Commentaar

571 x bekeken 2 reacties

Europa-fähig

Een beetje zuur is het wel, maar een andere conclusie is eigenlijk niet te trekken: de rol van lupine, voererwten en veldbonen als akkergewas is uitgespeeld. Voor een serieuze eigen productie van eiwit zit meer muziek in soja.

Welbeschouwd luidden de Amerikanen in de jaren zeventig van de vorige eeuw het einde van deze eiwithoudende gewassen in. Brussel schrapte de torenhoge importtarieven op eiwithoudende gewassen, waarop de VS op grote schaal goedkoop sojaschroot – als afvalproduct van oliepersen – naar Europa verscheepte.
Inmiddels is Europa sterk afhankelijk van dit soja, dat nu overigens vooral uit Brazilië en Argentinië komt. De veredelingsbedrijven hebben de plant sterk verbeterd, tot en met transgene variëteiten toe. De afhankelijkheid stuit op steeds meer verzet in de EU.
Logisch dat de Nederlandse Akkerbouw Vakbond pleit voor stimulering van ’oude’ Nederlandse eiwitgewassen. De vraag is of het niet te laat is. De teelt van lupine bijvoorbeeld beslaat amper nog 100 hectare. Het saldo blijft door de lage opbrengst van 1,5 tot 3,5 ton per hectare ver achter bij dat van tarwe. In de afgelopen 30 tot 40 jaar is nauwelijks energie gestoken in de veredeling van deze gewassen.
Het ligt meer voor de hand om de sterk verbeterde sojaboon ’Europa-fähig’ te maken. Eerder volgde mais dezelfde route.

Laatste reacties

  • denker123

    Dit is een dillema Monsanto kan een kouderesistente soyaboon ontwikkelen door g.m.o.,maar Europa wil dit niet. Monsanto ook niet want dit gaat ten koste van de g.m.o. aanbiddende landen door minder uitvoer van soyabonen.

  • jcpvogelaar1

    Waarom Soja?
    Denk eens dwars
    Waarom geen eiwit uit gras?

Of registreer je om te kunnen reageren.