Redactieblog

508 x bekeken 1 reactie

Alle EU-lidstaten tevreden stellen blijft groot probleem

Landbouw was een hot item in het Europees Parlement deze week. Voor het eerst in de geschiedenis stemde het parlement over de toekomst van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Dat blijkt niet eenvoudig.

Voor het eerst heeft het Europees Parlement stemrecht over de toekomst van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB). Hier werd gretig gebruik van gemaakt. Ruim driehonderd amendementen werden deze week in sneltreinvaart door de 736 Europarlementariërs van een oordeel voorzien. Het doel: komen tot een mandaat waarmee de vier rapporteurs de onderhandelingstafel met de Europese Commissie en de Europese Raad van landbouwministers kunnen aanschuiven.
Landbouw is opeens een hot item in het Europees parlement. Veel parlementariërs die normaal weinig oog voor de agrarische sector hebben, roerden hun tong over de landbouw. Andere parlementariërs hadden er niet zo veel zin in: zij vonden dat er veel te veel amendementen waren, en wilden de opdracht terugsturen naar de landbouwcommissie. Een extra poging van de landbouwcommissie eerder in de week om amendementen samen te voegen en de stemmingslijst te verkorten, mislukte.
De meeste stemmingsuitslagen van de 736 parlementariërs in de plenaire zaal, waren in lijn met de uitslagen van de 45 leden en 45 plaatsvervangende leden van de landbouwcommissie. Met name de groene partijen hadden de hoop dat op sommige onderdelen plenair anders zou worden gestemd dan in de commissie.
Op één punt gebeurde dat overduidelijk: de alternatieve vergroeningsmaatregelen. Er leek een duidelijke meerderheid voor het toestaan van alternatieve vergroeningsmaatregelen voor de drie maatregelen die Eurocommissaris Dacian Ciolos had voorgesteld. Maar omdat er op dit vlak door verschillende fracties verschillende voorstellen werden ingediend, kreeg geen van de voorstellen een meerderheid.
Deze uitslag legt gelijk de vinger op de zere plek van het Europees Parlement. Er zijn zo veel fracties en landen, dat het erg lastig is om tot een akkoord te komen. Eergevoel van de politici en partijen speelt hierbij zeker ook een rol. En dat kan pijnlijk uitvallen. Zeker nu Ciolos door de druk van de raad en het parlement al heeft aangegeven dat hij wel bereid is om andere, gelijkwaardige vergroeningsmaatregelen toe te staan.
De landbouwcommissie was nooit een echt interessante commissie voor de parlementariërs: echt invloed had je niet, omdat er alleen een adviesrol voor de commissie was. Ook vanuit landbouwland Nederland zitten slechts twee plaatsvervangende leden; iets waar staatssecretaris Sharon Dijksma eerder haar verbazing over uitte. In de commissie zitten vooral mensen met een directe link met de landbouw.
Met een groeiende vraag naar voedsel, en landbouw als grootste post in het Europese budget, zal er na de verkiezingen volgend jaar wel iets meer animo voor de landbouwcommissie zijn. Of dit dan zal leiden tot een eenvoudiger debat valt alsnog te bezien. De diversiteit van de Europese landbouw en de bijbehorende belangen is zo groot dat het erg moeilijk blijft om tot een gemeenschappelijk landbouwbeleid te komen waarmee iedereen tevreden is.

Eén reactie

  • ed12345

    Mariska ik snap nog steeds niet waarom een man als Ciolos uit een nieuwe lidstaad waar het communisme zo streng doogevoerd werd deze functie in de EU heeft

Of registreer je om te kunnen reageren.