Boerenblog

2093 x bekeken laatste update:16 aug 2012

De trekkerfluisteraar

De trekkerfluisteraar moet me vastbinden in de cabine en vervolgens gaan we de meest steile kuil aanrijden die er maar te vinden is!

Zoals een paardenfluisteraar met paarden communiceert, zo zoek ik al lange tijd iemand die een trekkerfluisteraar is. Deze persoon hoeft niet te kunnen communiceren met trekkers. Het gaat erom mij van mijn angst af te helpen dat een trekker omslaat zodra de wielen aan één kant wegzakken en de trekker scheef komt te hangen. Iemand die me leert lezen en schrijven met de trekker. Iemand die me meeneemt de cabine in en me vastbindt op de bijrijderstoel. Vervolgens gaan we de meest steile kuil die er te vinden is aanrijden. En we maken een rit over zulk drassig land dat we om de haverklap meters zullen wegzakken.

 

Turbo Berend en trekkerfilmpjes

Ik dacht dat ik het woord ‘trekkerfluisteraar’ zelf had bedacht. Tot ik onder het schrijven van dit blog, ging googelen en zag dat ene Turbo Berend zich ook zo noemt. Ik denk niet dat Turbo Berend de fluisteraar is die ik zoek. Ik vond alleen wat filmpjes van trekkerevenementen op YouTube. Feit is echter dat ik niet meer zo op zoek ben. Ik heb zelf voor trekkerfluisteraar gespeeld en mezelf dusdanig streng toegesproken dat het nu afgelopen moet zijn met deze angst. Om jezelf van een bepaalde angst te genezen, moet je wel eerst weten waar die vandaan komt.

Tijdens de drie jaar in Noorwegen, waar ik samen met Johan Lollinga een melkveebedrijf heb gehad, was er nog niets aan de hand. Ik heb nieuw grasland gezaaid en aangerold. En met de oogsten reed ik de kuil in de sleufsilo’s aan. In Frankrijk ging het mis. Dat kwam door een bijna-ongeluk op het wijn-domaine, waar ik tot eind januari dit jaar gewerkt heb. Dit incident gebeurde de eerste week dat ik er was, in november 2010. Samen met twee anderen trok ik palen uit een te rooien wijngaard. Dit gebeurde door aan de beide hoeken van de voorlader een ketting te bevestigen. Zo trokken we om de beurt twee palen aan weerszijden van het pad eruit. Ik volgde de instructies op en wist ook niet beter. Ik wist niet dat je in zo’n situatie een contragewicht achter de trekker moet hangen. Toen het mijn beurt was, kwam de rechterpaal meteen uit de grond, maar de linker niet. Met als gevolg dat de rechterwielen van de grond kwamen.

 

Bijna van rijdende trekker gesprongen

Ik hoorde één van de anderen gillen en slap en wit als een vaatdoek stapte ik van de trekker af. Vanaf dat moment trokken we met één ketting in het midden van de voorlader bevestigd, en ik heb weer gewoon verder gewerkt alsof er niets was gebeurd. Maar daarna is het nooit meer goed gekomen. Het werd zelfs zo erg dat ik op het punt heb gestaan van een rijdende trekker te springen, omdat ik vond dat hij wel erg schuin ging en om zou kunnen vallen. Levensgevaarlijk!

 

Angstzweet bij schuin zakkende trekker

Toen Johan Lollinga me liet weten dat de persoon die de kuil aan zou rijden, had afgezegd, bedacht ik me geen moment. Hier lag de kans de angst te overwinnen. En ook nog op vertrouwd terrein. De eerste uren gingen matigjes, maar het was al later op de avond toen we begonnen. Moeheid speelt dan mee. De volgende dag ging beduidend beter. Frappant vond ik dat zodra de rechterkant van de trekker schuin wegzakte, me dat totaal niets deed. Maar in de situatie zoals toen in de wijngaard, dus het gevoel dat je naar links omvalt, veroorzaakte ook nu de zwiebers in m’n maag, angstzweet en paniekgevoelens. Conclusie: rij de ene kant van de kuil in z’n vooruit en de andere kant in z’n achteruit de bult op en klaar is Klara! Van een kleine 10 hectare kwamen 72 wagens met gras die Johan en ik bij toerbeurt aangereden hebben.

Bekijk ook de oogstreportage die is gemaakt bij drie boeren in Noorwegen.

Of registreer je om te kunnen reageren.