571 x bekeken 2 reacties

Problemen NVWA gevolg van collectief overheidsfalen

Het gaat niet goed met het toezicht op kleine en middelgrote slachthuizen. Ondanks vele waarschuwingen is de politiek er niet in geslaagd verbeteringen te treffen. Imagoschade voor de veehouderij is het gevolg.

De politieke ophef was groot toen in 2008 bleek dat het toezicht van de Voedsel en Warenautoriteit (VWA) op diertransporten en slachthuizen tekort schoot. En terecht, want de bevindingen in twee afzonderlijke rapportages logen er niet om: gebrekkige aansturing van controleurs, slechte onderlinge communicatie, verouderde informatietechnologie en tekortschietende handhaving. Het leek een wonder dat dit nog niet tot een groot voedselschandaal had geleid.

Vijf jaar later is er maar weinig veranderd, zo bleek deze week. In een nieuw onderzoek in opdracht van staatssecretaris Dijksma (landbouw) valt te lezen dat dezelfde problemen zich nog altijd voordoen. Ondanks de beloften van drie opeenvolgende bewindslieden en een fusie met andere inspecties-organisaties is er nog altijd sprake van een gemankeerde ‘handhavingsattitude’ in met name de kleine en middelgrote slachterijen. Hoe is dat mogelijk? En wie is daarvoor verantwoordelijk?

Op de eerste plaats het kabinet. Toenmalig minister Verburg kondigde een aantal maatregelen aan, waaronder de instelling van ‘vliegende brigades’ die diertransporten moesten controleren. Tegelijkertijd zette zij de fusie met de AID (Algemene Inspectiedienst) en PD (Plantenziektenkundige Dienst) door in de verwachting dat zodoende organisatorische gebreken uit de weg konden worden geruimd; dit terwijl uit de onderzoeken was gebleken dat een deel van de problemen juist voortkwam uit een eerdere fusie.

De Tweede Kamer trachtte ondertussen wel haar tanden te laten zien door aangekondigde bezuinigingen op wat inmiddels de Nederlandse Voedsel en Warenautoriteit (NVWA) was gaan heten te dwarsbomen. Maar ondanks dreigementen van bijvoorbeeld de PvdA werd de fusie niet tegengehouden. De felle discussies over het functioneren van de dienst verzandden bovendien al snel in heel wat minder principiële debatten over de beste vestigingsplaatsen van de nieuwe fusie-organisatie.

Dan de NVWA zelf. Die heeft ongetwijfeld zijn best gedaan, zoals toenmalig inspecteur-generaal Wim Schreuders een jaar geleden in deze krant beweerde. Toch is het de vraag waarom relatief eenvoudige problemen met software en communicatie in vijf jaar tijd niet zijn opgelost. Is dat zo ingewikkeld? De gedachte dringt zich dan al snel op dat de organisatie het te druk had met het fusieproces om zich alle kritiekpunten uit de twee rapporten te herinneren, of daar actie op te ondernemen.

Daarmee zijn de problemen bij de NVWA het gevolg van collectief falen van overheidsinstanties. Er zijn verbeteringen doorgevoerd, maar aan een structurele oplossing heeft het ontbroken. Waar dat toe kan leiden, was gisteren te zien in Zembla: de besmetting van vlees met gevaarlijke bacteriën. Nu hoeft dat niet per se te leiden tot problemen voor de volksgezondheid, maar het is op zijn minst schadelijk voor het imago van de veehouderij. Tegenover alle wetten, regels en kosten die de sector krijgt opgelegd, mag toch wel een goed functionerende controledienst staan.

Laatste reacties

  • koestal

    lekker trappen naar een sector die zorgt voor veel export,daar houden sommige Nederlanders van ,dan maar weer honderden werklozen er bij ,dan is het blijkbaar oke

  • koestal

    het zijn en blijven ambtenaren,werken wat anders dan het bedrijfsleven

Of registreer je om te kunnen reageren.