Redactieblog

1232 x bekeken

46 hectare

De discussie in Duitsland over het landbouwbeleid van Europa gaat vooral over aftoppen van hoge toeslagen.

Ik was onlangs op de universiteit van Oldenburg (D.). Het is een uur rijden vanaf Groningen, en dus is het te doen. Mijn collega's daar hadden dr. Wilhelm, ambtenaar van het ministerie van landbouw van Nedersaksen, uitgenodigd voor een lezing over het landbouwbeleid. Dat is in drie opzichten interessant. De eerste reden is dat de afspraken over de aanpassing van het Europese landbouwbeleid in elk land een eigen invulling kunnen krijgen, en dan is het goed om te horen hoe ze het bij de oosterburen doen. Het is ook interessant omdat Duitsland een nieuwe regering heeft, een grote coalitie van christendemocraten en sociaaldemocraten. En ten slotte is het interessant, omdat Nedersaksen sinds een jaar een Rood-Groene deelstaatregering heeft, met een Groene landbouwminister.
In Nederland maken we ons bij de invulling van het Europese landbouwbeleid vooral druk over de kalvermesters en de telers van fabrieksaardappelen, die er erg in hectaretoeslag op achteruitgaan. In Duitsland speelt dat geen rol, want daar hebben ze bij de vorige hervorming alle toeslagen al gelijkgetrokken. Geen wonder dat daar het areaal fabrieksaardappelen sterk geslonken is. De Duitsers maken zich wel druk over de verschillen in toeslag tussen de deelstaten. Vorig najaar was in München een conferentie van alle Duitse landbouwministers waar men nieuwe verdelingen heeft vastgelegd. Kijk, op zo'n moment zie ik de voordelen van een klein land. Staatssecretaris Dijksma heeft het al moeilijk genoeg, ze moet er vast niet aan denken met zestien baasjes extra te moeten onderhandelen. De nieuwe verdeling is voordelig voor de deelstaten met kleine bedrijven en slechte grond, zoals Saarland.
Het belangrijkste discussiepunt in Duitsland is de aftopping van de hectaretoeslagen. Er zijn grote bedrijven die grote bedragen ontvangen, en dat ligt politiek slecht, zeker bij sociaaldemocraten en Groenen. De Brusselse afspraken maken aftopping mogelijk. In Nederland is er tot nu toe nauwelijks over gepraat, maar Duitsland kent van oudsher een grote liefde voor kleine 'Familienbetriebe'. De ambtenaar moest toegeven dat er geen echte definitie van gezinsbedrijf was, het was meer een streefbeeld. De zestien landbouwministers van Duitsland hebben afgesproken dat bedrijven een extra toeslag krijgen over de eerste 46 hectare. Dat werkt zo uit dat bedrijven tot 100 hectare er wat op vooruit gaan, en bedrijven boven 100 hectare dus achteruit. Krijn Poppe van het LEI, succesvol blogger, heeft vorig voorjaar als eens aangegeven dat het tot veel administratie en weinig effect leidt. Zijn blog wordt in Duitsland klaarblijkelijk niet gelezen, want het halve verhaal van Wilhelm en de hele discussie gingen over die 46 hectare. Waarin een groot land klein kan zijn.

Of registreer je om te kunnen reageren.