Redactieblog

1666 x bekeken 10 reacties

Eigen aardappelen eerst?

Een creatieve jonge ondernemer, die aardappelteler Krispijn van den Dries uit de Noordoostpolder. Zit niet bij de pakken neer en zit boordevol ideeën.

Hij weet ook de publiciteit te vinden. Op de Dam in Amsterdam stortte hij een kieper vol aardappelen. Voorbijgangers wisten niet hoe vlug ze plastic tassen met deze gratis meevaller moesten vullen.

Biologische teler Krispijn had zijn doel bereikt. De telvisie zond uit en kranten schreven er over. Werden met de neus gedrukt op de feiten van de hoge aardappelprijs in de winkel - €1,69 – en de fooi die de boer beurt voor zijn biologisch product: 16 cent per kilo. Voorbijgangers spraken er schande van. Dat er zoveel door de supermarkten en de tussenhandel wordt verdiend.

Krispijn van den Dries laat het hoofd echter niet hangen. Hij zoekt zelf de consument op en dat lijkt te lukken. Daarbij komt hij in september met nieuwe variëteiten en verassende smaken. Voor volgend jaar concentreert hij zich naast aardappelen op vergeten groenten, die wel een goede prijs opbrengen. Kortom, een jonge ondernemer om respect voor te hebben.

Eén uitspraak van hem deel ik niet. Dat was zijn opmerking dat het waanzin is om met voedsel over de aardbol te slepen. Terwijl hier de loodsen nog vol liggen met onverkochte aardappelen komen zeer binnenkort de nieuwe aardappelen uit landen als Egypte al weer binnen. Dan worden de voorraden helemaal onverkoopbaar.

Een gevaarlijke uitspraak voor een boer uit Nederland. Wij leven in de meeste sectoren van export naar het buitenland. Als die wegvalt, is de schade niet te overzien. Dat betekent een enorme sanering in de gehele landbouw.

Eigen aardappel eerst past daarom niet in deze tijd, waarbij de grenzen gelukkig open zijn. En al helemaal niet uit de mond van een jonge, inspirerende akkerbouwer.

Laatste reacties

  • Mels

    Deels heeft ie gelijk met zijn uitspraak,het venijn zit em in het feit dat de grootgrutters nog meer marge pakken op de buitenlandse nieuwe aardappels en daar kunnen wij als telers weinig aan doen,het enige is dat we de consument van het schandalige prijsverschil bewust moeten maken,al zal de marge dan nog groter worden als de teler een faire prijs ontvangt voor zijn product.

  • AKlinkhamer

    Het importproduct is voor de retail aantrekkelijk. Maar je kunt je afvragen wat de meerwaarde van het importproduct is tov een goede Nederlandse aardappel. Het Hollandse product wint het tov een Egyptische aardappel op kwaliteit/smaak en duurzaamheid, maar dit wordt onvoldoende gecommuniceerd. Dus of het eigen product meer onderscheidend maken in het schap of accepteren dat er maar een beperkt tijdslot is waarin je Nederlands product kunt leveren.

  • agratax1

    Vergaderboer zijn slot regel is duidelijk; 'Beter produceren tegen weggeef prijzen of weggooien dan bedachtzaam omgaan met import en met de vrije wereldhandel'. Deze laatste bepaalt nl. de prijs en dat is de prijs die voldoend eis voor de goedkoopste producent. Deze goedkoopste producent is alleen niet in staat de hele wereldbevolking te voeden, als de rest van de mondiale producenten door deze bodemprijs geliquideerd zijn. Voor een goede voedsel verdeling en honger de wereld uit denk ik dat Krispijn zijn benadering eer garantie geeft dan de benadering van de handel en de politiek.

  • Mels

    Ja dat is zeker,agratax maar maak ze dat maar wijs,wil je er trouwens mee zeggen dat er inkomenssteun moet blijven in NL,want dat is iets waar ik faliekant tegen ben,wereldmarkt produceren houd ook in dat de bemoeienis van overheden laag is,een autoproducent accepteert ook geen,ja maar en mits als,zolang hij daar niet voor beloond wordt.

