Redactieblog

859 x bekeken

Haar wereldje

Als we door het tuinhekje stappen, denk ik even dat we te vroeg zijn. De buurvrouw heeft haar oude kloffie nog aan en is druk bezig met een enorme emmer.

Maar als ze ons ziet, begroet ze ons enthousiast.
Ze wonen in het nieuwe huis op het erf en we gaan via een betonnen trap aan de zijkant omhoog. Ze wonen boven, in een typisch Roemeens kamertje. Tegels op vloer en wand, kacheltje, tv, tafel met stoelen en twee bedbanken tegen de muur. Waar nu onze buurman, eveneens in zijn oude kloffie, met verward hoofd van af komt rollen. Nachtdienst gehad, verklaart hij. Oh.
Hij steekt een sigaret op, stuurt zoonlief naar buiten om bier te halen en begint Michel uit te horen over onze gestolen en weer teruggevonden kalveren. Gelukkig loopt de buurvrouw terug naar buiten om de koffie op te halen en ga ik gauw mee, de frisse lucht in. We gaan naar het oude huis, waar de keuken nog is. Waar opa ook slaapt, te zien aan de slaapbank.
De buurvrouw gaat in de weer en vertelt dat ze al 18 jaar, vanaf haar 17de, op deze plek woont. En zegt er wat somber bij: ”Zo is het leven.” Het duurt even voor ik door heb dat ze net zo oud is als ik! En dat zij, terwijl ik studeerde en de wereld rond reisde, hier al die tijd al ’vastzat’. En dat, wanneer wij later nog meer van de wereld willen zien, haar wereldje dan nog steeds zal bestaan uit koeien, varkens, kippen, moestuin, boomgaard en akkertje.
”Onze zoon gaat later in de stad wonen”, zegt ze, alsof ze mijn gedachten kan lezen en wil aangeven dat ze voor hem een ander leven willen. Daar hebben ze dan ook alles voor over. Zoals internet, dat ze nu graag in orde willen maken. En waarvoor Michel onze laptop heeft meegenomen.
Na de koffie moet ze weer naar de dieren. Logisch dat ze dan ook op zondag maar in haar oude kloffie blijft lopen. Ze staat weer bij die enorme emmer en nu zie ik dat ze daar van maismeel, wei en etensresten een dikke brij in heeft gemaakt. Voor de varkens. En als ze het gevaarte naar het varkenshok sjouwt, hoop ik van harte dat internet het gauw zal doen. Al was het alleen al om het wereldje van onze buurvrouw, als ze wil, wat minder klein te maken.

Of registreer je om te kunnen reageren.