Boerenblog

1285 x bekeken 5 reacties

Funda en de kwaliteit van leven

We leven in een wereld waar het kennelijk normaal wordt gevonden dat je een huisdier een halfjaar vertroetelt en het dan de keel doorsnijdt.

Funda Mϋjde is een columniste van de Telegraaf. Een tijdje terug schreef zonder verstand van zaken een column over de intensieve veehouderij. Ze heeft een Turkse achtergrond, die hierbij een klein beetje relevant is omdat ze over haar vroege jeugd schrijft. Dieren in de intensieve veehouderij worden volgens haar tijdens hun leven gemarteld. De dood is voor deze dieren een verlossing. In onze slachterijen zijn de omstandigheden erbarmelijk. Nee, dan de dieren in haar jeugd. Ze herinnert zich hun huisschaap. Een halfjaar mocht ze het vertroetelen tot het voor haar ogen werd geslacht, na een kort maar fijn leven. Fijn volgens mevrouw Funda, het schaap is niets gevraagd.

Afschuwelijk einde
Sinds het paradijs komen in deze wereld heel veel mensen en dieren op een afschuwelijke manier aan hun einde. Maar je kunt natuurlijk dat einde, dat laatste deel van het leven, niet als maatgevend voor het hele leven nemen. In de wildedierenwereld komen de bewoners heel vaak ellendig aan hun eind: verstoten, eenzaam en alleen. Sommige mensen vinden dat mooi om te zien. Maar in de grotemensenwereld, bijvoorbeeld in onze verzorgingstehuizen, wil de bezoeker toch soms het hoofd afdraaien. Ondanks al onze goede bedoelingen is de laatste levensfase vaak niet zo als we zouden willen. Ook onze eigen oma, vroeger al geen spring-in-het-veld, heeft allang niets meer van een scharrelkip. Maar om nou te zeggen dat ze een rotleven heeft gehad, omdat ze nu haar stoel niet meer uit kan komen ...

Vertroetelen
Onze kippen kennen geen buitenleven. Ze zien niet de mooie dingen maar ondervinden ook niet de nadelen. Ze kennen geen honger en geen dorst, geen roofdieren en haast geen ziektes en kwalen. Van hun korte leven is het allergrootste deel prima in orde. We leven in een wereld waar het kennelijk normaal wordt gevonden dat je een huisdier een halfjaar lang vertroetelt en het dan de keel doorsnijdt. Chinezen eten zo hun hond op, Turken hun schaap en wij eten kip. We vertroetelen onze kippen niet, maar verzorgen ze goed. s 'Lands wijs s 'lands eer; de gemene deler moet zijn dat we respectvol met onze dieren omgaan.

Reclamespotje
In het laatste reclamespotje van onze wakkere vrienden van de stichting VV (Verplicht Vegetariër) zie je hoe een opgedeelde kip weer in elkaar wordt geschoven tot een levend dier. Dit gaat natuurlijk voorbij aan het feit dat iedere kip wordt geslacht, of ze nou zes of zestien weken heeft geleefd. Dit spotje had ook met een biologische langlevende scharrelkip gemaakt kunnen worden en bewijst maar weer eens dat de drijfveer van deze lieden het vegetarisme is.
Het effect van de VV-reclames is overigens verbazingwekkend. De meeste argeloze voorbijgangers die ik heb gesproken, zijn van mening dat onder druk van deze Wakker Dier-acties de plofkip niet meer in de Nederlandse supermarkten wordt verkocht. We hebben meer van deze spotjes nodig.

Laatste reacties

  • joannes

    Ik denk dat het met ¨het verkorten van de afstanden¨ te maken heeft. Afstanden in de zin van fysieke afstanden en daarmee communicatie en ..... de afstanden tussen verschillende culturen. En om snel naar het onderwerp te gaan, de afstand van de consument en de producent werd met de schaalvergroting en functie specialisatie fysiek groter maar is met de camera en internet natuurlijk ingehaald en sommige consumenten zouden misschien wel de ontwikkeling van hun eigen te consumeren producten in ontwikkeling willen volgen zoals Funda Müjde dat in het Turkse dorp beschrijft. Nu de twee uit elkaar gegroeide werelden weer samen moeten vloeien zijn er natuurlijk nogal wat verschillen in verwachtingen en idioom. Het is een schone taak om van beide kanten meer te begrijpen hoe eea zo gegroeid is voordat we oordelen en dan samen de verwachtingen en taal weer op elkaar afstemmen zoals dat in de jeugd van Funda vanzelfsprekend was. En natuurlijk zullen er eerst conflicten zijn maar dat is onderdeel van het process. Dat het efficiëntie streven etische bezwaren heeft waar te weinig over is nagedacht bij de ontwikkeling, is iets wat opgelost moet kunnen worden.En dat: wanneer producenten zich gaan realiseren dat de consument meer uitgeeft aan ander goederen als voeding en vlees anders is gaan waarderen als jaren geleden. http://www.lei.wur.nl/NL/nieuwsagenda/nieuws/Verschuivend_consumptiepatroon_krijgt_weinig_aandacht_van_overheden.htm

