Commentaar

707 x bekeken

Lessen van oude rot

Geen plan, geen besluit of de deskundige heeft een oordeel. Media zijn dol op deze autoriteit, die zijn opvatting liefst verpakt in enkele zinnen.

De mening wordt gretig geslikt en tot waarheid bestempeld. Maar de ene deskundige is de andere niet. Bovendien speelt ook vaak een belang mee in de oordeelsvorming. Het is goed om ook kritisch naar de specialist te zijn.

Van een aparte categorie is de ‘ervaringsdeskundige’; oude rotten die de knoppen in handen hadden. Zij kijken nu op afstand, los van alle (politieke) belangen, naar het spel op de wagen.

Boederij Weekend spreekt met Frans Andriessen over 50 jaar Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB). Hij was van 1985 tot 1989 Eurocommissaris voor landbouw. Hij bekleedde ook die post voor mededinging en externe betrekkingen. Voordat hij naar Brussel vertrok bepleitte hij als minister van Financiën een ingrijpende ombuigoperatie om de economische crisis te beslechten.

Als landbouwcommissaris presenteerde hij het Groenboek om de overschotten en torenhoge EU-uitgaven aan te pakken. Hij oogstte veel kritiek maar zette de hervorming door, die onder zijn opvolger Ray MacSharry handen en voeten kreeg. Hij geeft in het interview een goed beeld van de ‘achterkamertjes’.

Huidig commissaris Dacian Ciolos staat voor een soortgelijke klus. Hij wil het beleid vergroenen en de subsidies eerlijke verdelen. Andriessen oordeelt dat wij sterk de neiging hebben de economie door een Europese bril te bekijken. ‘Het overeind houden van subsidies kan wel eens negatiever zijn dan wij wenselijke achten’, waarschuwt hij. Hij is voorstander van afschaffing.

Als ‘ervaringsdeskundige’ kan hij vrijuit oordelen. Hij is niet gebonden aan het politieke steekspel. Dit levert misschien wel het beste advies op. De huidige beleidsbepalers moeten wél zoeken naar draagvlak. Hun besluit is vaak ook niet het allerbeste besluit, maar het hoogst politiek haalbare.

Of registreer je om te kunnen reageren.