Redactieblog

667 x bekeken

Kerstaanbieding

Streekproduct betekent op zichzelf niets. Het ligt er maar net aan hoe je het product vermarkt.

Nederlandse kerstboomtelers zijn boos op de Scandinaviërs. Allereerst op Ikea, omdat die de kerstbomen in de ramsj gedaan heeft voor €1 per boom. Wat Ikia doet is volgens de definities geen dumping, want het gaat niet om het uit de markt drukken van collega-kerstboomverkopers. Nee, Ikea probeert op deze manier klanten binnen te halen voor een kast, model Knödde. Het blijft echter oneerlijke handel.
De kerstboomtelers zijn ook boos omdat ze, behalve door Ikea, ook uit de markt gedrukt worden door Deense collega's. De Denen hebben met innovatiesubsidie hun productieproces zo gemechaniseerd, dat hun kostprijs, en waarschijnlijk ook hun kwaliteit, een stuk gunstiger is dan die van ons. Nu is dat een kunstje dat we in de Nederlandse land- en tuinbouw heel goed kunnen: innoveren en automatiseren, zodat de buitenlandse concurrentie het nakijken heeft. Het enige goede antwoord is om ook een innovatieslag te maken, beter dan de Denen. Ook in Nederland liggen innovatiesubsidies voor het oprapen.
Onze eigen boom wordt geleverd door wielervereniging DKS (De Kromme Stuur, ik heb dit niet verzonnen) in Eexterveen, die de boom voor ruim een tientje eigenhandig uitgraaft en met kluit thuisbezorgt. Een echt ambachtelijk product, en nog uit de streek ook. Toch worden ze niet als iets exclusiefs verkocht.
Waar dat toe kan leiden is te zien aan driesterrenrestaurant De Librije in Zwolle. Nu het goed gaat in veel landbouwsectoren, durf ik dat restaurant hier met kerst wel op te voeren. Ik heb er laatst gegeten, en ik moet zeggen, het is een ervaring. Zowel de menukaart, het eten, de wijn als de prijs. De menukaart bevat geen wollige teksten ('geserveerd op een bedje van eikenbladsla'), maar louter het hoofdbestanddeel van het gerecht: 'Bloemkool', 'Melkkoe', zoiets. Het gerecht bestaat dan uit een heel groot bord met iets petieterigs, waaronder iets dat heel sterk naar bloemkool of melkkoe (?) smaakt. Omdat je op een avond een stuk of tien van die borden krijgt, ga je toch wel voldaan naar huis.
Zoals gezegd, het is een onvergetelijke ervaring, en ook marketingtechnisch is het een geweldige vondst. Alles is gemaakt van streekproduct. Vervolgens is dat streekproduct echter zodanig bewerkt dat er weinig streek meer aan te herkennen is. Lekker is het wel. Mijn hardfietsers vragen een tientje voor een onvervalst streekeigen kerstboom, met de zweetdruppels er nog aan. Een keer eten bij De Librije en je hebt ter waarde van een heel veld kerstbomen gegeten. Misschien wel van een hectare Deense kerstbomen. Zo blijkt weer, het gaat niet om de kostprijs, maar om hoe je het product verkoopt. Om over na te denken, bij een goed bord eten onder de kerstboom.

Of registreer je om te kunnen reageren.