Redactieblog

206 x bekeken

Wat de burger niet kent…

Het is nog geen één minuut over tien als de eerste bezoekers arriveren. De kaas zit net in het vat en we moeten nog schoonmaken. Ik heet de gezinnen welkom en plant hen met een kopje koffie in de zon bij het springkussen.

Nadat ik de honden naar binnen heb gedaan kan het feest beginnen. De kleine kinderen gillen nu alleen nog maar van plezier en niet meer van angst voor onze vrolijke viervoeters.

Als ze even later voorzichtig de kaasmakerij betreden stappen zowel de ouders als de kinderen een nieuwe wereld in. Dat is meteen duidelijk. Nog nooit zijn ze op een boerderij geweest en echte dieren kennen ze alleen van het jaarlijkse bezoek aan de dierentuin. Een plassende koe is een regelrechte bezienswaardigheid. Met de ‘koeien & kaasquiz’ in de hand volgen ze de route door ons bedrijf, aandachtig de informatie lezend die her en der is opgehangen.

Hoe ver kun je staan van de primaire sector terwijl je slechts op een steenworp afstand woont? Dat koeien gewoon poepen daar waar ze op dat moment liggen, staan of lopen is ook maar vies. En als de vingertjes per ongeluk zijn afgelikt door de kleinste kalfjes, komen ze met een verschrikt gezicht en de handjes strak in de lucht vragen waar de wasbak is. Ik geef de zeep en een handdoek aan en laat hen even bekomen.

Onze open dag wordt, net als vorige week, erg druk bezocht door vooral jonge gezinnen. En het zijn zeker niet alleen de kinderen die er zeer veel van opsteken. Langzaam ontdooit de angst en ik zie de kinderen geschminkt op de traptrekkertjes en skelters stappen. Even later durven ze zelfs wrongel en wei te proeven bij de demonstratie kaasmaken. En aan het eind van de dag staan de boeven uitgebreid de kalfjes te voeren met hooi, dat helaas niet vóór, maar over het hek wordt gegeven. Dat wordt morgen uitmesten.

Maar ik ben heel tevreden en kan een glimlach niet onderdrukken als ze aan het eind van de dag met hun half uitgesmeerde schmink en smoezelige handjes van het spelen met kleurpotloden, hooi en krachtvoer de honden een knuffel geven bij het afscheid. Dat zijn weer duizend burgers met wat meer begrip voor, en kennis van onze landbouw.

Of registreer je om te kunnen reageren.