Redactieblog

846 x bekeken 8 reacties

Voedsel en aanpassen

Aanpassingsvermogen is een groot thema op het congres van de plattelandssociologen.

De gewassen staan er goed voor in Noord-Italië. Het is er warm en er zijn voortdurend buien. Niet erg voor mij; ik ben niet op vakantie, maar op een congres. Het is het congres van de plattelandssociologen, dat om de twee jaar wordt gehouden. Deze keer in Florence. Zo’n congres heeft altijd een centraal onderwerp. Dit keer is het thema een ingewikkelde Engelse zin, die neerkomt op ‘aanpassingsvermogen in tijden van crisis’.
Ik zie die crisis eigenlijk niet, het gaat immers best wel goed met de landbouw. Toch zijn de meeste deelnemers het erover eens dat het Europese platteland in crisis is. Er is een landbouwcrisis en een voedselcrisis, begrijp ik. Voor veel collega-onderzoekers is een belangrijk onderdeel van die crisis dat de consument steeds verder af komt te staan van de producent. En dus zijn er veel bijdragen over directe verkoop van landbouwproducten, over boerenmarkten, lokale initiatieven, kwaliteitsproducten, stadslandbouw, dorpstuinen, en over consumenten die het platteland opnieuw ontdekken. Het zal allemaal waar zijn en het is soms ook wel goed onderzoek, maar het lijkt me toch maar over een klein deel van de voedselmarkt te gaan. Het meeste dat boeren produceren gaat in grote hoeveelheden de voedselketen in, slechts een klein deel volgt een andere weg. Daarbij realiseerde ik me ook nog eens dat inmiddels een belangrijk deel van het alternatieve product verwerkt en verhandeld wordt door de grote multinationals en grootwinkelbedrijven. Niks kleinschaligheid en niks ketenverkorting. Kortom, er wordt hier gepraat over een landbouw- en voedselcrisis die ik eigenlijk niet zie, en voor het oplossen ervan wordt de nadruk gelegd op een slechts klein deel van de landbouw.
De andere helft van het thema spreekt me meer aan. Want er is natuurlijk wel een economische crisis, die ook het platteland raakt. En daarbij is het vermogen van bedrijven en gemeenschappen om zich te kunnen aanpassen aan veranderingen van groot belang. En dat is ook precies het onderwerp waarvoor ik hier ben. Aanpassingsvermogen is namelijk iets waar economen geen verstand van hebben, en dus valt er veel te leren. Een van de belangrijkste elementen in aanpassingsvermogen is kennis, zo leer ik. Hoger geschoolden passen zich gemakkelijker aan. En uit heel wat presentaties pik ik op dat gemeenschappen met veel nieuwkomers van buiten, of waar veel mensen reizen en in contact komen met nieuwe ideeën, het beter doen. Dus niet mensen vasthouden, maar openstaan voor nieuwe inwoners en zelf op reis gaan. Dat geldt ook voor boeren. Ga op pad, ga op reis, de beste opvolger is er een die veel gereisd heeft, want zo leer je het. En wees blij met nieuwe buren, want ook daar kun je van leren.

Laatste reacties

  • somporn

    Als je nooit van het erf af komt weet je ook niet wat er in de wereld te koop is.
    Je horizon verleggen geeft je inderdaad nieuwe kijk op de zaak,ook al doe je iets 100 jaar,dan wil het niet zeggen dat het niet anders en vooral beter kan.
    Je wordt bedrijfsblind,daarom is het goed om ook eens bij een ander in de keuken te kijken.

  • Romeijn

    Heer goed dit keer Dirk. Een (w)aardige column.
    Helaas overheerst een andere mening in de plattelandscultuur...
    @somporn: weet je nog wat je hier eerder over opgemerkt hebt?

  • alco1

    De mening van de plattelandscultuur is al vele jaren zo dat je je neus buiten je eigen moet steken om je te ontwikkelen. Stages hebben een belangrijke plek in het agrarisch onderwijs. Mensen met een titel zouden ook eens echt moeten meewerken op een bedrijf, dat zou hun ontwikkeling enorm stimuleren, want we stuiten steeds meer op het probleem dat mensen met titel denken overal verstand van te hebben.

  • trijnie

    Strijker en Somporn, wijze woorden, jammer Romeijn van die opmerking naar Somporn .
    We moeten toch niet in het oude blijven hangen?

  • Romeijn

    Het maakt duidelijk dat sommigen helaas hun reacties afstemmen op WIE iets schrijft in plaats van WAT die persoon schrijft. Het ene moment worden nieuwkomers veroordeeld door onder andere @somporn, het andere moment lees je van diezelfden een positieve reactie op een column waarin zij worden geprezen. Dat is overigens overeenkomstig mijn eerdere opmerking twee dagen geleden in http://www.boerderij.nl/Home/Blogs/2013/8/Gewasbeschermingsmiddelen-en-de-buren-1324418W/ #14.

  • schoenmakers1

    ik ben het vak pas gaan leren toen ben opgehouden met naar school gaan, en de stages zijn alleen bedoeld om de bestuursleden een goedkope arbeidskracht te geven, heeft helemaal niks met leren te maken

  • abtje

    Een gemiste kans, Schoenmakers1, ik heb wel heel veel geleerd op mijn stageadressen. En vooral als het ergens fout ging zijn momenten waar je ontzettend veel van opstak. Daar leerde je meer van dan op die bedrijven waar alles perfect voor elkaar was.

  • agratax2

    Dirk ik dacht dat ik de in Rusland nog het contact burger - boer had gezien op de markt waar etenswaren worden verkocht. Wat schertst vandag mijn verbazing hetzelfde marktgebeuren kom ik tegen in Midden Frankrijk. In de markthal staan boeren, slagers, groente/fruit handlaren achter de toonbank om hun verse waren aan de stedeling te verkopen. Hoe willen je bevriende wetenschappers het contact consument producent duidelijker en intensiever hebben?

Laad alle reacties (4)

Of registreer je om te kunnen reageren.