Redactieblog

1609 x bekeken 1 reactie

Zonder grote mond

Je kunt mensen op velerlei manieren indelen. Mannen en vrouwen, rijken en armen, witten en zwarten….

De Amerikaanse schrijfster Susan Cain heeft het over extraverten en introverten. In de Volkskrant zegt ze: “Bijna de helft van de mensen is introvert. Maar de maatschappij is ingericht op de andere helft.” In haar boek houdt ze een pleidooi voor de introverte mensen. De mens zonder grote mond dus, de verlegen mens, de stille, terughoudende, bescheiden mens – de mens voor wie weinig plaats is in onze maatschappij.

Dat is niet altijd zo geweest. Susan vertelt: “In de 19de eeuw ging het vooral om deugdzaamheid, goed doen, het liefst in de anonimiteit. In de 20ste eeuw veranderde dat. Toen ging het erover hoe je aantrekkelijk, charismatisch en dominant kunt overkomen. Het is belangrijker dan ooit: producten verkopen, jezelf verkopen, uitblinken in een sollicitatiegesprek. Naar buiten treden, anderen voor je innemen – het lijkt een voorwaarde voor succes.

We vergeten dat het werk ook gewoon gedaan moet worden. Het gaat er niet om of je vlot praat tijdens een sollicitatiegesprek, maar of je goed werk levert, goede ideeën hebt en productief bent. En of je goed risico’s kunt inschatten als dat aan de orde is.”

In haar boek legt ze verband tussen de financiële crisis en het extraverte ideaal: “Uit hersenonderzoek blijkt dat extraverte mensen gevoeliger zijn voor kicks dan introverte. Als ze zicht hebben op een beloning, financieel of sociaal, raken ze zo opgetogen dat ze geen risico’s meer zien. Introverte mensen hebben in de regel meer oog voor alarmsignalen.

Als die twee menstypen gelijk verdeeld waren over de werkvloer zou de zaak mooi in balans zijn: de één jaagt de winst na, de ander remt af waar nodig. Maar zo is het niet. In sommige branches zijn de extraverten veruit in de meerderheid en daar kan het flink misgaan. Kijk maar naar de huizenmarkt. Er bleven maar hypotheken uitgedeeld worden. Maar de waarschuwers werden niet serieus genomen.” Toch ziet ze een ommekeer. Volgens Susan Cain is er een stille revolutie gaande en dat stemt haar hoopvol. “Stil, de kracht van introvert zijn in een wereld die niet ophoudt met kletsen”, ga ik zeker lezen!

Eén reactie

  • agratax1

    Marianne als ik je stukje goed lees, kan ik concluderen dat extraverte mensen elkaar aantrekken / uitkiezen. Als ik tenminste mag stellen de hypotheek verstrekkers uit jouw verhaal, hun omzet vergroten zonder zich druk te maken over de financiële en sociale gevolgen van hun actie. Zijn vertegenwoordigers en vooral bankiers in het algemeen extravert en alleen uit op eigen gewin / bonussen? Noemden we deze mensen vroeger de >brutalen die de halve wereld bezaten<?

Of registreer je om te kunnen reageren.