Commentaar

603 x bekeken 10 reacties

Toekomst zit in ketens

Iedere boer wil de beste prijs voor zijn product. Hij heeft een reeks mogelijkheden om dit te bewerkstelligen, en daarop de bedrijfsvoering af te stemmen. Garanties krijgt hij echter niet. De markt is onverbiddelijk.
In goede tijden hoor je hierover niemand, in slechte tijden - en helaas zijn die er te veel - klinkt kritiek. De afnemer kan het product niet tot waarde brengen. Hij steekt te veel marge in eigen zak, of koopt nog goedkoper over de grens. Ook supermarkten zijn vaak kop van Jut. Het is te eenvoudig de vinger eenzijdig naar de ander te wijzen.
De sector ontbeert marktmacht om zelf een goede prijs af te dwingen. Pogingen om dit te bewerkstelligen stranden op een strak regime mededingingsregels. En de boetes zijn torenhoog. Dat ervaren enkele bedrijven in de uiensector. De Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMA) legt een zilverui-kartel in totaal 9 miljoen euro boete op. Tussen 1998 en 2010 maakten vijf bedrijven afspraken over het areaal. De NMA werd via de kliklijn op het spoor gezet. Ook paprika-inkopers die tussen 2006 en 2009 onderling prijsafspraken maakten, moeten fors betalen.
De varkenssector doet al jaren tevergeefse pogingen om het aantal dieren te beperken. Als de boeren al op één lijn zouden zitten, grijpt Brussel wel in. Het is bovendien een selectieve insteek. De sector zal dergelijke afspraken in de voerbranche nooit tolereren.
Om echt verder te komen, is een betere ketenstructuur toch het beste alternatief. Maar ook deze bieden geen keiharde garanties voor prijzen. Want hoe je het wendt of keert: de uiteindelijke macht ligt bij de consument.

Laatste reacties

  • joannes

    Weer iemand die over macht praat om prijzen te bedingen!!! De dynamiek van de markt werkt het beste bij evenwicht tussen vraag en aanbod voor het gevoel van de producenten en de klanten. Maar de markt corrigeert op het moment dat een van twee de overhand neemt. Een correctie wordt altijd gevoelt en zou een stimulans moeten geven hetzij: 1.) productie verlaging bij overproductie en te lage opbrengst prijzen of 2.)bij onvoldoende productie een hogere prijs. Nu zijn er in de agrobusiness met relatief lange doorlooptijden en hoge investeringen altijd vertragingen van reactie met het gevolg dat er een bekende varkenscycles was van een jaar of 3. Wie zich niet door de prijzen laat vertellen dat er genoeg is van iets moet niet naar macht grijpen om het evenwicht blijvend te verstoren: Waar is er dan een grens?

  • natuurboer

    De doorsnee consument heeft weinig kennis van zaken omtrent landbouw. En voor het voeren van landbouweconomie heb je echt wel deskundigheid nodig. En die is bij de consument niet aanwezig. Hoe kun je in de landbouw dan de uiteindelijke macht bij de consument neerleggen. Wil je de landbouw om zeep helpen dan kun je inderdaad het beste de uiteindelijke macht bij de consument neerleggen.

  • agratax2

    Waarom gaan deze verhalen over >macht<. Niemand zal de boeren verbieden om zelf hun producten in eigen winkels te verkopen. Uit artikelen is gebleken dat er via eigen verkoop in eigen supermarkten geld te verdienen is voor zowel boer als consument. Waarom zoekt de landbouw dan niet in deze richting? Is samenwerking tussen boer en consument dan ook verboden? Moeten deze twee partijen dan geofferd worden ten voordele van de handel?

  • natuurboer

    Agratax, maar een fractie van de totale landbouwproductie is onbewerkt in eigen winkels verkoopbaar. Naar schatting heeft 90% van de landbouwproductie eerst een bewerking nodig alvorens het verkoopbaar aan de consument kan worden aangeboden. Wanneer boeren in eigen winkels willen verkopen hebben ze op eigen erf ook een eigen verwerkingsbedrijf nodig. En bij een verbond/samenwerking tussen boeren en consumentem mag het van de NMA niet meer dan 10% van een landbouwmarkt zijn.

