Redactieblog

835 x bekeken 2 reacties

Kloppend hart van coöperatie

De leden zijn het kloppend hart van de coöperatie. Niet het boerenbestuur, niet de directie, niet de ronkende machines in de fabriek. De leden.

Een goede coöperatie kenmerkt zich door betrokken, trouwe leden. De beste ondernemers met passie voor hun bedrijf, een goed product en een verantwoord productieproces. Bereid te investeren. Betrokken bij de ontwikkelingen. Trots op de club.

Ik vind boeren en tuinders mooie mensen. Klinkt een beetje raar: nog echte 'mensen'. Beide benen op de grond, gehard, blanke pit. Niet zo van dat complexe allemaal. Van die mensen waar je het graag voor doet.

Coöperatief word je niet geboren, ook niet als boer. Het kan een rationele strategie zijn: een kansberekening op voordeel. Het kan een overtuiging zijn: het is beter om dingen samen te doen. Of zelfs een ideaal: 'coöperaties bouwen een betere wereld'. Vaak is het ook opvoeding: je leert het, je krijgt het mee.

Feit is: de werkelijkheid van het boerenbestaan moedigt coöperatie aan. Samen schaalvoordelen realiseren en risico's delen. Samen investeren in je sector, in je markten, in je toekomst.

De coöperatie is zich steeds meer op de markt gaan richten. Het is een zaak van grote ondernemingen geworden. Zakelijker, niet alleen als in 'professioneler' maar ook als 'afstandelijker'. Het boerenbestuur staat op afstand van die onderneming en ergens daarachter verscholen zijn honderden of zelfs duizenden leden.

De consument koopt gewoon een product. Ziet niet het hart dat daarin klopt, het kloppende hart van de coöperatie. Weet niet dat het dubbeltje dat hij te veel betaalt rechtstreeks ten goede komt aan eerlijke, samenwerkende ondernemers, hun gezinnen en lokale gemeenschappen. En betaalt dat dubbeltje dan dus ook niet.

De claim die geen enkel beursgenoteerd of particulier bedrijf kan maken, namelijk dat zij ten principale werken in het belang van boer of tuinder, nut de coöperatie niet uit! Het coöperatieve verhaal vertelt men niet. Ook niet in 2012, het VN-coöperatiejaar.

Een verhaal dat ook andere burgers en ondernemers zou inspireren om mee te bouwen aan die 'betere wereld'.

Laatste reacties

  • denker123

    De laatste stap verkopen aan de consument heeft de cooperatie nog altijd niet gezet.Daarom is de cooperatie van boeren ook niet zichtbaar voor de consument,en weet de consument niet dat de grootwinkelbedrijven de cooperaties en onrechtstreeks de boer uitbuiten.Rechtstreeks verkopen is maar voor enkele kleinere bedrijven weggelegd,dit is meer een roeping niet voor iedereen weggelegd.De boeren moeten rechtstreeks gaan verkopen aan de consument door middel van hun cooperaties,dan is de keten pas rond,en is er veel meer kans op een faire prijs en waardering voor de boer.

  • politiek

    Ik denk dat het inderdaad wel klopt dat cooperaties niet de kansen uitbuiten in de vermarkting van producten. Euro,s die weer ten goede kunnen komen aan de leden. Dat dubbeltje extra laten ze vaak liggen denk ik. Maar zo wat. De eerste zorg van de directie is het eigen salaris, vakantie , bonus. Als men gelijk presteerd als de particuliere bedrijven vind men het al best goed gaan. In de praktijk presteerd men vaak ook nog minder. De inspiratie om te bouwen aan die ,, betere wereld ,, heeft men ook niet. Het boerenbestuur die de leden vertegenwoordigen zal het ook best vinden denk ik. Die knikken gewoon ja op wat directie zegt , want dat is de gemakkelijkste weg. De link consument direct naar cooperatieproduct, ofwel rechtstreeks van de boer beseft de consument inderdaad echt niet bij een dergelijke slapende cooperatie. Nu gaat AH proberen die rechtstreekse lijn te leggen naar de gewone boer , en komt hopenlijk dat dubbeltje extra toch nog goed terecht. Bij de gewone boer bedoel ik dus.

Of registreer je om te kunnen reageren.