Redactieblog

754 x bekeken 1 reactie

De bindende factor

Overgrootje is dood. Zomaar, plotseling. Toen we midden in de nacht gebeld werden, duurde het echt even voor het doordrong. Over een paar maanden zouden we haar negentigste verjaardag groot gaan vieren. Met alle toeters en bellen.

Hier had niemand op gerekend. En toch is dat raar. Echt oude mensen kunnen er tussenuit piepen. Maar oma Touwlaan of overgrootje, zoals ze door haar achterkleinkinderen werd genoemd, zij toch niet? Zo lang als ik haar ken, zat ze op haar stoel en altijd werd ze omringd door een paar kinderen, (achter)kleinkinderen, de buren of gewoon wat vrienden. Nog nooit heb ik zo veel aanloop gezien bij een oma.

En wat genoot ze ervan. Vroeger, toen ze nog boerin was met heel veel kinderen, was er de drukte van de dagelijkse beslommeringen van een groot gezin. Wat vriendjes en de knecht en de meid erbij maakten het huishouden compleet. Er werd geregeld een extra bordje op tafel neergezet. Wat zal dat een gezellige boel zijn geweest. Toen de boerderij afbrandde, zorgde oma ervoor dat iedereen zich snel thuisvoelde op de nieuwe stek. En eigenlijk is dat nooit veranderd. Ook niet toen opa veel te vroeg overleed. Oma was de mater familias en ze hield de hele bende met liefde bij elkaar.Wat is dat mooi. Als je van gezinsgezelligheid houdt, moet je echt met een boer trouwen. In de agrarische gemeenschap is men nog betrokken bij elkaars lief en leed. En samen kun je een heleboel tegenslagen aan. Die band, die is gesmeed voor het leven.

Dat is maar goed ook, want nu moeten we verder zonder overgrootje. Ze is nu bij opa Touwlaan en bij Robin, onze hond die vorig jaar overleed. Onze kinderen vinden dat een fijn idee. En als ze haar aanraken is ze wel koud, maar toch is het net of ze ligt te slapen. En ontgaat haar nog steeds niets. Volgens mij houdt ze ons stiekem in de gaten tijdens de hectische dagen van afscheid nemen en het regelen van de begrafenis door haar elf kinderen. Wat wordt het een mooi afscheid. Met alle anekdotes en ondeugende streken van haar erbij. Maar vooral met heel veel warmte en liefdevolle herinneringen. Overgrootje is niet dood, ze is voor altijd springlevend, in ons allemaal!

Eén reactie

  • Mozes

    Hoe oud iemand ook is, welk een gezegende leeftijd iemand ook heeft bereikt, iedereen die wegvalt laat een leegte achter.

Of registreer je om te kunnen reageren.