Redactieblog

425 x bekeken

Procedures

Er is een WTO-akkoord, maar het gaat niet over de dingen die ertoe doen.

De wereldhandelsorganisatie WTO heeft een akkoord bereikt. Tot 1995 heette de organsatie Gatt (Wereldovereenkomst voor Tarieven en Handel). Onder die naam is in het verleden veel bereikt. Zo danken we er allerlei aanpassingen van ons landbouwbeleid aan. De vrije invoer van graansubstituten, de oorzaak van de groei van onze intensieve veehouderij, is mede ontstaan uit een Gatt-akkoord. En de MacSharry-hervormingen van begin jaren negentig zijn afgeleid uit zo'n akkoord, uit de Uruguay-ronde. De Gatt en de WTO beperken zich bepaald niet tot landbouw. Het gaat ook over het bankwezen, over industrieproducten en over varen onder vreemde vlag, om maar eens wat te noemen.
Het bijzondere van de WTO is dat alleen besluiten genomen worden als alle lidstaten, nu 159, het ermee eens zijn. In het verleden was dat nog te doen. Er waren toen minder leden, en er waren er maar een paar die echt belang hadden bij internationale handel. Nu is dat anders; er zijn nu allerlei landen met grote landbouwexporten of met grote industriële productie, zoals India, Brazilië en Argentinië. Maak het dan iedereen maar eens naar de zin. Rond 2000 begonnen de onderhandelingen over verdere vrijmaking van de internationale handel, de zogenoemde Doha-ronde. Doel was voortgang maken met de verdere liberalisering van de internationale handel in landbouw- en industrieproducten. En ook met het handhaven van patenten, regels over internationale investeringen en het werk van de douane.
Er is twaalf jaar onderhandeld en men heeft een akkoord bereikt. Alleen niet over de onderwerpen die ertoe doen. Men werd het slechts eens over verbetering van de douaneafhandeling van im- en exporten. Landen kunnen nu niet langer naar willekeur de regels bij de douane veranderen. Dat is op zichzelf goed nieuws, maar het is niet echt een groot onderwerp. Dat de deelnemende landen het toch groot nieuws vinden heeft een andere reden. Ze zijn blij dat ze toch iets hebben kunnen afspreken met 159 landen. Tegelijkertijd is daarmee ook vastgesteld dat het er somber uitziet voor de WTO. Na twaalf jaar onderhandelen heeft men alle dossiers die ertoe doen terzijde moeten leggen. Als de WTO verder wil, moet ze de eigen regels veranderen om te voorkomen dat één land alles kan tegenhouden. Echter, ook zo'n besluit moet met eenstemmigheid genomen worden, en dat gebeurt dus niet. Echte doorbraken op handelsterrein zijn van de WTO niet meer te verwachten. Die zullen van kleinere groepen landen moeten komen. Er zijn landen die onderling iets afspreken, zoals recent de EU en Canada. En de WTO is er straks voor de administratie en de ordelijke procedures. Moet ook gebeuren.

Of registreer je om te kunnen reageren.