Redactieblog

1242 x bekeken 1 reactie

Praten met boeren

Hanna en ik wilden dit jaar niet weer met een agrarische vakantiereis mee. Dat hebben we een paar keer gedaan. Prachtige, gezellige reizen.

Maar… het gezelschap. Allemaal boeren en hun vrouwen, grijzend, kaal en gestopt, of dat binnenkort van plan. Allemaal gelijkgestemde mensen met dezelfde praat. Want zo is het, boeren onder elkaar praten meestal over de boerderij.

“Dat wil ik niet weer”, kondigde Hanna dit voorjaar aan. ”Ik wil in de vakantie wat anders zien dan boeren en boerderijen. Ik wil er echt uit. Gewoon op reis en dan zien we wel waar we komen.”

Dat deden we. Omdat we geen mensen zijn die de hele dag op het strand willen liggen togen we oostwaarts. Een beetje afgezakt naar de Moezel en daar schitterende dorpjes gezien. Geslapen in kleine hotelletjes waar de gastvrouw een lap vlees op ons bord serveerde, waar Marianne Thieme een flauwte van zou hebben gekregen. Met lekker gebakken aardappelen en groente met spekjes.

Zo reden we visa versa door Duitsland en kwamen uiteindelijk in Berlijn. Een schitterende stad, waar we trouwens in een dag waren uitgekeken. “Het lijkt te veel op de foto’s die we wel kennen”, zei Hanna toen we de Brandenburger Tor bewonderden. “Eigenlijk geen nieuws. Zullen we het platteland van Oost-Duitsland gaan verkennen?”

Zo gezegd, zo gedaan. We reden door de uitgestrekte velden en zagen weinig koeien in de wei. Wel grote stallen, waar de koeien een uitloop hadden. Bij één van de boerderijen stond een bord met een Nederlandse naam.

“We gaan kijken”, zei Hanna en dus draaide ik het erf op. We stapten uit en zagen een mooie nieuwe stal met een groot koppel koeien. Er was een man aan het werk die ons niet verstond. Ook niet in ons beste Duits. Achteraf bleek het een Pool te zijn. Wel begreep hij dat wij de boer wilden spreken.

Dat lukte. Een gastvrije vent die zijn vrouw er bij haalde. We zijn er een hele poos gebleven. Ze zwaaiden ons aan het einde van de dag uit. Bijna familie, in één dag.

“Praten met boeren ligt ons toch het best”, verzuchtte Hanna, en ze heeft gelijk.

Eén reactie

  • trijnie

    Dat is dan verrekte jammer voor de burger maar gelukkig denken ze, de boeren, er niet allemaal zo over en had ik ik een heel goed gesprek, deze dag , met een varkenshoudster, respect, nam mijn petje er voor af.

Of registreer je om te kunnen reageren.