'voedsel' is gewoon vragen om de waarheid op de verpakking van etenswaren voor mens of dier te vermelden.
    @Mozes, dhr. Strijker geeft aan dat andere productiemethodes zuiverder producten kunnen opleveren, dus het alternatief is aanwezig. Je zegt zelf 'van nature in de omgeving aanwezig kunnen zijn'. Waarschijnlijk wordt met de alternatieve methode een kleinere hoeveelheid geproduceerd, meer natuurlijker, waardoor de industrie niet massaal z'n woekerwinsten kan binnenhalen, maar dit wil niet zeggen dat het rendement voor de primaire producent lager zal zijn. We zijn hier immers onder primaire producenten, en de volksgezondheid gaat ons boven alles, neem ik aan.

Laad alle reacties (5)

Of registreer je om te kunnen reageren.