Redactieblog

408 x bekeken

Een andere wereld

”Een dwaas doet wat hij niet laten kan, een wijze laat wat hij niet doen kan.”

Waar ik dit gelezen of gehoord heb en wie het gezegd of geschreven heeft weet ik niet meer, maar de woorden zijn wel ergens in mijn hoofd blijven hangen. Sommige woorden doen dat. Ze duiken ineens weer op als ik Job Cohen zie vertellen dat hij opstapt als partijleider van de PvdA. Ik hoor dat hij terugkeerde in de landelijke politiek om fatsoenlijke politiek te bedrijven, waarbij de lasten en lusten eerlijk worden verdeeld en mensen rechtvaardig worden behandeld en dat niet het recht van de sterkste en de grootste mond moet gelden.
De verwachtingen waren hoog en soms veel te hoog gespannen, zegt Cohen en hij heeft die in elk geval, zegt hij, onvoldoende waar kunnen maken. Hij is niet de straatvechter geworden die je tegenwoordig blijkbaar moet zijn om je in de politiek staande te houden. Ik heb bewondering voor hem dat hij integer, genuanceerd en menselijk is gebleven. Ik had met hem te doen als ik hem zag worstelen in dat strijdtoneel. Hij had niet de rol die bij hem paste. En hij gaat. Een wijze laat wat hij niet doen kan.
En nu roept iedereen hoe hoog ze hem als mens achten. Zelfs Sjoerd, die bepaald geen PvdA-aanhanger is, zegt dat hij hem sympathiek vindt en denkt dat hij een goede premier had kunnen zijn.
Zijn 91-jarige schoonmoeder meldt in de krant dat Job een geweldige schoonzoon is. Nou, dan heb je het alles bij elkaar niet slecht gedaan, denk ik. Want waar gaat het in het leven nou helemaal om? ”Hoe graag ik zou willen dat de wereld anders in elkaar zit, zo zit de wereld niet in elkaar,” zegt Job in z’n afscheidsrede. Is dit wel de wereld waarin we allemaal graag willen leven? Die wereld van geld, status, bonussen, bezuinigen en toch groter willen groeien? Is die nullijn echt zo erg? Gaat het om de omvang van onze economische ontwikkeling of om de kwaliteit ervan? Zouden we geen voorbeeld kunnen nemen aan het Himalaya-staatje Bhutan, waar meer dan 40 jaar geleden al gesteld werd dat ”bruto nationaal geluk belangrijker is dan bruto binnenland product”? Maar hoe organiseren we dat?
Job heeft het geprobeerd en is wijs geworden. En wij roepen allemaal dat we hem hoog achten... misschien is er nog hoop!

Of registreer je om te kunnen reageren.