421 x bekeken 1 reactie

Terughalen bevoegdheden uit Brussel heidens karwei

Het CDA vindt dat Brussel te veel macht heeft. Vooral op natuur- en milieugebied moeten de lidstaten weer zelf de baas worden. Dat kan echter niet zomaar.

Aan de vooravond van de top over de nieuwe meerjarenbegroting van de Europese Unie (EU), gisteren en vandaag in Brussel, gooide CDA-leider Sybrand van Haersma Buma deze week de knuppel in het hoenderhok: hij wil een discussie beginnen over wat Europa wel en vooral niet moet regelen. Veel beleid dat nu vanuit Brussel wordt voorgeschreven, kan in zijn ogen beter door de individuele lidstaten zelf worden geregeld. Naast onderwerpen als zwangerschapsverlof en de aanbesteding van kleine bouwprojecten gaat het hoofdzakelijk om natuur- en milieuwetgeving.

Dat het verstandig is de bevoegdheden van Brussel goed onder de loep te nemen, zal niemand bestrijden. Toch is het plan-Buma opmerkelijk. Voorafgaand aan de verkiezingen positioneerde het CDA zich nog als uitgesproken pro-Europapartij. Verlost van de samenwerking met de PVV voelden de christendemocraten zich vrij de kiezer te wijzen op de vele zegeningen die Brussel ons heeft gebracht. Maar nu verhalen over ambtenaren die meer verdienen dan premier Rutte het beeld van de EU domineren, hebben de partijstrategen het wijs geacht de koers opnieuw te verleggen.

Op het lijstje van Buma staat veel wetgeving die van invloed is op de landbouw: met name de richtlijnen voor nitraat, fijnstof en bodemkwaliteit vormen strakke kaders waarbinnen Nederlandse boeren moeten werken. Eerder diende partijgenoot Jaco Geurts een motie in om de vaak gehekelde vogel- en habitatrichtlijnen buiten werking te stellen en de verantwoordelijkheid voor natuurbescherming bij de Tweede Kamer te leggen. Hij ergert zich aan de problemen die ondernemers ondervinden bij de uitoefening van hun bedrijf.

Afhankelijk van de omstandigheden vereist het overhevelen van bevoegdheden een wijziging van bestaande wetgeving. Navraag bij de Europese Commissie leert dat hiervoor de reguliere procedures moeten worden doorlopen. Dit betekent dat er eerst overeenstemming in de raad van ministers nodig is, waarna ook nog eens het Europees Parlement akkoord dient te gaan. Bij het introduceren van nieuwe wetgeving neemt een dergelijk proces enkele jaren in beslag en dat zal bij buitenwerkingstelling niet anders zijn - los nog van de vraag of er voldoende medestanders zijn te vinden.

Hoe moeilijk het aanpassen van eenmaal van kracht geworden richtlijnen is, ondervond eind 2010 toenmalig staatssecretaris van landbouw Henk Bleker. Net benoemd kondigde hij enthousiast aan samen met een aantal EU-collega’s de regels van Natura 2000 te gaan versoepelen. Nu kan daadkracht de Groningse politicus niet worden ontzegd, maar ruim twee jaar later is er nog geen letter van de betreffende richtlijnen veranderd.

Daar komt nog iets anders bij. Als boerenpartij is het CDA ervan doordrongen hoe belangrijk Europese samenwerking is. Niet voor niets strijden de christendemocraten tegen de op handen zijnde bezuinigingen op het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid. Maar natuur en milieu zijn evengoed als voedselzekerheid grensoverschrijdende problemen, die alleen effectief in gezamenlijkheid kunnen worden aangepakt. Daarmee ademt het plan-Buma vooral een ‘wel de lusten, niet de lasten’-sfeer, en valt het lastig uit te leggen. Gecombineerd met de constatering dat overheveling een ingewikkeld proces is, lijkt het ondoenlijk om binnen afzienbare tijd ook maar één bevoegdheid op deze dossiers terug te halen.

Eén reactie

  • ikkethuis

    Ik reken liever een partij af op behaalde resultaten, als op iets wat men wil gaan doen, maar niet klaar kan krijgen. Men doet dit om de mensen te paaien. Dat doorziet toch iedereen???

Of registreer je om te kunnen reageren.