Redactieblog

1013 x bekeken

Boerinnengroep op stap

Het volmachtbewijs op de achterkant van mijn stempas heb ik netjes ingevuld en ondertekend zodat Sjoerd voor mij kan gaan stemmen. Op de dag dat de verkiezingspraatjesmakers hun oogst binnenhalen zit ik in Amerika.

Zaterdagmiddag vertrekt ons boerinnengroepje vanaf Schiphol en we blijven ruim twee weken weg." Ik realiseer me ineens dat ik nog nooit zo lang zonder Sjoerd op reis geweest ben. Hij vindt het best. "Ik red me prima", zegt hij stoer. Hij is van plan om zelf te gaan koken. Géén macaroni, géén spaghetti, wel lekkere stukken vlees!

Ons boerinnengroepje telt acht vrouwen en met zeven daarvan gaan we de plaats bezoeken waar een van ons is geboren en opgegroeid. Vermont, vlak onder Canada. Volgens de reisgids zijn de landschappen daar een goed voorbeeld van onbedorven natuurschoon, waarin boerenhoeven, dorpen en kleine steden het beeld bepalen, grote steden ontbreken en rokende industriecomplexen dunner zijn gezaaid dan elders in het land.

Toen de Franse ontdekkingsreiziger Samuel de Champlain in 1609 New England verkende en de donkergroene bergen zag liggen, kon hij maar één naam bedenken: Les Verts Monts ('de groene bergen'), wat later is verengelst tot Vermont. We verblijven in het zomerhuis waar Lynne vroeger met haar familie de vakanties doorbracht. Aan een meer en bij de bergen. Het huis is nog steeds familiebezit.

We kennen elkaar al meer dan vijfentwintig jaar en hebben dus een groot deel van onze levensreis samen afgelegd. We begonnen heel kritisch met landbouwbeleid en de positie van de vrouw op de boerderij. De één koos voor een eigen carrière, de ander bouwde samen met haar man het bedrijf op en sommigen deden een beetje van alles wat. Heel divers, we hebben elkaar dus altijd wat te vertellen. Kind en veiligheid, geloof, theater, bedrijfsveranderingen, het uitvliegen van de kinderen en natuurlijk onze mannen die soms lief en soms lastig zijn, we bespreken het allemaal.

Na Vermont rijden we door naar New York om daar ook nog even te kijken. En dan hoop ik maar dat Carmiggelt gelijk heeft: “Dat is het voordeel van reizen: het verruimt de blik en scherpt ons in, hoe verrukkelijk het thuis is”.

Of registreer je om te kunnen reageren.