Redactieblog

684 x bekeken 1 reactie

Koud en somber

Het Franse begrotingstekort is een bedreiging voor de Europese Unie.

Het is al weken koud en somber. Kieviten vliegen rond met samengeknepen billen, omdat ze hun ei nergens kwijt kunnen. Wel kun je als boer het land op zonder structuurbederf. Zelfs een trekker op naaldhakken spoort niet in. Maar waarom zou je? Na de eerste bewerkingen valt er niets te doen. Hoewel, op tweede paasdag heb ik mijn vroege aardappels gepoot. Wel moest ik wachten tot na de lunch, want tot die tijd was de grond zo hard bevroren dat niet te poten viel.
Mijn somberheid werd verergerd door een krantenbericht over het begrotingstekort van Frankrijk. Dat bedroeg in 2011 5 procent, vorig jaar weer 5 procent en naar ik aanneem dit jaar weer zoiets, ook al beweert Parijs dat het ruim 3 procent zal zijn. En dat terwijl in Nederland onderwijs, onderzoek en ouderenzorg worden uitgekleed om onder die 3 procent te blijven. U weet dat ik een groot voorstander ben van de Europese Unie (EU) en van Europese samenwerking. De positie van Frankrijk en Duitsland staat daarin centraal. De EU is ooit opgericht om ervoor te zorgen dat die twee landen niet opnieuw oorlog zouden voeren. Het is dus zaak om Frankrijk bij de club te houden. Bij de invoering van de euro behoorde ik tot het kleine groepje dat waarschuwde dat Zuid-Europese landen, zoals Italië, maar ook Frankrijk, nu niet langer hun munt konden devalueren als hun concurrentiepositie verslechterde. Dat was namelijk het standaardbeleid in het verleden. Vanaf nu moesten ze de structuur van hun economie aanpassen, en dat kon wel eens tot grote sociale onrust leiden, met revolutie als gevolg.
Neem Frankrijk. In 1960 kostte een Duitse mark 1,18 Franse frank, na wat devaluaties was dat in 1980 al 2,32 frank en bij het begin van de euro, in 1999, was het 3,35 frank voor 1 mark. Ten opzichte van de Duitse munt raakte de Franse dus twee derde van zijn waarde kwijt. Je mag aannemen dat de frank tussen 2000 en nu weer 20 procent van zijn waarde had moeten verliezen om de Duitsers qua concurrentiekracht bij te houden. Vanwege de gemeenschappelijke munt is dat echter niet gebeurd, en dus zou het via structurele aanpassingen moeten. Door goedkopere gezondheidszorg, verlaging van de pensioenen, minder steun voor vissers, langer werken en door heel veel inefficiënte bureaucratie de nek om te draaien. Dat is allemaal niet gebeurd en gaat ook niet gebeuren. Een paar weken geleden was ik in Frankrijk met een groep belangrijke lieden uit Noord-Nederland. Blij werd ons verteld dat het Franse systeem van gezondheidszorg weliswaar duur is, maar ook erg goed. En we raakten compleet de weg kwijt in alle typen regionaal bestuur. Dat kan niet goed gaan. Maar misschien komt mijn somberheid toch door het weer.

Eén reactie

  • alco1

    Eén toevoeging Dirk. Bezuinigen is niet de oplossing van de crisis, maar wel een gevolg. Begrotingstekort steeds maar laten oplopen, is het zelfde als gokken om gokschulden te kunnen betalen.

Of registreer je om te kunnen reageren.