Redactieblog

1172 x bekeken 4 reacties

Politicus

Met Dijksma is een staatssecretaris die niets weet van landbouw benoemd. En die een te grote broek aantrekt.

Vorige week mocht de nieuwe staatssecretaris van Economische Zaken achter Angela Merkel aanlopen om in Berlijn de Grüne Woche te openen. Zoals de muis tegen de olifant zei: wat stampen we lekker. Het opheffen van het ministerie van Landbouw was al een hard gelag voor de sector; het benoemen van een staatssecretaris die niets met landbouw heeft is een graadje erger. Toen mevrouw Dijksma zich bij premier Rutte meldde om benoemd te worden, vertelde ze voor de radio dat ze heel veel met landbouw heeft. Het klonk alsof ze haar hele leven al minister van Landbouw had willen worden. Het enige dat in haar voordeel spreekt is dat ze met een licht Twentse tongval spreekt. Het feit dat ze staatssecretaris kon worden duidt erop dat ze nog nooit een formulier bewust verkeerd heeft ingevuld. Dat belooft weinig goeds, want een overheidsfunctionaris die dat niet doet heeft geen hart voor de zaak.
Op de ministeriële website laat Dijksma onder de kop 'Hier sta ik voor' weten dat de agrarische sector met alles wat erbij hoort zo’n 10 procent van onze economie uitmaakt. Ze suggereert daarmee dat zij daarover gaat. Niets is minder waar. Volgens de takenlijst op dezelfde website gaat ze over landbouw, over natuur en over groen onderwijs, maar niet over de agro-industrie, of over al het andere dat met de primaire landbouw verbonden is. En let wel, van de 10 procent agrarische sector is 2 procent landbouw en is 8 procent agro-industrie plus aanhang. In het genoemde tekstje valt op dat geen enkel beleidsdoel genoemd wordt. Bij eenzelfde tekstje over natuur blijkt ze wel iets te willen, namelijk het voltooien van de Ecologische Hoofdstructuur.
Inmiddels houden de leden van de AgriTop 50 hun mond stijf dicht. Het zal u misschien verbazen dat Albert Jan Maat en Hans Huijbers, of bazen van grote coöperaties, niet van zich afbijten of zich publiekelijk beklagen bij Rutte of de PvdA-top. Toch is hun zwijgen logisch: zij moeten zaken doen met de staatssecretaris, en dan is het verstandig haar niet in de gordijnen te jagen. Ze zal dan wel geen verstand van zaken hebben, ze is wel politicus, en ze gaat er (soms) wel over.
Op een ministerie betekent een staatssecretaris die van niets weet dat de ambtenaren het voor het zeggen hebben. Ik zou bijna zeggen: dat is maar goed ook. Een deel van het ministerie is nog steeds niet bekomen van de schrik van de overname door Economische Zaken. De meeste posities die er echt toe doen zijn echter al een poosje geleden ingevuld, en waar het om landbouw en landbouwbeleid gaat zitten er mensen die niet van de maan komen. Dat veel andere posities zijn ingevuld door ambtenaren van Economische Zaken, die van landbouw of natuur niets weten, doet er dan iets minder toe.

Laatste reacties

  • agratax2

    Dirk heel zwart wit kunnen we dus zeggen, dat de ambtenaren ons land besturen en de politiek hun boodschapper is. Voor het ambtelijke apparaat is het gelukkig zo dat doorgaans de boodschapper de gebeten hond is, die de klappen krijgt en de bedenker van de regels vrij uit gaat. zo is er nog enige consistentie in het beleid.

  • Mozes

    Als de topambtenaren die achter de schermen er echt toe doen maar verstandige en integere mensen zijn kan het nog goed komen. Ik begrijp uit het artikel van Dirk Strijker dat dit wel het geval is.

  • joannes

    Wat ik in je verhaal mis Dirk zijn de lobbyisten! Waar halen deze ambtenaren hun informatie vandaan? Bij wie gaan te raad wanneer ze informatie nodig hebben? Naar wie laten ze hun oren hangen? Met wie hangen ze uit? Ik denk dat op die vragen de antwoorden héél intressant zijn, zeker in de huidige, waarin een staatssecretaris benoemd is die niet uit de sector komt. Maar een sector vertegenwoordigd, die zoals je terecht opmerkt, wel die 10% van de NL economie bepaalt, maar slechts 2 % werkelijke landbouw is. Ik hoop dat we binnen haar portefeuille niet als maar 20% behandeld worden want zoals we in de landboow goed weten, die overige 80% van dat belang staat of valt met de gezondheid en vruchtbaarheid van die 20% echte landbouw.

  • Mozes

    Joannes, hier is een belangrijke taak weggelegd voor LTO en ook voor de coöperaties en andere bedrijven in de agrosector.

Of registreer je om te kunnen reageren.