  • hvr

    Best een aardig stukje van dhr. Vogel, maar de reactie van joannes is kwalitatief al een heel stuk interessanter. Verder mis ik bij Piet Vogel enige actuele kennis. Het is inmiddels wel erg achterhaald om te denken dat dieren die theoretisch 'niets tekort komen' wel goed zullen gedijen. 'Wat ze niet zien missen ze niet' is in die zin óf beroepsblindheid óf gewoon erg kortzichtig. Ook zijn er heel wat kippen die honger lijden (vleeskuikenouderdieren) omdat ze anders vroegtijdig uit hun voegen zouden barsten. Oftewel: tijd om die gemakzuchtige oogkleppen toch eens af te doen.

  • HvdR

    Bert, je begint het stukje met het van leer trekken tegen wellicht ongefundeerde kritiek vanuit de maatschappij aangaande dierenwelzijn en illustreert dat met een voorbeeld van het hypocriete denken van de burger.
    Vervolgens wijs je erop dat de dieren gewoon goed verzorgd worden en het in hun korte maar voorbestemde leven aan niets ontbreekt om dan te eindigen met de tendentieuze reclamespot van VV (soort Wakker Dier) welke kennelijk jouw goedkeuring volledig kan wegdragen: 'We hebben meer van deze spotjes nodig'.
    Je maakt hier dus een draai van 180 graden in je denkpatroon.

    Het blijkt dat we met het onderwerp dierenwelzijn het dier steeds meer gaan humaniseren en beschouwen als een mens met gevoelens. Mijns inziens zwaar ten onrechte, omdat je dat op enig moment niet kunt blijven onderbouwen.

    Feit is dat de Ngo's steeds meer grip krijgen op de publieke opinie middels het grote aantal reclamespotjes en dan is het voor de producent steeds weer omschakelen geblazen, maar dan zeg ik dat de maatschappij en dus de politiek daarvan de kosten direct moet compenseren.

  • joannes

    HvdR ik denk dat Bert de laatste zin cynisch bedoeld heeft! Verder ontken je de noodzakelijke communicatie met klanten over de producten die je produceerd. Waar je je zorgen over maakt zijn de meerkosten, wat logisch is als producent maar dit kan nooit de ingang voor een communicatie met een verontruste consument zijn. Die zal je beoordelen en (prijs) waarderen op wat jij hem levert. En... tot op heden is dat nog steeds overproductie ( 270% zelfvoorzieningsgraad) en een ¨geheime¨productie met allerlei, in de ogen van de ondeskundige klant, efficiëntie verbeterende middelen tot op genen manipulatie toe. Het mag dus geen verrassing zijn dat de consument de producent ziet als een on-ethische geldwolf ten koste van dieren. Je zal dus moeten leren communiceren, en aan imagoverbetering moeten doen, om je bestaansrecht (lees vestigings recht in Nederland) te verantwoorden als voedings producent. En in dat licht bekeken is de AH aktie van het afgelopen weekend een initiatief wat al veel eerder door de sector zelf had moeten worden opgepakt. Dan hadden ze waarschijnlijk ook een overwicht gehad in de prijs bepaling bij de distributeurs.

  • HvdR

    joannes, als hij die laatste zin cynisch bedoelde betekent het toch dat hij De LTO verwijt daar geen weerwoord op te hebben?
    Ik ontken nergens de noodzakelijke communicatie met klanten, dat blijkt wel uit de verkoopcijfers van het product, maar wat ik zeg is dat wanneer we weer voor de zoveelste keer moeten omschakelen, niet omdat de klant het wil maar de burger, dat daar dan ook een compensatie tegenover moet staan. De irrationele burger is een heel andere dan de klant of consument, Joannes!
    En aan jouw bekende mantra van die onzinnige stelling 270 % voorzieningsgraad heb ik uiteraard geen boodschap.
    Wel vind ik het ongepast dat AH goede sier maakt naar de consument toe over de rug van de producent, want AH heeft absoluut geen binding met de boer. Ze kopen gewoon bij de goedkoopste aanbieder. En vreemd dat je dat nog verdedigd ook!

Laad alle reacties (1)

Of registreer je om te kunnen reageren.