Boerenblog

1830 x bekeken

Bijen houden in Noorwegen (2)

Het suist niet in mijn oren, het zoemt! Ik organiseer een informatieavond voor imkers in wording. Dit naar aanleiding van het landbouwproject waarvoor ik sinds kort werk.

De reden dat imker Marit Hjemgård aanklopte bij het landbouwproject was dat ze vond dat het potentieel in de regio Sør-Østerdal veel groter was. Er is ruimte voor meer lokale bijenhouders. De heidevelden rondom het Femund-meer staan vol met bijenkasten, van bijenhouders uit de buurt van Oslo. Marit wil dat de heidehoning door lokale imkers gewonnen wordt. Overigens niet alleen voor het vermarkten van lokale honingmerken aan toeristen en consumenten met een voorkeur voor lokaal voedsel. Ook de landelijke Honningcentralen, de grootste ‘producent’  op de Noorse honingmarkt, heeft een flink tekort. De Honningcentralen moet bijna een kwart van de totale marktvraag naar honing  importeren. Het liefst van buiten de EU, aangezien honing van binnen de EU in Noorwegen belast wordt met 23 kronen per kilo importbelasting. Honing van buiten de EU heeft die extra heffing niet.
Twintig bijenhouders in spe
Het landbouwproject waarvoor ik werk, organiseerde een informatieavond voor de hele regio. Ik zorgde voor berichten in kranten, affiches en niet te vergeten:Facebook-meldingen.Twintig geïnteresseerden bezochten de avond. Dat lijkt niet veel, maar ik was zeer tevreden. Denk je in, in dit zeer dunbevolkte gebied (niet meer dan 12.000 mensen) ter grootte van Friesland, Groningen, Drente en Overijssel bij elkaar, namen mensen de auto voor een tocht van meer dan een uur om een avondje over bijen houden bij te wonen. Het zegt iets over de wil van de geïnteresseerden, die varieerden van sledehondenhouders die iets voor de zomermaanden zochten tot iemand die om gezondheidsredenen een rustiger beroep moest kiezen en boeren die wel wat extra inkomsten konden gebruiken.
Die extra inkomsten zijn niet te verwaarlozen. Heb je het vak eenmaal in de vingers, dan is in deze regio een productie van 35-40 kilo honing per bijenkast te behalen. En zelfs 50 kilo in een gebied met een langer seizoen, in Zuid-Noorwegen.
Goede verdiensten
De spreker van de avond was zelf voltijdsimker met een bezetting van 250 kasten. Hij vermarkte de honing niet zelf, maar leverde de ruwe honing aan de Honningcentralen. Zijn rekening liet zien dat hij bij een productie van 35 kilo ruwe honing en een prijs van 40 kronen per kilo van de Honningcentralen, een dekkingsbijdrage van 950 kronen (€127) per kilo weet te halen. Hier zijn de variabele kosten dus al vanaf, en bij dit bedrag mag je de eerder genoemde subsidie optellen. Zelf vermarkten kan in de honingmarkt wel uit, vergelijk de 40 kronen per kilo die de spreker krijgt met de 240 kronen per kilo die imker Marit Hjemgård kan vragen voor haar honing.
Daarbij komt dat veel bijenhouders nog een tweede inkomen hebben: het verhuren van hun bijenkasten aan fruittelers voor een zo optimaal mogelijke bestuiving van de gewassen. Zonder bijen is de oogst van bijvoorbeeld een bosbessenteler een stuk minder, en zijn de bosbessen die geoogst worden veel kleiner. Zoals de spreker zelf al zei: ‘De natuur heeft de bijen hard nodig!’

Of registreer je om te kunnen reageren.