Commentaar

784 x bekeken 3 reacties

Alleen samen sterk

De hinderpaal voor vorming van een sterke, efficiënte belangenorganisatie is weg.

Het zijn turbulente tijden voor de drie LTO-
organisaties ZLTO, LTO Noord, LLTB. Met een nieuw EU-landbouwbeleid, een nieuw kabinet, de ontmanteling van productschappen, fluctuerende prijzen en ook nog eens interne financiële perikelen. Het totaalaantal contributies daalt door het afnemend aantal boeren en tuinders. Bij ZLTO is bovendien de miljoenenbijdrage van vleesconcern Vion weggevallen. De organisatie is nu genoodzaakt diep te snijden in haar eigen vlees.
Echter, elke crisis schept kansen. LTO Noord is actief in negen provincies, ZLTO in tweeënhalve provincie en LLTB in één. Ook zijn er nog sectorale vakbonden. Een organisatiestructuur ingericht op provinciale grenzen sluit niet meer aan op de ondernemende, gespecialiseerde boer die zijn vizier al lang op de (wereld)markt richt.
De reorganiserende ZLTO werkt nu achter de schermen aan een nieuw, eigen betaalmodel. Haar leden moeten onder meer vaker gaan betalen voor bijzondere diensten. Maar wat moet een grote varkenshouder hiermee, die zijn bedrijf van Noord-Brabant naar Groningen verplaatst? Van ZLTO overstappen naar LTO Noord? Misschien is hij qua lidmaatschapkosten wel veel goedkoper uit, maar heeft hij dan nog toegang tot de gespecialiseerde kennis van de varkenshouderij die ZLTO in huis heeft?
Het gevaar bestaat dat de organisaties nu lange tijd vleugellam worden, omdat ze alleen met zichzelf bezig zijn en met diverse betaal- en lidmaatschapmodellen de boer op gaan. Dit in plaats van zich te focussen op een landelijke, sectorale belangenbehartiging naast gerichte bedrijfsadviezen en diensten waaraan ondernemende boeren grote behoefte hebben. Als zij hierin niet slagen, wijken de leden snel naar bijvoorbeeld DLV voor specifiek praktijkadvies en MKB-Nederland voor ondernemersbelangen.
Nu staat het voorheen rijke ZLTO financieel op gelijke voet met haar twee zusterorganisaties. Hiermee is een belangrijke barrière tot vergaande fusies geslecht. Hoe heet moet het ijzer nog gesmeed worden?

Laatste reacties

  • joannes

    Het voordeel van een grote tegenvaller, zo breng je de boodschap! Denk je nu echt dat fuseren de oplossing is? Zouden de leden niet hun buik vol hebben van die Hoofdbesturen die steeds machtiger met meer geld allerlei dromen proberen te verwezenlijken zonder met de leden in echt overleg te gaan? En daarbij.... om voor een schrinkent aantal boeren, waarvan de blijvers steeds hoger opgeleid en steeds specialistischer werken, één organisatie die daarvoor de benodigde diensten moet leveren, een duizendpoot te worden. Politiek zou het natuurlijk interessant zijn voor de Overheid, met één aanspreekpunt voor die grote diversiteit, betaald door de eigen leden. Maar ik vrees dat dat een utopie wordt.

  • drientje

    Nee, maar Joannes, hier ligt natuurlijk wel een kans voor sectorale belangenbehartiging. De glastuinbouw heeft jaren geleden al het goede voorbeeld gegeven.

  • agratax2

    Een of meerdere organisaties lijkt me geen boeiende discussie. De vraag is of het contributie geld niet beter kan worden besteed aan een andere vorm van belangen behartiging voor de boeren. De huidige organisaies groeien alleen maar in omvang omdat er nieuwe taken bij komen en er nooit oude taken worden opgedoekt, terwijl ze misschien wel overbodig zijn in de huidige tijd. Noem het een vorm van bureaucratie die door de hele maatschappij optreedt.

Of registreer je om te kunnen reageren.