Redactieblog

1130 x bekeken

Stalen zenuwen

Frankrijk is anders dan Nederland, maar de boeren zijn in een opzicht hetzelfde: ze durven te gokken.

Fietsen door Frankrijk, van de Loire naar de Middellandse Zee, levert allerlei indrukken op. Zo zijn er veel meer cafés en terrasjes dan in Nederland, en dat is fijn voor fietsende vakantiegangers. Het feit dat het niet verplicht is een gescheiden dames- en herentoilet te hebben, helpt daar ongetwijfeld bij. Het maakt het opzetten van iets horeca-achtigs een stuk goedkoper. Het toilet als toetredingsdrempel, daar zou de NMa in Nederland iets aan moeten doen. Op het dunbevolkte platteland van Frankrijk zijn sowieso meer basisvoorzieningen dan in Nederland. Naast het ontbreken van toileteisen is een verklaring dat de gemeenten er klein zijn.
Vrijwel elk dorp is een eigen gemeente. Dat heeft veel nadelen, maar het voordeel is dat die gemeenten erg geïnteresseerd zijn in de voorzieningen in het eigen dorp. Bijna overal is een dorpshuis, vaak is er een zwembad. Zelfs de lokale bakker wordt vaak medegefinancierd door de lokale overheid. Dat de omvang van de gemeente ertoe doet, weten we in Nederland. Zodra gemeenten fuseren tot iets groots begint men te knabbelen aan dorpshuizen, sporthallen, zwembaden en bibliotheken.
Ook aan de landbouw valt van alles op als je je fietsend verplaatst. Bijvoorbeeld dat de koeien gaandeweg veranderen van beige in bruin, van Limousin in Blonde d’Aquitaine. Ook valt de aandacht voor lokale producten op. Overal zijn boerenmarkten met lokale producten en specialiteiten. Het is de vraag hoe authentiek die producten zijn, maar zolang het geloofd wordt is het waar.
Frankrijk is nogal golvend. Dat is leuk en inspannend voor fietsers en lastig voor boeren. Akkers zijn soms moeilijk te bereiken en te bewerken, de bovenste helft verdroogt terwijl de andere helft verzuipt. Wat ook opvalt is dat er best veel ongebruikte grond is, die zonder grote ingrepen bruikbaar te maken is voor landbouwdoeleinden. Als er ooit schaarste aan landbouwproducten ontstaat, kan Frankrijk de productie nog een heel eind opvoeren.
Tenslotte valt op dat Franse boeren net zulke stalen zenuwen hebben als Nederlandse. Eind juli stond er in Midden-Frankrijk nog veel afgerijpt graan. De eigenaren zaten waarschijnlijk te wachten op een nog lager vochtgehalte. In de Vezère en de Dordogne, waar soms zware buien langstrekken, is dat nogal een gok. Het is hetzelfde gedrag als dat van Nederlandse telers die in de herfst de aardappelen en bieten nog vrolijk laten staan, terwijl het misschien zo nat wordt dat er niet weer te oogsten valt. Ik ben een controlefreak, dus ongeschikt als akkerbouwer. Ik haal mijn bieten al in september van het land. Ik ben meer geschikt er naar te kijken dan om het zelf te doen.

Of registreer je om te kunnen reageren.