Redactieblog

821 x bekeken 1 reactie

Comakijken

De Deense televisieserie Borgen laat zien hoe een hype over de landbouw zich kan ontwikkelen.

Ik kijk niet vaak televisie, afgezien van soms het journaal of een voetbalwedstrijd. Series zijn aan mij al helemaal niet besteed, want dan moet je elke week op precies dezelfde tijd klaarzitten, en dat lukt me niet. En toch zijn er leuke en goede televisieseries. Het alternatief is dan de dvd bekijken op een moment dat het past. We hebben daarin een structuur ontwikkeld. Als we weer zo'n serie te pakken hebben, dan kijken we alle afleveringen zo snel mogelijk achter elkaar. De term daarvoor is comakijken, vergelijkbaar met comazuipen. Weekends in december lenen zich daar heel goed voor, omdat dan buitenshuis weinig te doen is. Zo hebben we in het recente verleden series als Heimat en Millennium in één lange adem uitgekeken. Op een grauwe zondagmiddag leidt dat dan tot de vraag:  'Moeten we wandelen of doen we er nog eentje?'
Nu zijn we bezig met de Deense serie Borgen. Een topserie over de verwevenheid van pers en politiek, over ego's, spindoctors en de privacy van politici. Het gaat over Denemarken, maar de overeenkomsten met Nederland zijn groot. In totaal zijn er dertig afleveringen. De eerste twee seizoenen zijn in vorige jaren uitgezonden, vanaf februari 2014 volgt seizoen 3. Wij hoefden daar niet op te wachten; de dvd is al in omloop. Heerlijk, tien afleveringen in slechts twee weekends. Ik kwam vrijdag terugvliegen uit Zweden, met een overstap in Kopenhagen. Ik raakte daardoor al in de stemming om meteen na thuiskomst een nieuwe ronde Borgen te doen.
In seizoen 3, aflevering 4, blijkt een vriend van de premier een allergie tegen een antibioticum te hebben. Dat spul blijkt illegaal gebruikt te zijn in de Deense varkensproductie. Het is het begin van een hype. Conservatieve partijen proberen de varkensboeren uit de wind te houden, linkse partijen eisen vergaande maatregelen, de 'Wilders-partij' is eerst op de hand van de boeren – de partijleider is zelf varkenshouder –, maar ziet vervolgens betere kansen voor zichzelf door zich juist tegen de landbouw af te zetten. De pers klopt de stemming vervolgens verder op. Daardoor voelen sommige politici zich genoodzaakt forse uitspraken te doen, en anderen zien juist hun kans schoon om een meerderheid voor maatregelen te krijgen. Op het laatst gaat de publieke discussie niet meer over illegale antibiotica, maar over de intensieve veehouderij in het algemeen, over dierwelzijn en over de positie van de landbouwsector in de Deense economie.
De aflevering laat van binnenuit zien hoe zo'n politieke discussie zich kan ontwikkelen. En als je weet hoe zoiets ontwikkelt, weet je ook beter hoe je het kunt tegengaan. Kortom, verplichte kost voor iedereen die iets heeft met de relatie tussen landbouw en politiek.

Eén reactie

  • koestal

    Dan is de geest uit de fles,iedereen ziet het probleem weer anders,terwijl het probleem nauwelijks bestaat en het gewoon is opgeblazen

Of registreer je om te kunnen reageren.