Redactieblog

793 x bekeken 5 reacties

Economie en vrije tijd

Oorzaak van de afstand tussen boer en burger is de economie. De boer heeft zijn bedrijf om een inkomen te hebben. Net zoals elke andere ondernemer een bedrijf heeft.

Het brengt ook veel werkgelegenheid. De boer zelf is daar maar een klein onderdeel van. Veel meer wordt verdiend in de aanverwante bedrijfstakken. In de veehouderij heb je als belangrijkste de voerleveranciers en de verwerkingsbedrijven zoals de zuivelfabrieken, de slachterijen en de eiverwerkingbedrijven. En vergeet niet het transport, de mechanisatiebedrijven en veel midden- en kleinbedrijf, dat leeft van de boer.

Dat geldt ook voor de akker- en tuinbouw. Ook daar de leveranciers en de verwerkingsbedrijven. Honderdduizenden zijn afhankelijk van de activiteiten van de boer. Die vormen de basis.

Dat vergeet de burgerbevolking. Voor velen van hen is de boer de stoffering van het landschap dat ze gekozen hebben als plek om te wonen. Daarbij hebben ze beelden in het hoofd van kippenvoerende boerinnen, boeren met een rode zakdoek om en groene weiden met bloemetjes, gestoffeerd met glanzende koeien, die tevreden grazen. Het liefst nog met dartelende kalfjes om zich heen.

Twee botsende werkelijkheden. Want de nostalgische burger wordt in de winkel plotseling de economisch calculerende burger. Die koopt het liefst zo goedkoop mogelijk. Alle verhalen over dat burgers spontaan wat meer willen betalen, kloppen niet.

Kijk maar naar de biologische landbouw. Ondanks alle reclame en publiciteit blijft het een nichemarkt. Een percentage van enkele procenten van de totale markt. Het duidelijkste bewijs van welbegrepen eigenbelang. Voor de buitenwereld moet de boer naar de nostalgische pijpen van de burgers dansen, binnen de supermarkt regeert de pinpas.
Zodra men de supermarkt weer verlaten heeft, kraait men weer over dierenwelzijn, milieu en duurzaamheid. Wat moeten we daarmee?

Laatste reacties

  • alco1

    Met deze woorden moest eens een keer een landbouw vertegenwoordiger in de Tweede Kamer, met de vuist op tafel slaan, of het LTO groots publiceren in de kranten.
    Trouwens. Wat spreekt vergaderboer zichzelf hiermee ook tegen met eerdere uitspraken.

  • agratax2

    alco1. Zolang de voedselproductie het sluitstuk van de economie is, zal de wereld economie niet veranderen en ook de honger zal de wereld niet uitgaan. De burger probeert door zo goedkoop mogelijk te eten, de economie zolang mogelijk draaiende te houden door (te) goedkope artikelen uit hongerende landen te kopen. Landen waar kinderarbeid broodnodig is om te overleven. Hoe kan zo'n economie DUURZAAM zijn.

  • veldzicht

    Ook de supermarkten zitten met een moordende concurentie en moet het
    zo goedkoop mogelijk in de schappen liggen,daarnaast heb je nog de tussenhandel,vervoer,verpakking etc.die gewoon hun prijs rekenen wat overblijft is voor de producent en dat is vaak bar weinig.de boeren en tuinders zijn met te weinig en te veel verdeeld om daar verandering in te brengen ook om dat je met bederfelijke producten te maken hebt.

  • koestal

    De burger of consument zit lastig of ingewikkeld in elkaar,ze wil voor een dubbeltje op de eerste rang zitten

  • koeboertje

    Als je een nieuwe stal gaat bouwen speel je toch ook verschillende aannemers tegen elkaar uit , dus we doen zelf precies hetzelfde als die consument!

Laad alle reacties (1)

Of registreer je om te kunnen reageren.