Redactieblog

1288 x bekeken 2 reacties

Toeslagen

Bij de strijd om de omvang en verdeling van het EU-landbouwbudget worden verschillende argumenten aangevoerd, die niet altijd hout snijden. Zo stelde Copa-voorzitter Sonnleitner onlangs dat het budget nodig is om een sterke agrarische sector te behouden. Dat lijkt mij een vreemde argumentatie: als een sector sterk is, waarom zou hij dan veel toeslagen moeten krijgen?

Een ander merkwaardige redenering is dat het budget overeind moet blijven, omdat de voedselproductie omhoog moet. Maar als de vraag toeneemt,  stijgen de prijzen toch en zijn er toch juist minder subsidies nodig om de landbouw ‘in de benen’ te houden?

De genoemde argumenten miskennen dat grote delen van de landbouw economisch gezien niet sterk zijn. Veelal blijft de beloning achter bij die in andere sectoren en kunnen kostenstijgingen niet worden doorberekend in de prijzen. Zonder toeslagen zou de landbouw in minder geschikte gebieden - zoals bergregio’s - grotendeels verdwijnen.

Trouwens ook in Nederland zouden er bij het afschaffen van de toeslagen flinke klappen vallen, ondanks de gunstige landbouwstructuur. In de jaren 2006-2010 kwamen de toeslagen in de akkerbouw  overeen met circa 35 procent van het bedrijfsinkomen, in de melkveehouderij met ruim 50 procent en in de kalverhouderij met meer dan 75 procent.

De in het algemeen matige beloning van agrariërs vormt naar mijn mening nog steeds een goede reden voor ondersteuning. Een tweede goede reden is dat de landbouw, althans de grondgebonden delen ervan, positieve maatschappelijke effecten heeft, zoals de instandhouding van het landschap, die niet worden beloond via de opbrengstprijzen.

Een behoorlijk budget voor de landbouwtoeslagen is dus een kwestie van rechtvaardigheid en billijkheid. Maar dan moet de omvang en de verdeling wel (beter) aansluiten bij de problemen dan wel de beleidsdoelstellingen. Daarom zou eens onderzocht moeten worden of het mogelijk is de toeslagen te laten variëren met de prijzen: naarmate die hoger zijn, zijn de toeslagen lager, en omgekeerd. Zo’n systeem zou een stabiliserend effect hebben op de inkomens en dat kan zeker geen kwaad.

Laatste reacties

  • drientje

    Als de matige beloning van de boer de reden moet zijn voor toeslagen, dan is het toch wel vreemd dat de toeslag per hectare uitbetaald wordt.
    En als het een aanvulling zou worden op slechte rendementen, dan kun je er op wachten dat er nooit weer een goed rendement komt. Al met al zie ik het duister in voor het gezinsbedrijf. Het wordt mijn inziens gewoon een deel industrie.

  • politiek

    Toeslagen tot meer als 150.000 euro per bedrijf per jaar zijn mijn inziens niet te verdedigen. Vooral niet omdat die ook nog op de meer grote vermogende bedrijven terechtkomen. Kapitaal is macht , dus er zullen best wel wat lijntjes lopen naar huidige (agrarische) bestuurders om die intact te houden ! .
    Beter is het om per direct die ondersteuningen te stoppen naar die vermogende bedrijven. Je maakt er de markt juist nog meer kapot mee. !
    Beter is het om die kapitalen in te zetten ter ondersteuning naar gezins boerenbedrijven , inclusief varkens en kippen, die gaan voor het eerlijke duurzame boerenproduct en die mogelijk ook nog een taak kunnen vervullen in het landschap/natuur. Dat is iets wat de maatschappij wil en waar dus die kapitalen veel beter tot zijn recht komen.

Of registreer je om te kunnen reageren.