  • joannes

    Beste Natuurboer, boeren praten alsof zij het beter weten dan de consument wat goed hen is. De consument moet niet zeuren is de houding. Maar wanneer het op de verkoop van producten aankomt moet diezelfde consument betalen wat de boer nodig heeft. Ondertussen ontwikkelt de agro industrie door wordt er veel te veel voor afzet in Nederland geproduceerd. Daar heeft de nederlandse consument gemak van in de vorm van een lage prijs maar ongemak van het aantal dieren dat in hun achtertuin leeft of de vorm hoe die dieren leven. Waarom zijn die boeren zo wijs in hun vakgebied en hebben ze zo´n groot probleem met de consumenten? Andere industrieen hebben ten eerste niet zo´n grote overproductie en bestuderen de klantbehoefte zodat ze naar behoefte produceren. Het om zeep helpen gebeurt door al die conkollegas die zonodig moeten produceren zonder zich af te vragen of er wel behoefte aan het product is voor de prijs die er voor nodig is,inclusief tegenvallers.

  • agratax2

    Natuurboer een deel van de bewerking doen de boeren al zelf via hun coöperaties.
    Ik heb niet bedoelt dat iedere boer een winkeltje moet beginnen achter in de polder. Weer de gedachte iedere boer voor zich en AH voor ons allen. Alleen AH denkt aan zichzelf en niet aan ons allen. Dus laten de boeren en de burgers eens aan ons allen denken en aan zichzelf door de koppen in één zak te steken. Waar blijft de zo geroemde coöperatieve gedachte van ons boeren??? De organisatie vorm die ons eens uit de klauwen van de handel heeft gered en dat weer kan als we uit de verkokerde gedachten komen van 'Het kan niet anders dan het nu gaat'.

  • John*

    maak het voer nog maar eens twee keer zo duur dan zijn wel van de overproductie af en krijgen weer een kostprijs + marge. Nu wordt elke graankorrel die we overhebben omgezet in varkens- of kippenvlees, eieren, en melk met als gevolg een overschot aan deze producten. Ik pleit voor meer verwerkingsinstallaties zodat die tarwe en mais omgezet wordt in groene stroom.

  • Mozes

    Alle reacties hier voor gaan uit van de gedachte dat ketens bedoelt zijn om volume te sturen en daarmee de prijs.
    Ketens zijn nodig om onderscheidendheid te creëren en daarmee uit de bulk te komen. Hiervoor zijn vaste afzet relaties nodig zoals in de zuivel.
    De zuivel is dan ook de enigste sector die er in slaagt onderscheidendheid te creëren: Campina merkmelk, weide melk, traceerbare melk, duurzame melk.

  • Mozes

    Aanvulling op mijn vorige reactie:

    Onderscheidendheid kan ook over de grenzen heen gaan. Zo wordt in China de kindervoeding gepromoot met de mededeling dat in Nederland de koeien in de wei lopen waardoor de Chinese consument de Nederlandse kindervoeding ziet als veiliger en meer natuurlijk.

  • theorikyreintjes1

    De melk van de koe is een grond stof, maar wel een belangrijke. De verwerking tot veel lekker producten moet de prijs maken. Wil je de kostprijs binnen de perken houden, zijn die merkmelk zoalsa weidemelk e.d., alleen maar kostprijsprijs verhogend. Dit zet voor de boer geen zode aan de dijk. Dit is bij het varkensvlees al gebleken. Eerlijke reclame voor een lekker en gezond product daar win je het mee. Al die reclame van koetje in de wei e.d. zet je je zelf als melkveehouder voor gek. Daar prikt een nuchtere consument door heen! Zeg gewoon wat je doet, leg dat duidelijk uit!

Laad alle reacties (6)

Of registreer je om te kunnen reageren.