1472 x bekeken 2 reacties

Bleker legde zelf kiem voor terugdraaien natuurbeleid

In de aanloop naar 12 september staat de Beschouwing in het teken van de verkiezingen. Elke vrijdag komt een thema uit de campagne aan bod. Deze week: de Ecologische Hoofdstructuur.

Weinig onderwerpen in zijn portefeuille hebben zo veel stof doen opwaaien als het natuurbeleid. Meteen nadat Henk Bleker in het najaar van 2010 als staatssecretaris van landbouw was geïnstalleerd, ging hij aan de slag met het kabinetsvoornemen om de plannen voor Ecologische Hoofdstructuur (EHS) in te perken. Aanvankelijk met goed resultaat, want ondanks fikse tegenstand slaagde hij erin flink te bezuinigen. De prijs was echter hoog: ruzies met natuurorganisaties en, erger nog, provinciebesturen. 

De eerste concrete plannen voor een aaneengesloten netwerk van natuurgebieden werden al in 1990 door het toenmalige ministerie van LNV gemaakt. Het idee was dat bedreigde soorten meer overlevingskansen hebben als zij zich ongehinderd kunnen verplaatsen. Afgesproken werd dat 28 jaar later ruim 700.000 hectare EHS-natuur zou zijn gecreëerd. Behalve de biodiversiteit zou ook de economie daarvan kunnen profiteren, zo was de gedachte. Immers, meer natuur betekent meer mogelijkheden voor recreatie-ondernemers.

Maar die medaille kende een keerzijde. Boeren werden gedwongen hun bedrijven te verplaatsen en burgers ergerden zich aan de tekentafelecologen, die het landschap zoals zij dat al decennia kenden drastisch veranderden. Het verzet van het platteland vond weerklank in de politiek, waar met name VVD en CDA zich gingen inzetten om de scherpe kantjes van het beleid te halen. Het concept zelf werd echter niet ter discussie gesteld; hoewel de aanleg al snel achter lag op schema benadrukten opeenvolgende kabinetten de EHS op tijd en in volle omvang af te ronden. Tot Henk Bleker.

Met zijn optreden oogstte de staatssecretaris uit Groningen veel lof in de sector: eindelijk stond er iemand op die het aandurfde voor de rijdende trein te gaan staan. Maar de tegenkrachten die hij met zijn stevige beleid en onbuigzame optreden opriep, bleken vele malen groter. Veel gedeputeerden waren woedend dat Bleker wél de verantwoordelijkheid bij hen neerlegde, maar daar amper middelen voor aanleverde. De onderhandelingen over de decentralisatie van het natuurbeleid sleepten zich daardoor lang voort, met alle onduidelijkheid van dien. Natuurorganisaties en partijen zoals PvdA, D66 en Groenlinks lieten geen gelegenheid voorbij gaan om de staatssecretaris onderuit de zak te geven.

Daarmee lijkt het erop dat Bleker zélf de kiem heeft gelegd voor het terugdraaien van zijn beleid; velen staan te trappelen zijn erfenis uit te wissen. In het lente-akkoord is daar al een voorschot op genomen door het schrappen van een groot deel van de bezuinigingen, overigens met instemming van VVD en CDA. Na de verkiezingen ontstaat er bovendien een meerderheid voor het in ere herstellen van de oorspronkelijke EHS-plannen, inclusief de door de staatssecretaris verfoeide  robuuste verbindingszones. De genoemde partijen hebben daar zelfs al een wetsvoorstel voor klaarliggen. Had Bleker zich iets flexibeler opgesteld, wat minder bezuinigd en zijn toon enigszins gematigd, dan had hij wellicht een blijvend succes geboekt.

Laatste reacties

  • Boertje-M-sob Henak

    Stem SOPN , en schop de idioten eruit.

  • Boertje22

    Vreselijk, straks hebben we een kabinet die samen met alle tekentafelecologen weer ellenlange verbindingszones laat leggen, dwars door het prachtige weidse landschap. Die zones bestaan trouwens meestal voornamelijk uit distels.

Of registreer je om te kunnen reageren.