Redactieblog

3933 x bekeken 10 reacties

Boerendochters

In ‘Van het erf af’ doen boerendochters een boekje open over het leven op de boerderij. Leuk is anders.

Sommige boeren hebben opvolgers. Meestal is het een zoon, en soms neemt een dochter de boerderij over. En vaak hebben ze nog andere kinderen, jongens en meisjes. Dat zijn de niet-opvolgers. Vandaag gaat het over het vrouwelijke deel van die niet-opvolgers. Recent is daar een boekje over verschenen, Van het erf af. Het bevat verhalen over het leven op de boerderij, van boerendochters die geen boer geworden zijn en die de wijde wereld introkken. De ondertoon is dat ze het als klein kind wel naar hun zin hadden op de boerderij, maar niet meer toen ze wat groter werden. Ze moesten taken doen die burgerkinderen niet hoefden, er was zelden tijd voor ze, ze werden niet voor vol aangezien, de opvolger en soms ook de andere broers werden voorgetrokken, en naar een volwaardig erfdeel konden ze fluiten. Ze voelden zich ook geïsoleerd, op een boerderij buiten het dorp, met weinig kennis van wat er in de wereld gebeurde. Een aantal vrouwen noemt expliciet Boerderij als het enige medium dat thuis de echte wereld binnenbracht. Redacteuren, er ligt vanaf nu een extra last op jullie schouders.
Al lezend constateerde ik dat ik er, als niet-opvolger, nog redelijk vanaf ben gekomen. Maar ja, ik was dan ook geen meisje. Toch zijn voor mij veel van de verhalen herkenbaar. Een terugkerend thema is het gebrek aan scheiding tussen gezin en bedrijf. Als achter iets misging – een koe dood, oogstproblemen, kapotte machines, noem maar op –, dan nam pa dat mee naar het voorhuis. Hij was dan niet te genieten, en reageerde af op vrouw en kinderen. Het komt me heel bekend voor, ook bij ons thuis werkte het zo, terwijl mijn vader toch een aardige en betrokken vader was.
Een ander terugkerend thema in het boek is het chronische geldgebrek. Alle middelen werden in de boerderij gestoken; voor meubels, vermaak en ontwikkeling bleef weinig over. Als je dan ook nog eens het grootste deel van het verzamelde kapitaal naar je broer ziet gaan, die later met veel winst de boel verkoopt, dan is dat heel erg zuur. Ook benadrukken de verhalenschrijfsters het gebrek aan aandacht. Al deze problemen hebben bij een aantal verhalenschrijfsters blijvende schade aangericht.
Al met al is het geen vrolijk beeld dat uit de verhalen naar voren komt. Nu weet ik dat de jeugd van de verhalenschrijfsters 40 jaar terug ligt, en dat er heel veel veranderd is in de landbouw en in boerengezinnen. Toch boeren, neem de verhalen serieus en kijk eens kritisch naar het eigen gezin. Dochters hebben net zoveel rechten als zoons. Het kan niet de bedoeling zijn dat ze gefrustreerd het boerenerf verlaten.

Laatste reacties

  • Mozes

    Worden de problemen veroorzaakt door de boerderij of de persoon van de ouders? Als gezin en boerderij één geheel vormen en de ouders kunnen het werk en zelfs hun leven niet aan dan zal dat zijn weerslag hebben op het gezin. Het is een bekent verschijnsel dat mensen die in hun jeugd aandacht gemist hebben bij hun ouders, de neiging hebben dit te verklaren met een inbeelding van achtergesteld te zijn terwijl de werkelijke oorzaak gelegen is in het feit dat deze aandacht bij de ouders niet aanwezig was. Dus ook niet voor de andere kinderen.

  • poldes

    het gezin van toen was op en top boer.
    gezinsleden die het niet waren voelden dat en misschien nog wel.

  • boerke brabant

    een te makkelijk verhaal. Het reilen en zeilen binnen een boerengezin wordt wel heel simpel uit een gezet. Voor je dergelijke conclusies trekt moet je toch wat meer kanten van het verhaal belichten

  • a1

    goed onderwerp
    ik heb het boekje besteld, ik denk niet dat er na 40 jaar veel veranderd is op de boerderij.

  • minasblunders1

    Ik ben het met Boerke Brabant eens. Het is wel een erg negatieve benadering, die ik in elk geval niet herken.

  • Bison

    Zal wel te maken hebben met niet van agrarische afkomst beetje hoogmoedige vriendinnen,..yuk,it stinks hier.
    Ik zag dat vroeger thuis wel als er een paar van die cityslickers overkwamen,..hoogmoedige loeders.

    Ik vind ook dat een kind geen automatisch recht moet hebben op hun deel van de 'erfenis',zeker niet als ze er geen donder voor gedaan hebben.Beloning naar verdienste zeg ik maar.
    Degene die het hards meegewerkt heeft moet ook het meeste krijgen en degene die het bedrijf over wil nemen moet die kans ook krijgen.

  • boerendochter/boerin

    het artikel in de boerderij heeft mij gestoord, ik ben zelf een boerendochter en nu al 30 jaar boerin met een baan buitenshuis, ik heb mijn jeugd ervaren als warm, ouders die als het echt nodig was direct tijd voor je hadden, hoe druk of ze ook waren en van onze eigen dochters weet ik dat ze het gezin als een warme veilige haven hebben beschouwd . Het gebrek aan geld was zeker iets dat meespeelde, maar daar stond zoveel goeds tegenover zoals ruimte, ouders die thuis waren. En het is niet ongezond voor een kind om al jong te leren dat geld niet zomaar binnenkomt, maar dat je daar hard voor moet werken.
    De zomers van vroeger staan in mijn geheugen gegrift als fijn en ook onze kinderen hebben het nog vaak over heo fijn de vakanties thuis waren.
    ik ga het boekje zeker lezen, wil de jeugd op de boerderij zeker niet romantiseren, het is hard werken, maar als ouders zou je de liefde voor je bedrijf en je dieren aan je kinderen door moeten geven.

  • Jeroen Ohlen

    dit verhaal slaat nergens op, vooral dat stukje over het grootste kapitaal naar je broer ziet gaan en later met dikke winst verkoopt. slaat helemaal nergens op. als dat de opvolger was heeft hij er al wel krom voor moeten staan, voor het te financieren. altijd die mensen die liggen zeuren over dat het niet eerlijk is gegaan wie welk deel van de boerderij krijgt wees in deze tijd blij dat de boerderij word overgenomen door een van je broers of zussen. dat het bestaan van jou oudelijk bedrijf weg ziet vallen.

  • martensDLD

    iemand gefrustreert hier? Jeroen zeker zelf een bedrijf overgenomen en nu ruzzie in de familie?

  • gerardb

    Dit verhaal gaat natuurlijk niet voor iedereen op. Maar het gevaar is er nog steeds dat je als boer teveel in je bedrijf opgaat. Met als gevolg dat vrouw en/of kinderen te weinig aandacht krijgen.
    Ik ben gelukkig zelf hier op tijd door een buurman opgewezen die dat graag over zou willen doen maar waar de kinderen het huis al uit waren.

    Dus het is zeker een goede waarschuwing om eens kritisch naar jezelf te kijken.

Laad alle reacties (6)

Of registreer je om te kunnen reageren.