Redactieblog

1154 x bekeken

Vaker doen

"Ik heb nog nooit zo weinig voer gehad", zegt Daniel, waarna hij nog een hap taart neemt. "We schuiven het voer voor de koeien elke keer nog maar weer een keer aan, zodat alles op komt." Pieter, die naast hem zit, knikt instemmend.

Ook bij hem houdt het niet over. De droogte van afgelopen zomer heeft er bij hen ook flink ingehakt. En dan hebben zij nog niet eens een hagelbui gehad met hagelstenen zo groot als aardbeien.

Het is zaterdag. Mijn verjaardag. Voor het eerst sinds we in Roemenië wonen, kan ik mijn verjaardag weer uitbundig vieren. Want nu in onze nieuwe woonruimte is er plaats voor iedereen. En ook voor een invasie van vijf kleine kindertjes. Atlas weet niet wat hem overkomt met zoveel speelkameraadjes. In een mum van tijd zitten ze met zijn allen rond zijn speelgoedstal.

De kindjes vermaken zich met de miniatuur koetjes en trekkers, terwijl de papa's het over het echte werk hebben. Elke keer als we zo bij elkaar zitten, zeggen we: "Dit moeten we vaker doen." Want naast een stuk gezelligheid is het ook een moment om met elkaar informatie en ervaringen te delen. Om er (weer) achter te komen dat je niet de enige bent die soms met zijn personeel zit. Die om de haverklap weer een machine kapot heeft. Of, zoals nu, om erachter te komen dat de één een machine te koop heeft (een mestwagen) die een ander net wilde gaan kopen.

Ja, dit zouden we vaker moeten doen. We hebben al eens geopperd om een studieclubje op te richten. Met nog een paar boeren uit de buurt. Maar dat komt er dan toch gewoon niet van. En moeten we het maar hebben van de visites en telefoontjes.

Hoewel we dan nog geen studieclub hebben opgericht, hebben we met Daniel en Pieter begin vorig jaar wel op een ander vlak de handen ineen geslagen. Richting de melkfabriek. De melkprijs gaat hier namelijk naar hoeveelheid. En sindsdien tellen ze onze liters bij elkaar op, zodat we gezamenlijk in een hogere schaal uitkomen. Dan sta je samen toch sterker.

Als de visite weer weg gaat, moeten Michel en ik wel even hard lachen als we de woonkamer zien. Het lijkt wel of er een bom ontploft is. Overal ligt speelgoed. Maar het was gezellig! Wanneer komen ze weer?

Of registreer je om te kunnen reageren.