Commentaar

1427 x bekeken 1 reactie

Houd arme grond erbij

Boeren moeten productiviteit van zandgrond wel kunnen blijven bewaken.

Het mestbeleid loopt tegen grenzen aan. Gemiddeld valt het mee, maar op schrale zandgronden wordt de daling van het organischestofgehalte zo ernstig, dat ingrijpen noodzakelijk is. Met nog scherpere mestnormen op hun grond vrezen boeren voor een verschraling van hun bodem.

Het signaal komt niet uit de lucht vallen. In boerenkring klinkt al langer dat het een keer fout gaat met de grondvruchtbaarheid. Juist zandgrond die dankzij kunstmest kon worden ontgonnen, maar die ook door een overvloed aan dierlijke mest verder tot ontwikkeling kon worden gebracht, zou nu weer ten prooi vallen aan armoede en ondermaatse productiviteit.

Boeren op de armste zandgronden ervaren het. Ze realiseren zich maar al te goed dat de jongste aanscherpingen van het mestbeleid geen correctie meer zijn van zware overbemesting. Die was al achter de rug. De tijd is voorbij dat met varkensmest bemeste suikerbieten van het Brabantse zand de hoogste tonnages van Nederland gaven, maar die tegelijk een zo slechte winbaarheid hadden dat de industrie er steeds minder blij mee werd. Inmiddels weten ze op het zand ook dat voor een goede opbrengst mais niet per se in een dikke laag drijfmest hoeft te staan.

Half mei horen we van Alterra wat het effect is van het mestbeleid op bodemvruchtbaarheid én gewasopbrengsten. Duidelijk is al dat de wereld niet op zijn kop gaat; er zijn kleine dalingen en dan op perceelsniveau. Daarmee is de kwestie bodemvruchtbaarheid niet van tafel. Want een daling kan, in de landbouw met zijn krappe marges, al snel het verschil maken tussen winst en verlies, en dus tussen waardevolle en waardeloze grond. Herstel van het organischestofgehalte kost zeer veel tijd. Een daling is niet zomaar omgekeerd.

De opdracht aan boeren is om op kritische gronden individueel te werken aan behoud van de vruchtbaarheid. Opdracht aan de overheid is om de regels niet zo aan te scherpen dat daar geen beginnen aan is.



Eén reactie

  • Hans Brasil

    Dus als ik het goed begrijp, konden de NL boeren nog een beetje fatsoenlijke opbrensten halen dankzij de stront, en dan vooral dankzij het teveel daarvan.
    Nou sorry, maar in de meeste streken op deze wereld is domweg geen stront voorhanden of slechts mondjesmaat, en daar kunnen ze de bodemvruchtbaarheid wel op peil houden. Tenminste in Brasil wel. conclusie: het is een crime, en totaal onduurzaam, om al die granen of restproducten naar NL te transporteren en ze daar, meestal verlieslatend, om te zetten in vlees of eieren, en als zodanig, aldaar een fosfaatoverschot te creëeren, waarvan een gedeelte verbrand wordt (kippemest) en een ander, toekomstig gedeelte, hopelijk geexporteerd wordt, en het gedeelte wat daar wel gebruikt wordt, bij lange na niet opbrengt van wat het zou moeten opbrengen, omdat, vooral maistelers geen rotatie toepassen, schijnbaar nog nooit van 'No Till' heben gehoord, en als zodanig de kennis niet in huis hebben om het organische stofgehalte op peil te houden.

Of registreer je om te kunnen reageren.