  • natuurboer

    Het wordt met het landbouwbeleid steeds huilen met de pet op zolang de boeren maar moeten bepalen 'hoeveel ze van wat' produceren. Wanneer met schatten, gokken en nattevingerwerk een boer moet bepalen hoeveel te produceren, gaat bij de landbouw de prijsvorming in broddelwerk ontaarden. Buiten de landbouw is dat anders. Daar zijn het niet de producenten die bepalen hoeveel er geproduceerd wordt, maar de consumenten. Voor een nieuwe auto tekent de consument bij een garage eerst een contract, daarna wordt de nieuwe auto pas geproduceerd. Nieuw huis, energie,koelkast, hypotheek idem. Eerst een contract dan pas productie of dienstverlening. Zodoende kan bij de ondernemers buiten de landbouw de prijs en hoeveelheid van productie op elkaar worden afgestemd. Waarom wordt die werkwijze bij de landbouw niet toegepast ??? De consumenten mogen d.m.v. contracten de boeren ook wel eens laten weten hoeveel en voor welke prijs ze een komend jaar aan eten denken af te nemen. Dan kunnen ook boeren, net als de ondernemers buiten de landbouw, hun productie daar op af stemmen.

  • Mels

    Weet je wat de prijs dan wordt Natuurboer,nul komma niks want het interesseert de gemiddelde consument geen reet wat je als boer overhoud,het is veel belangrijker om 3 keer op vakantie te gaan en een mega tv aan de muur te hebben met een nieuwe auto voor de deur,al dan niet geleasd omdat ze em niet konden betalen,dan voedsel voor een redelijke prijs te kopen.Komt nog bij dat ik hier laatst van een schooljuf moest horen dat ze niet wist hoe aardappels groeiden en dat in een dorp omgeven door bloembollen en akkerbouw,bijna voor de deur van de school.Zover is de consument verwijderd van de bron van het bestaan;VOEDSEL.

  • Rip

    In feite pleiten we allemaa voorproductiebeheersing. Niet slim als we weten dat door liberalsering de marktvrij wordt We moeten dus een list verzinnnen. Misschien toch beter luisteren naar de consument? En produceren wat die wens?

  • Mels

    Die keus mag elke individuele boer zelf maken,specialiseren in bio of streekproduct,boerenkaas of noem maar op,en zo je product voorzien van de door jou gewenste meerwaarde of voor de massa van de wereld markt,ieder kan zijn eigen keus maken.

  • natuurboer

    Mels, die keus zelf maken is juist het manco. Zonder enige belemmering mag/wil iedere boer zelf bepalen 'hoeveel van wat' hij/zij gaat produceren. En dan begint het gedonder. Teveel van dit en te weinig van dat, met een ongewenste prijsvorming van dien. Melkveehouders en suikerbietentelers in Europa zitten in de comfortabele positie dat er een productierem is in de vorm van een quotering. Na 2015 niet meer, en dan de kans bij de melkveehouders, net als nu in de US, overtollige melk in de gierput. Wanneer boeren zelf bepalen hoeveel ze willen produceren onstaat scheefgroei. Kwestie van land-/grondgebruik, wat laat een boer op een ha landbouwgrond groeien.Zoals nu in de US is gebeurd, teveel melk en te weinig soya. Kwestie van ruwvoer winning versus akkerbouwteelt. Ook in Europa is er nu te weinig suiker en teveel aardappelen/uien. Weer een kwestie van land-/grondgebruik. Meer suiker en minder aardappelen/uien zou vandaag de dag beter geweest zijn. Na 2015 in Europa de kans van teveel suiker en te weinig aardappelen en uien. Alweer een kwestie van land-/grondgebruik door boeren zelf te bepalen. Zo blijft het allemaal heen en weer slingeren. Een betere afstemming van produtie op de afzet lijkt me dan beter én voor de hand liggend.

  • sybrenm1

    @Natuurboer. Dat is juist ondernemerschap. Er zitten risico's aan. Alhoewel ik ook tegn het gesleep met voedsel over de hele wereld ben, moet je ook niet alles reguleren.

Laad alle reacties (6)

Of registreer je om te kunnen reageren.